تتو روی دست پسر به قتل پدر منجر شد

درگیری مرد میانسال با یک پسر جوان که بر سر مسئله خالکوبی روی دست ایجاد شده بود، به یک جنایت مرگبار انجامید و پای متهم را به میز محاکمه کشاند.

کد خبر: ۱۳۷۱۵۵۱

تاریخ: ۱۹ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۰۹:۰۵

به گزارش تابناک به نقل از رکنا؛ اواخر سال ۱۴۰۳، گزارش یک درگیری مرگبار به پلیس اعلام شد. پس از حضور مأموران در محل و انجام بررسی‌های اولیه، مشخص گردید که پسری به نام نادر، با ضربه چاقو، مرد ۶۵ ساله‌ای به نام محمود را به قتل رسانده و سپس از محل جنایت گریخته است.

مشاهده لکه‌های تیره رنگ در آب‌های اطراف خارگ/ پرونده‌ای که می‌تواند به پیگرد بین‌المللی برسد

با دستور قضایی، جسد محمود به سازمان پزشکی قانونی منتقل شد و مأموران تحقیقات خود را برای روشن شدن ابعاد مختلف این پرونده آغاز کردند.

پسر ۱۹ ساله مقتول در توضیح ماجرا به پلیس گفت: «نادر از اقوام دور و یکی از رفقای من بود. چند روز قبل، من و او به یک سالن رفتیم و روی دست هایمان خالکوبی (تتو) کردیم. از آن جا که خانواده‌ام به شدت با این کار مخالف بودند، با دیدن تتو روی دست هایم بسیار ناراحت شدند. پدرم از من توضیح خواست و من هم به او گفتم که با حرف‌های نادر ترغیب به انجام این کار شدم. پدرم عصبانی شد و به خانه‌ی آن‌ها رفت و به نادر اعتراض کرد. در نهایت، این موضوع با وساطت دوستان و همسایه‌ها فیصله پیدا کرد. فردای آن روز، نادر به همراه چند نفر به جلوی خانه‌ی ما آمدند و بار دیگر دعوا شروع شد. در نهایت، او با چاقو ضربه‌ای به گردن پدرم زد و بعد هم همه‌ی آن‌ها گریختند.»

پسر دیگر مقتول نیز در اظهارات خود به پلیس گفت: «در خانواده‌ی ما، تتو زدن اصلاً قابل قبول نیست. روزی که پدرم متوجه شد برادرم روی دست هایش تتو زده است، بسیار عصبانی شد.»

پس از دستگیری متهم و اعتراف او به قتل، پرونده برای رسیدگی به شعبه ۱۳ دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد.

در دادگاه چه گذشت؟

در ابتدای جلسه دادگاه، اولیای دم مقتول درخواست قصاص کردند. پس از آن، متهم به جایگاه رفت و گفت: «من اتهام خود را قبول دارم. اما به واقع، روز حادثه ما برای درگیری و قتل به آن جا نرفته بودیم. چون ما با خانواده محمود نسبت دور فامیلی داریم، به جلوی خانه شان رفتم تا از محمود دلجویی کنم و کدورتی باقی نماند. اما به محض این که رسیدیم، محمود شروع به فحاشی کرد و من هم نتوانستم خودم را کنترل کنم و با چاقو ضربه‌ای به گردنش زدم. همان موقع فهمیدم چه اشتباهی کردم و از ترس فرار کردم.»

قاضی از متهم پرسید: «آیا شما پسر مقتول را برای تتو زدن فریب داده بودی؟»

متهم در پاسخ گفت: «او خودش دوست داشت که تتو بزند، اما جوری وانمود کرد که انگار من مجبورش کرده بودم. من هیچ کسی را فریب ندادم.»

با پایان یافتن اظهارات متهم، قضات برای صدور رأی وارد شور شدند.

سوالات متداول درباره این پرونده قضایی:

۱ [حقوقی]: آیا ادعای متهم مبنی بر این که «برای دلجویی رفته بودم و مقتول فحاشی کرد» می‌تواند دفاع مشروع محسوب شده و او را از قصاص نجات دهد؟ خیر، فحاشی هر چند ناپسند و جرم مستقلی است، اما هرگز مصداق دفاع مشروع نیست. مطابق ماده ۱۵۶ قانون مجازات اسلامی، دفاع مشروع نیازمند «خطر فعلی و قریب الوقوع برای جان، عرض، مال یا ناموس» است. صرف فحاشی (حتی اگر بسیار زشت باشد) تهدید جانی ایجاد نمی‌کند. در نتیجه این ادعا نمی‌تواند قصاص را ساقط کند، هرچند ممکن است به عنوان یک جهت تخفیف در تعیین مجازات‌های تعزیری (در صورت گذشت اولیای دم) مورد توجه دادگاه قرار گیرد.

۲ [حقوقی]: همراهانی که با متهم به جلوی خانه مقتول رفته‌اند، چه مسئولیت کیفری دارند و آیا آن‌ها نیز به عنوان معاون یا شریک جرم تحت تعقیب قرار می‌گیرند؟ بستگی به نقش آن‌ها دارد. اگر صرفاً همراه متهم بوده‌اند و درگیری شروع شده بدون این که تحریک یا کمکی کرده باشند، عنوان «معاونت» برای آن‌ها صادق نیست. اما اگر آن‌ها نیز فحاشی کرده، متهم را تحریک به حمله کرده‌اند یا مانع فرار مقتول شده‌اند، می‌توانند به اتهام «معاونت در قتل عمد» (ماده ۱۲۷ قانون مجازات اسلامی) تحت تعقیب قرار گیرند. مجازات معاونت در قتل عمدی، حبس تعزیری درجه ۳ (۶ تا ۱۵ سال) یا درجه ۴ (۴ تا ۱۰ سال) است، نه قصاص.

۳ [کارشناسی]: از نظر پزشکی قانونی، چرا ضربه چاقو به ناحیه گردن معمولاً کشنده است و این موضوع چه کمکی به اثبات قصد قبلی متهم می‌کند؟ گردن محل عبور شریان‌های کاروتید (تأمین کننده خون مغز)، نای و اعصاب حیاتی است. پارگی شریان کاروتید باعث خونریزی شدید داخلی و مرگ در عرض چند دقیقه می‌شود. پزشکی قانونی با بررسی عمق، جهت و محل دقیق زخم می‌تواند تشخیص دهد که آیا ضربه عمداً به ناحیه حیاتی فرود آمده یا تصادفی بوده است. ضربه کشنده به گردن معمولاً با نیروی قابل توجه و قصد قبلی زده می‌شود، نه در یک حرکت دفاعی یا ترساندن.

۴ [حقوقی]: آیا ترغیب کردن پسر مقتول به تتو توسط متهم، می‌تواند به عنوان «تسبیب در قتل» (ایجاد زمینه مرگ به صورت غیرمستقیم) برای متهم محسوب شود و مجازات جداگانه‌ای داشته باشد؟ به طور کلی، ترغیب به انجام کاری که خودی جرم نیست (تتو فی نفسه در قانون جرم انگاری نشده)، نمی‌تواند سبب مسئولیت کیفری شود. اما اگر متهم می‌دانسته که این کار باعث خشم شدید و غیرقابل کنترل پدر (مقتول) می‌شود و احتمال درگیری و قتل وجود دارد، محکمه ممکن است او را تا حدی «مسبب غیرمستقیم» بداند. با این حال، اثبات این امر بسیار دشوار است و به نظر نمی‌رسد در این پرونده اتهام جداگانه‌ای متوجه متهم به خاطر ترغیب به تتو باشد، مگر این که تتو با شرایط خاصی (مانند استفاده از مواد مضر یا ایجاد آسیب جدی) همراه بوده باشد.

۵ [کارشناسی]: از نظر روان شناسی جنایی، چگونه یک اختلاف بر سر تتو به قتل منجر می‌شود و حضور همراهان چه نقشی در تشدید خشونت دارد؟ تتو در این پرونده به نماد «تعارض نسلی و ارزشی» تبدیل شده است. پدر مقتول تتو را شکستن هنجار‌های سنتی می‌دید و متهم نیز احساس تحقیر می‌کرد. روز بعد، متهم با همراهان به خانه مقتول رفت (احتمالاً برای بازگرداندن عزت نفس). حضور تماشاگران و حامیان (پدیده «تسهیل اجتماعی») باعث می‌شود فرد رفتار‌های جسورانه‌تر و پرخطرتری انجام دهد تا در نظر دیگران «قوی» نشان داده شود. وجود چاقو نیز فرصت قتل را در لحظه خشم فراهم کرد. اگر متهم تنها بود، احتمالاً پس از فحاشی مقتول، فرار می‌کرد.