ماشین بازی

وقتی آینده زیادی زود از راه می‌رسد؛ BMW iX3 و خداحافظی آرام با دنیای قدیمی رانندگی

یک روز از خواب بیدار می‌شوی، درِ ماشین را باز می‌کنی و ناگهان می‌فهمی دیگر پشت فرمان یک خودرو نیستی، بلکه وارد تکه‌ای از آینده شده‌ای؛ جایی که صداها مصنوعی‌اند، خطوط بدنه شبیه فیلم‌های علمی‌تخیلی شده و رانندگی بیشتر شبیه مدیریت یک سیستم پیچیده است تا لذت فشردن پدال گاز. BMW iX3 دقیقاً همین لحظه است؛ همان نقطه‌ای که صنعت خودرو تصمیم گرفته دیگر به گذشته نگاه نکند.

کد خبر: ۱۳۶۸۸۶۰

تاریخ: ۰۶ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۲۳:۰۰

به گزارش تابناک؛ از همان نگاه اول، قضیه لو می‌رود. دیگر خبری از آن طراحی‌های محافظه‌کارانه و کلاسیک که می‌گفتی «این یک بی‌ام‌و است» نیست. اینجا با چیزی طرفی که انگار از دل یک فیلم جنگ ستارگان بیرون آمده، نه از خط تولید مونیخ. خطوط تیز، چراغ‌هایی که بیشتر شبیه سلاح لیزری‌اند تا چراغ، و جلوپنجره‌ای که هنوز هست، اما دیگر آن کارکرد قدیمی را ندارد؛ بیشتر نقش یک امضا را بازی می‌کند تا یک قطعه کاربردی؛ و همین جزئیات ساده، آرام و بی‌صدا به تو می‌گویند که داستان عوض شده است.

این تغییر فقط در ظاهر نیست، اما ظاهر اولین جایی است که به تو سیگنال می‌دهد. وقتی طراحی از هویت جلو می‌زند، یعنی خودروساز تصمیم گرفته تعریفش از خودش را عوض کند. اینجا دیگر قرار نیست BMW همان BMW قدیمی باشد. قرار است چیزی باشد که به آینده جواب بدهد، نه به گذشته.

اما کافی است کمی جلوتر بروی و وارد بخش فنی شوی تا بفهمی این تغییر صرفاً نمایشی نیست. iX۳ جدید روی پلتفرمی ساخته شده که از ابتدا برای برق طراحی شده، نه اینکه یک شاسی بنزینی را بگیرند و برقی‌اش کنند. همین یک تصمیم، همه‌چیز را تغییر داده. از نحوه توزیع وزن گرفته تا فضای داخلی و حتی حس رانندگی. باتری بزرگ این خودرو ظرفیتی در حدود ۱۱۳ کیلووات‌ساعت دارد و در بهترین شرایط می‌تواند بردی نزدیک به ۸۰۰ کیلومتر ارائه دهد. این عدد، در دنیای امروز خودرو‌های برقی، یک ادعا نیست؛ یک اعلام حضور جدی است.

قدرت موتور به حدود ۴۶۰ اسب بخار می‌رسد و شتاب صفر تا صدش زیر پنج ثانیه است. یعنی با ماشینی طرفی که نه‌تنها کم نمی‌آورد، بلکه در خیلی از موقعیت‌ها حتی از خودرو‌های اسپرت سنتی هم جلو می‌زند. اما نکته مهم اینجاست که این قدرت چطور منتقل می‌شود. خبری از آن اوج گرفتن تدریجی دور موتور نیست، خبری از صدای بالا رفتن دور نیست. همه‌چیز ناگهانی، دقیق و بی‌وقفه اتفاق می‌افتد. یک فشار روی پدال و ماشین بدون مکث جلو می‌رود، بی‌صدا، اما سریع‌تر از چیزی که مغزت آماده‌اش باشد.

با این حال، BMW تلاش کرده این بی‌صدایی را با چیز‌های دیگری جبران کند. فرمان‌پذیری هنوز دقیق است، واکنش‌ها سریع هستند و آن حس کنترل که همیشه یکی از نقاط قوت این برند بوده، هنوز وجود دارد. حتی سیستمی طراحی شده که همه اجزای خودرو را هماهنگ می‌کند تا رانندگی حس زنده‌تری داشته باشد. اما هرچقدر هم این تلاش‌ها قابل احترام باشد، یک واقعیت را نمی‌شود نادیده گرفت؛ آن ارتباط مکانیکی قدیمی دیگر مثل قبل وجود ندارد.

اینجا همان نقطه‌ای است که تناقض خودش را نشان می‌دهد. تو با ماشینی روبه‌رو هستی که از نظر فنی تقریباً بی‌نقص است. شارژ سریع، برد بالا، عملکرد قوی، تکنولوژی پیشرفته، همه‌چیز دقیق و حساب‌شده است. اما در عین حال، یک خلأ کوچک، اما قابل حس در آن وجود دارد. خلأیی که شاید در اعداد و نمودار‌ها دیده نشود، اما پشت فرمان کاملاً حس می‌شود.

داخل کابین، این حس حتی پررنگ‌تر می‌شود. نمایشگر‌های بزرگ و یکپارچه، سیستم‌های دیجیتال پیچیده و حذف دکمه‌های فیزیکی، فضایی ایجاد کرده که بیشتر شبیه یک مرکز کنترل مدرن است تا یک خودرو. همه‌چیز برای راحتی و کارایی طراحی شده، اما در این میان، آن حس ساده و صادقانه رانندگی کمی کمرنگ شده. اینجا دیگر کمتر چیزی را لمس می‌کنی؛ بیشتر با آن تعامل دیجیتال داری.

این دقیقاً همان مسیری است که صنعت خودرو در حال طی کردن آن است. ماشین‌ها دارند از ابزار‌های مکانیکی تبدیل می‌شوند به پلتفرم‌های تکنولوژیک؛ و iX۳ یکی از واضح‌ترین نمونه‌های این تغییر است. نه به این دلیل که اولین است، بلکه به این دلیل که این تغییر را بدون تعارف نشان می‌دهد.

با این حال، نمی‌شود منکر شد که BMW کارش را بلد است. این خودرو فقط یک حرکت نمایشی نیست. مهندسی پشت آن واقعی است. بهینه‌سازی‌ها جدی هستند و تلاش برای حفظ بخشی از DNA قدیمی کاملاً مشخص است. این همان چیزی است که iX۳ را از خیلی از رقبا جدا می‌کند. در حالی که بعضی برند‌ها صرفاً به دنبال جلب توجه با نمایشگر‌های بزرگ و طراحی‌های عجیب هستند، اینجا هنوز یک پایه مهندسی محکم وجود دارد.

اما با همه اینها، یک سؤال در ذهن باقی می‌ماند. آیا این همان چیزی است که ما از ماشین می‌خواستیم؟ یا فقط داریم خودمان را با شرایط جدید تطبیق می‌دهیم؟

شاید پاسخ این سؤال برای هرکسی متفاوت باشد. بعضی‌ها این سکوت، این نرمی و این دقت را دوست دارند. بعضی‌ها هم هنوز دلشان برای آن صدا، آن لرزش و آن حس زنده تنگ می‌شود؛ و شاید حقیقت جایی بین این دو باشد.

دنیا تغییر کرده و این را نمی‌شود انکار کرد. قیمت سوخت بالا رفته، قوانین سخت‌تر شده و شرایط جهانی باعث شده مسیر آینده تقریباً مشخص باشد. خودروساز‌ها دیگر انتخابی ندارند جز اینکه به سمت برقی شدن حرکت کنند؛ و در این میان، BMW با iX۳ نشان داده که حداقل بلد است این تغییر را با کیفیت انجام دهد.

اما این تغییر، فقط یک پیشرفت ساده نیست. یک خداحافظی هم هست. خداحافظی با بخشی از هویت ماشین‌ها، با بخشی از تجربه رانندگی، با چیزی که سال‌ها تعریف ما از خودرو را شکل داده بود.

BMW iX۳ فقط یک ماشین جدید نیست؛ یک مرز است. مرزی بین گذشته‌ای که هنوز در ذهن ما زنده است و آینده‌ای که دیگر از راه رسیده؛ و اگر کمی دقیق‌تر نگاه کنی، می‌بینی که این مرز، خیلی آرام و بی‌صدا در حال جابه‌جا شدن است؛ و شاید همین آرام بودنش، از هر تغییر بزرگی ترسناک‌تر باشد.