رسانه ملی دهه اول محرم را چگونه برگزار کرد؟

توجه به مفاهيم بلند عاشورايي چون جهاد، شهادت، ظلم ستيزي، آزادی خواهی، عدالت طلبی، آرمان گرايي، توكل و ايثار از جمله مسائلي است كه در رسانه اي همچون تلويزيون مي تواند در بطن جامعه توسعه داده شود/ در این فضا، مخاطب فرصتي را براي آزمون خود در آن معركه ها فراهم مي بيند و مي كوشد در اين مقايسه كردن ها عيار خود را بسنجد.

کد خبر: ۱۳۷۰۹۵

تاریخ: ۲۹ آذر ۱۳۸۹ - ۱۴:۵۲

يكي از مهمترين ابزار براي گسترش و ترويج فرهنگ عاشواريي، رسانه است و در ميان رسانه هاي گوناگون، اين رسانه هاي ديداري و شنيداري هستند كه بيشترين تأثير را با آفرينش جلوه هاي هنري در بين مخاطبان خود بر جاي مي گذارند.

به گزارش «تابناك»، در اين ميان، توجه به مفاهيم بلند عاشورايي چون جهاد، شهادت، ظلم ستيزي، آزادی خواهی، عدالت طلبی، آرمان گرايي، توكل و ايثار از جمله مسائلي است كه در رسانه اي همچون تلويزيون مي تواند در بطن جامعه گسترش داده شود.

بنابراین بايد گفت، با وجود همه كاستي هايي كه در اين موارد در صداوسيما ديده مي شود، ابا وجود این، محرم امسال، تلويزيون با پخش سخنرانی های در خور و مناسب، روضه خواني هاي سنگين و فاخر و به دور از احساسات كاذب، برگزاري جلسات و گفت وگوهاي مفيد مخاطب را به نحو مطلوبي در حال و هواي اين ماه خون و حماسه قرار داد که از این بابت شایسته تقدیر است.

همچنين بايد افزود: در اين ميان، پخش سريال فاخري همچون «مختارنامه» و همچنين تحليل هاي تاريخي كه پس از اين سريال توسط كارشناسان صورت مي گيرد، غبار غفلت و فراموشي را از اين مقطع از تاريخ اسلام را زدوده و به همگان ثابت كرده است كه «كل يوم عاشورا و كل ارض كربلا»، تنها شعاري نيست كه در پارچه نوشته ها خودنمايي كند.

در واقع، سريال مختارنامه به گونه اي به تصوير درآمده است كه اغلب مخاطبان با بسياري از صحنه هاي تاريخي و سرنوشت ساز آن، احساس همزاد پنداري كرده و فرصتي را براي آزمون خود در آن معركه ها فراهم مي بينند و مي كوشند در اين مقايسه كردن ها، عيار خود را بسنجند و به دست آورند.

در پايان گفتنی است، رسالت صداوسيما در اين ميان، بسيار سنگين تر از گذشته است و لازم است، با گسترش اين گونه مفاهيم عاشورايي، انصاف را در برنامه هاي گوناگون خود نسبت به افراد و جريانات رعايت كرده و آزادگی و آزادی خواهي را نيز در رسانه به خوبي به نمايش گذارد تا خدای ناکرده مصداق عالم بی عمل نباشد.