آقای فرهادی واکنش نشان‌دادن بلدی؟/خدا قوت پهلوان! شیر مادر و نان پدر حلالت!

اما آقای فرهادی آدم ناسپاسی نیست! او ضمن پذیرش تشویق مخاطبان به‌خاطر فیلمش، یاد و خاطره مرحوم پیسیویچ را گرامی داشت و خطاب به حاضران در کن گفت: «نمی‌خوام ناراحتتون کنم ولی درست قبل از رد کارپت خبر رسید کشیشتف فوت کرده است!»

کد خبر: ۱۳۷۲۸۸۰

تاریخ: ۲۶ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۱۰:۰۳

به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، این‌روزها جشنواره فیلم کن در جریان است و بعضی از ایرانی‌هایی که هرسال به این‌رویداد می‌رفتند، به‌دلیل شراکت در غم و اندوه هموطنان خود، از حضور در فرانسه و شهر کن انصراف دادند. اما خب بعضی‌ها هم حضور در کن را مهم‌تر از شراکت در داغ هموطنان دیدند و در جشنواره مورد اشاره حضور پیدا کردند.

تا این‌جای کار خیلی ایرادی به کار شرکت‌کنندگان محترم وارد نیست؛ می‌توانستند در رویداد شرکت کرده و با استفاده از تریبون کن، جنایاتی را که در چندماه اخیر به ایرانی‌ها تحمیل شد، محکوم کنند اما خب! ...

چنین‌محکوم‌نکردن درشت و توی ذوق‌زنی، صدای خیلی‌ها را درآورد و در فضای مجازی واکنش نشان دادند.

اصغر فرهادی کارگردان ایرانی به خاطر جدیدترین ساخته‌اش «داستان های موازی» تصویر مخاطبان جشنواره فیلم کن مورد تشویق قرار گرفت. پروژه فیلمش هم با پیشنهاد کشیشتف پیسیویچ پا گرفت؛ فیلمنامه‌نویس لهستانی که همکاری‌های مهمی با کریستوف کیشلوفسکی کارگردان بزرگ لهستانی داشته است؛ از سه‌گانه آبی و سفید و قرمز تا ده‌فرمان و زندگی دوگانه ورونیکا.

بله آقای فرهادی ناسپاس نیست و یاد و خاطره دوست لهستانی‌اش را گرامی داشت! اما از تریبون کن برای زنده نگه داشتن ایرانی‌های شهیدی که در تجاوز اخیر آمریکایی صهیونی به شهادت رسیدند چیزی نگفت! راستش حتی رندی هم نکرد که مثل خیلی از اهالی سینما و هنر که نمی‌خواهند دل غربی‌ها را بشکنند، فوق فوقش از هشتگ «نه به جنگ» استفاده کند و بگوید جنگ چیز بدی است و چه خوب می‌شود اگر آدم‌ها به هم مهربانی کنند! از دختران بی‌گناه میناب و دیگر کودکانی که آمریکا و رژیم صهیونیستی در جنگ رمضان در ایران کشتند، چیزی نگفت! خودمانیم، کن مهم‌تر از خون ایرانی‌هاست! چون اگر کن نباشد، خبری از گرین‌کارت و برو و بیا با از ما بهتران مو بلوند و چشم آبی نیست! اما دختران میناب و ایرانی‌ها چه خدمتی می‌توانند به آقای کارگردانی بکنند که روزی روزگاری در همین ایران بالیده و بالا آمده است؟

ما هم چه توقعاتی داریم ها! در روزگار فعلی، درگذشت یک‌فیلمنامه‌نویس لهستانی - مردی از جنس هنر و روشنفکری - اتفاق مهم‌تر و ضریب‌دارتری نسبت به کشته‌شدن (ما می‌گوییم شهادت) هموطنان ایرانی است؛ به‌خصوص که شنونده حرف‌هایت، آدم‌هایی باشند که خون ایرانی‌ها اهمیتی برایشان ندارد!

اصغر فرهادی زمانی با همسرش پریسا بخت‌آور در کار نمایش و تیاتر در شهرستان بود و بعد به تهران آمد و سریال‌های شبکه‌های تهران را نوشت. «پشت کنکوری‌ها» و «روزگار جوانی» و «بدون شرح»‌ و ... نمونه‌های موفق قلم او در فیلمنامه‌نویسی سریال‌ها بودند. بعد هم با «درباره الی» بلیطش برنده شد و قرص نقره‌ای برلین را به دست آورد. بعد هم که «جدایی نادر از سیمین» آمد و برادرمان بارش را با جشنواره‌های خارجی و محافل هنری آن‌طرف بست.

آقای فرهادی، واکنش‌نشان‌دادن بلدی؟ ایرانی هستی؟‌ خون بچه‌های بی‌گناه میناب وجدانت را به درد نمی‌آورد؟‌ ببخشید! یادمان نبود جشنواره‌های هنری جای اظهارنظرهای سیاسی نیست! و یادمان نبود استانداردهای کارفرمایان غربی شما (همان اعطاکنندگان گرین‌کارت‌ها) دوگانه‌اند؛ اگر علیه ایران حرف بزنید، می‌شوید هنرمند در بند تحجر و تنگ‌نظری دینی و اگر به نفع ایران حرف بزنید، می‌شوید جیره‌خواران جمهوری اسلامی و افراد جزم‌اندیش و بینادگرای سنتی و عقب‌مانده!

خداقوت پهلوان! شیر مادر و نان پدر حلال! یک ایران به شما افتخار می‌کند! باز هم از خارجی‌هایی که ما را می‌کشند برایمان اسکار و خرس نقره‌ای و شیر طلایی بگیر!‌