تابناک گزارش می‌دهد

رابطه مالی داماد ترامپ با ولیعهد سعودی؛ «کوشنر نقش اصلی را در دفاع از «محمد بن سلمان» در دولت ترامپ ایفا کرد

رابطه مالی «جرد کوشنر» داماد و مشاور دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا با «محمد بن سلمان» ولیعهد عربستان سعودی تا جایی بحث برانگیز است که از آن به عنوان «جرد گیت» نام برده می‌شود.

کد خبر: ۱۳۶۸۱۷۶

تاریخ: ۳۱ فروردين ۱۴۰۵ - ۱۴:۲۵

به گزارش سرویس بین الملل تابناک، رابطه مالی «جرد کوشنر» داماد ترامپ از ابتدای دوره اول ریاست جمهوری دونالد ترامپ در سال ۲۰۱۶ موضوعی مناقشه برانگیز بوده است.

بر این اساس رسانه‌های آمریکایی نیز این رابطه را زیر ذره بین برده بودند. در یک گزارش منتشره از سوی «نیویورک تایمز» در سال ۲۰۲۰ ابعادی از این رابطه برملا شده که ترجمه آن در ادامه آمده است.

«پیش از متعهد شدن به سرمایه‌گذاری دو میلیارد دلاری در شرکت نوپای «جرد کوشنر»، مقامات صندوقی به رهبری ولیعهد عربستان، ریسک بزرگ چنین اقدامی را زیر سوال بردند.

شش ماه پس از ترک کاخ سفید، جرد کوشنر سرمایه‌گذاری دو میلیارد دلاری را از صندوقی به رهبری ولیعهد عربستان، که متحد نزدیکی در دوران دولت ترامپ بود، تضمین کرد، علیرغم مخالفت‌های مشاوران صندوق درباره مزایای این معامله.

اسناد منتشرنشده قبلی نشان می‌دهد که هیئتی که سرمایه‌گذاری‌های صندوق اصلی ثروت ملی عربستان را بررسی می‌کند، نگرانی‌هایی را درباره معامله پیشنهادی با شرکت تازه‌تاسیس سرمایه‌گذاری خصوصی کوشنر، «افیلیتی پارتنرز»، مطرح کرده بود.

بر اساس صورتجلسه جلسه این هیئت در تاریخ ۳۰ ژوئن گذشته (۲۰۲۱)، این موارد اعتراضی شامل: «عدم تجربه مدیریت صندوق افیلیتی»، این احتمال که پادشاهی عربستان مسئول «بخش عمده سرمایه‌گذاری و ریسک» باشد، ارزیابی‌های دقیق از عملیات این شرکت نوپا که آنها را «از همه لحاظ نامطلوب» یافت، کارمزد مدیریت دارایی پیشنهادی که «بیش از حد به نظر می‌رسد»، و «ریسک‌های روابط عمومی» ناشی از نقش پیشین «جرد کوشنر» به عنوان مشاور ارشد پدرهمسرش، دونالد جی. ترامپ، رئیس‌جمهور اسبق (۲۰۱۶-۲۰۲۰)، بود.

اما چند روز بعد، هیئت کامل صندوق سرمایه‌گذاری عمومی عربستان با ۶۲۰ میلیارد دلار دارایی – که تحت رهبری شاهزاده محمد بن سلمان، حاکم بالفعل عربستان و فردی که کوشنر در زمان تصدی مشاور کاخ سفید از او حمایت کرده بود، قرار دارد – نظر این هیئت را رد کرد.

کارشناسان اخلاق می‌گویند چنین معامله‌ای این تصور را ایجاد می‌کند که احتمالاً پاداشی برای اقدامات کوشنر در کاخ سفید است – یا تلاشی برای جلب لطف در آینده در صورت تلاش ترامپ برای کسب دوره دیگری از ریاست‌جمهوری در سال ۲۰۲۴.

کوشنر در دولت ترامپ نقش اصلی را در دفاع از شاهزاده محمد ایفا کرد، پس از آنکه سازمان‌های اطلاعاتی ایالات متحده نتیجه گرفتند که وی قتل و مثله کردن جمال خاشقجی، نویسنده سعودی مقیم ویرجینیا که از حاکمان عربستان انتقاد می‌کرده، در سال ۲۰۱۸ را تأیید کرده است.

اسناد نشان می‌دهد که صندوق عربستان موافقت کرد دو برابر بیشتر و با شرایط سخاوتمندانه‌تری نسبت به استیون منوچین، وزیر خزانه‌داری سابق – که او نیز صندوق جدیدی راه‌اندازی می‌کرد – در شرکت کوشنر سرمایه‌گذاری کند، حتی اگر منوچین پیش از ورود به دولت سابقه‌ای به عنوان سرمایه‌گذار موفق داشته باشد. مبلغ سرمایه‌گذاری در شرکت او، «لیبرتی استراتژیک کپیتال» – یک میلیارد دلار – قبلاً فاش نشده بود.

سخنگوی شرکت کوشنر در مورد رابطه آن با صندوق سرمایه‌گذاری عمومی عربستان گفت: «افیلیتی، مانند بسیاری از شرکت‌های سرمایه‌گذاری برتر دیگر، مفتخر است که "صندوق سرمایه‌گذاری عمومی" (تحت رهبری محمد بن سلمان ولیعهد سعودی) و سایر سازمان‌های پیشرو که دارای معیار‌های غربالگری دقیق هستند را به عنوان سرمایه‌گذار دارد.»

سخنگوی صندوق عربستان از اظهار نظر در مورد فرآیند سرمایه‌گذاری خود خودداری کرد. اگر بحث‌های بیشتری در مورد این معامله انجام شده باشد، در اسناد و مکاتبات به دست آمده توسط نیویورک تایمز منعکس نشده است.

تایمز پاییز گذشته گزارش داده بود که کوشنر به دنبال سرمایه‌گذاری عربستان بوده است. اکنون، سوابق داخلی صندوق و مکاتبات به دست آمده توسط تایمز نتیجه، مقیاس و زمان‌بندی معامله شرکت او و همچنین بحث‌هایی که برانگیخت را نشان می‌دهد. آن اسناد و سایر مدارک نشان می‌دهد که در این مرحله، سرمایه‌گذاری کوشنر عمدتاً به پول عربستان وابسته است.

طبق سندی که تابستان گذشته برای هیئت مدیره صندوق عربستان تهیه شد، کوشنر برنامه داشت در مجموع تا ۷ میلیارد دلار جمع‌آوری کند. اما تا کنون به نظر می‌رسد سرمایه‌گذاران بزرگ دیگری جذب نکرده است.

در آخرین گزارش‌های عمومی شرکت او به کمیسیون بورس و اوراق بهادار، به تاریخ ۳۱ مارس، شرکت کوشنر گزارش داده است که صندوق اصلی آن ۲.۵ میلیارد دلار تحت مدیریت دارد که تقریباً به طور کامل از سرمایه‌گذاران مستقر در خارج از کشور است. به نظر می‌رسد بیشتر آن، همان ۲ میلیارد دلار از عربستان سعودی باشد.

اسناد عربستانی به دست آمده توسط تایمز می‌گوید که در ازای این سرمایه‌گذاری، صندوق عربستان حداقل ۲۸ درصد سهم در شرکت اصلی سرمایه‌گذاری کوشنر دریافت خواهد کرد.

هیچ قانون یا مقرراتی فعالیت‌های سرمایه‌گذاری مقامات دولت سابق را پس از ترک کاخ سفید محدود نمی‌کند؛ بسیاری از هر دو حزب از ارتباطات و تجربیات به دست آمده در دولت سود برده‌اند.

اما رابرت وایسمن، رئیس گروه غیرانتفاعی «پابلیک سیتیزن»، رابطه کوشنر با سعودی‌ها را «بسیار نگران‌کننده» خواند و استدلال کرد که موضع او به عنوان مشاور ارشد در قبال رهبری عربستان «مشارکت تجاری را حتی بیشتر به عنوان پاداشی برای کوشنر و سرمایه‌گذاری در او نشان می‌دهد.»

مقامات سعودی می‌گویند که صندوق سرمایه‌گذاری عمومی این کشور، که همچنین سهامی در شرکت اشتراک سفر اوبر و باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد در بریتانیا دارد، به طور خودمختار و با ساختار حاکمیتی پیچیده‌ای از جمله هیئت سرمایه‌گذاری عمل می‌کند. اما شاهزاده محمد بن سلمان زمانی که در سال ۲۰۱۵ به قدرت رسید، کنترل صندوق را در دست گرفت و او تصمیم‌گیرنده نهایی آن است.

کوشنر، که صندوقش به طور عمومی موضوع یا تمرکزی را اعلام نکرده، تجربه یا سابقه کمی در سرمایه‌گذاری خصوصی دارد. پیش از کار در کاخ سفید، او امپراتوری املاک تجاری خانواده‌اش را اداره می‌کرد، گاهی با نتایج ناامیدکننده. معروف‌ترین معامله او خرید برج اداری در خیابان ۶۶۶ پنجم منهتن در سال ۲۰۰۷ به مبلغ ۱.۸ میلیارد دلار بود؛ رهن این ساختمان زمانی که رکود اقتصادی در سال بعد ضربه زد، به یک بدهی فلج‌کننده تبدیل شد.

دیپلمات‌ها، سرمایه‌گذاران و کارشناسان اخلاق در دوران دولت ترامپ اشاره کردند که بازگشت مورد انتظار او به کسب و کار خانوادگی، تضاد منافع بالقوه‌ای را به رابطه کوشنر با شاهزاده محمد بن سلمان و دیگر شاهزادگان عرب ثروتمند نفتی تزریق می‌کند. بسیاری از آنها سرمایه‌گذاران عمده بلندمدت در املاک آمریکا هستند و خانواده کوشنر قبلاً نیز به آنها نزدیک شده بودند.

کوشنر در دوران مشاوره به ترامپ، دوستی و اتحاد غیررسمی با ولیعهد عربستان ایجاد کرد. شاهزاده محمد بن سلمان نشان داد که از روابط نزدیک‌تر بین اسرائیل و پادشاهان عرب خلیج فارس حمایت می‌کند، که این نیز یکی از اولویت‌های کوشنر در دولت ترامپ بود. او به مذاکره برای یک سری توافق‌ها به نام «توافقات ابراهیم» کمک کرد که روابط دیپلماتیک بین اسرائیل و دیگر پادشاهی‌های عرب را گشود. پس از ترک دولت، او یک سازمان غیرانتفاعی برای ترویج روابط اقتصادی و ... بین کشور‌ها راه‌اندازی کرد.

در واشنگتن، کوشنر همچنین به میانجی‌گری برای فروش ۱۱۰ میلیارد دلاری تسلیحات به عربستان در طی ۱۰ سال کمک کرده بود. او به محافظت از این معاملات تسلیحاتی و سایر معاملات در برابر خشم کنگره بر سر قتل خاشقجی و فاجعه انسانی ایجاد شده توسط مداخله نظامی به رهبری عربستان در یمن کمک کرد.

بحث درون صندوق عربستان در مورد سرمایه‌گذاری با کوشنر تضاد آشکاری با تأیید آسان پیشنهاد «منوچین» داشت. منوچین، شریک سابق گلدمن ساکس که در فیلم‌های هالیوودی متعددی از جمله «فیلم لگو» سرمایه‌گذاری کرده و قبل از ورود به دولت به احیای یک بانک در حال ورشکستگی کالیفرنیا کمک کرده بود.

بر اساس خلاصه اجرایی تهیه شده توسط کارکنان صندوق، صندوق منوچین بر امنیت سایبری، فناوری مالی و سرگرمی متمرکز است – همه بخش‌هایی که با اولویت‌های عربستان همخوانی دارند. در این خلاصه اشاره شده بود که کار منوچین در وزارت خزانه‌داری به او «دسترسی قابل توجهی برای درک آینده نظام مالی آمریکا» داده است و بنیان‌گذاران شرکت «تجربه عمیقی در بالاترین سطوح نظام نظارتی آمریکا» در نظارت و بازرسی بر صنایع آن داشتند.

استیون منوچین، وزیر خزانه‌داری سابق، نیز سرمایه‌گذاری از صندوق عربستان برای سرمایه‌گذاری جدید خود دریافت کرد – اگرچه به اندازه سرمایه‌گذاری کوشنر بزرگ نبود و شرایط آن به همان اندازه مساعد نبود.

منوچین در زمان تصدی وزارت خزانه‌داری، ریاست کمیته‌ای را نیز بر عهده داشت که مسئول بررسی برخی از معاملات ادغام با شرکت‌های خارجی بود. در خلاصه گفته شده بود که او صندوق جدید را به گونه‌ای «شکل داده» تا سرمایه‌گذاری دولت‌های خارجی مانند پادشاهی عربستان را بپذیرد.

در آخرین گزارش خود به تاریخ ۳۱ مارس، شرکت منوچین گزارش داد که از مجموع ۳۳ سرمایه‌گذار، ۲.۷ میلیارد دلار جمع‌آوری کرده است. بیشتر این پول از خارج از کشور آمده بود، و اسناد عربستان می‌گوید که سایر کشور‌های خلیج فارس نیز سرمایه‌گذاری کرده‌اند.

سخنگوی «لیبرتی استراتژیک کپیتال» گفت که این شرکت «پایگاه سرمایه‌گذاران متنوعی شامل شرکت‌های بیمه آمریکایی، دفاتر خانوادگی، صندوق‌های ثروت ملی و سایر سرمایه‌گذاران نهادی دارد.»

اسناد صندوق سرمایه‌گذاری عمومی می‌گوید که هر دو صندوق کوشنر و منوچین با صندوق عربستان به عنوان سرمایه‌گذار «بنیادین» رفتار کردند و به سعودی‌ها تخفیفی در کارمزد استاندارد ۲ درصدی مدیریت دارایی برای شرکت‌های سرمایه‌گذاری خصوصی و همچنین سهمی از ۲۰ درصد سود صندوق از هر سود سرمایه‌گذاری (که به عنوان بهره مشارکتی شناخته می‌شود) ارائه دادند.

اما اسناد نشان می‌دهد که سعودی‌ها موافقت کردند تنها ۱ درصد کارمزد مدیریت دارایی به شرکت منوچین بپردازند، در حالی که این رقم برای کوشنر ۱.۲۵ درصد بود. بر اساس سرمایه‌گذاری ۲ میلیارد دلاری، این مبلغ سالانه ۲۵ میلیون دلار به شرکت او پرداخت می‌کند، که این شامل سهمی از سود‌های کسب شده توسط صندوق افیلیتی نمی‌شود.

هر دو شرکت موافقت کردند دفاتر منطقه‌ای در ریاض افتتاح کنند، که دولت عربستان می‌گوید به زودی از هر شرکت بین‌المللی که با این پادشاهی تجارت می‌کند، خواسته خواهد شد.

کمیته سرمایه‌گذاری پنج عضوی هیئت مدیره که پیشنهاد کوشنر را ارزیابی می‌کرد، با نام رمز «پروژه آسترو» به آن اشاره کرد. این هیئت توسط یاسر الرمیان، فارغ‌التحصیل مدرسه کسب و کار هاروارد که همچنین رئیس آرامکو، غول نفتی دولتی است، رهبری می‌شد. این هیئت اندرو لیوریس، مدیرعامل سابق استرالیایی-تبار شرکت داو کمیکال، و ایمن الصیاری، معاون رئیس بانک مرکزی عربستان را نیز شامل می‌شد.

یکی از اعضای هیئت که در صورتجلسه به عنوان دکتر الماجل شناسایی شده – احتمالاً ابراهیم الماجل، رئیس صندوق توسعه صنعتی عربستان که دکترای خود را از استنفورد گرفته است – پیش از جلسه ۳۰ ژوئن ۲۰۲۱، درباره توجیه سرمایه‌گذاری در صندوق کوشنر پرسید. او طبق پاسخ‌های مکتوب پرسید: «چرا مزیت استراتژیک ارزش این ریسک را دارد؟»

پاسخ‌ها که ظاهراً توسط کارکنان صندوق عربستان تهیه شده بود، استدلال می‌کرد که دفتر وعده داده شده شرکت کوشنر در ریاض به سعودی‌ها کمک می‌کند تا «از قابلیت‌های بنیان‌گذاران افیلیتی در درک عمیق سیاست‌های مختلف دولت و نظام‌های ژئوپلیتیکی سرمایه‌گذاری کنند.»

پرسش: چرا هیچ سرمایه‌گذار نهادی قابل توجهی از ایالات متحده وجود ندارد؟

پاسخ: اصل (بنیانگذار افیلیتی) ترجیح می‌دهد در حال حاضر از توجه رسانه‌ها دوری کند. بر این اساس، افیلیتی به طور بسیار محتاطانه‌ای به سرمایه‌گذاران نهادی بین‌المللی (به ویژه صندوق عربستان به عنوان سرمایه‌گذار بنیادین افیلیتی) نزدیک شده است تا راه‌اندازی صندوق اولیه خود را پایه‌گذاری کند.

کارکنان سعودی نوشتند که کوشنر سعی دارد با جلب اولیه فقط مؤسسات بین‌المللی مانند صندوق سرمایه‌گذاری عمومی عربستان برای سرمایه‌گذاری جدید خود، از توجه دوری کند.

در پاسخ‌های مکتوب آمده بود که توضیح عدم وجود هرگونه سرمایه‌گذار نهادی آمریکایی در صندوق کوشنر این است که او «ترجیح می‌دهد از توجه رسانه‌ها دوری کند. بر این اساس، افیلیتی به طور بسیار محتاطانه‌ای به سرمایه‌گذاران بین‌المللی نزدیک شده است.»

پاسخ‌ها اذعان کردند که فقدان تجربه کوشنر در سرمایه‌گذاری خصوصی و نتایج «نامطلوب» بررسی‌های دقیق انجام شده به نمایندگی از صندوق عربستان «نگرانی‌های معتبر و مهمی هستند»، اما آنها این یافته‌ها را به این واقعیت نسبت دادند که او هنوز در حال راه‌اندازی زیرساخت‌های شرکت خود است.

علاوه بر این، پاسخ‌ها افزودند که صندوق عربستان «این ریسک‌ها را تا حدی کاهش داده است»: سعودی‌ها شرط کرده بودند که شرکت کوشنر تنها می‌تواند ۵۰۰ میلیون دلار از تعهد ۲ میلیارد دلاری را قبل از «داشتن تیم سرمایه‌گذاری واجد شرایط، جذب متخصصان عملیاتی اصلی و تشکیل کمیته سرمایه‌گذاری» برداشت کند.

«تخصص [شریک عمومی]به هدف صندوق مرتبط نیست. حتی مطالعات موردی ارائه شده فقط بر املاک و مستغلات متمرکز بود. همچنین، [بررسی دقیق عملیاتی]نشان می‌دهد که آنها از همه لحاظ نامطلوب هستند.»

پاسخ صندوق عربستان: «این‌ها نگرانی‌های معتبر و مهمی هستند. این ریسک‌ها در یادداشت سرمایه‌گذاری مشخص و با جزئیات ذکر شده‌اند، از جمله ریسک تجربه محدود اصل (بنیانگذار) در سرمایه‌گذاری خصوصی و ناتوانی افیلیتی در ارائه هرگونه سابقه سرمایه‌گذاری قابل اندازه‌گیری برای تیم بنیان‌گذار خود.»

کارکنان صندوق ثروت ملی عربستان در پاسخ به ایرادات مطرح شده در مورد سرمایه‌گذاری ۲ میلیارد دلاری در صندوق کوشنر، اذعان کردند که او فاقد سابقه در سرمایه‌گذاری خصوصی است.

در اواخر سال گذشته، کوشنر دو سرمایه‌گذار با تجربه سرمایه‌گذاری خصوصی، برت پرلمن و اسد نقوی را استخدام کرد؛ آخرین گزارش اوراق بهادار بیان می‌کند که افیلیتی پارتنرز اکنون (۲۰۲۲) ۲۰ کارمند دارد که حدود نیمی از آنها متخصصان سرمایه‌گذاری هستند.

حتی پس از خواندن پاسخ‌ها، لیوریس، مدیرعامل سابق داو کمیکال، و الصیاری از بانک مرکزی عربستان، تردید‌های خود را به همراه دکتر الماجل اضافه کردند. طبق صورتجلسه، به نظر می‌رسید الرمیان، رئیس هیئت و مدیر ارشد صندوق عربستان، موافق باشد. اعضای هیئت به درخواست‌ها برای اظهار نظر پاسخ ندادند یا امکان دسترسی به آنها وجود نداشت.

در صورتجلسه ثبت شده است که هر چهار عضو هیئت حاضر در جلسه «بیان کردند که به نفع پروژه آسترو نیستند». در صورتجلسه اشاره شده است که قوانین هیئت برای تصویب یک قطعنامه به آرای اکثریت حاضران نیاز دارد. در این مورد، الرمیان پیشنهاد کرد که «نظرات و تصمیم» هیئت به هیئت مدیره صندوق به رهبری ولیعهد ارجاع داده شود.

اما اسناد نشان می‌دهد که ظرف چند روز، هیئت مدیره قطعنامه‌ای را تصویب کرد که معامله را تأیید می‌کرد.

در نامه‌ای به تاریخ ۵ ژوئیه گذشته، کارکنان صندوق برای یکی از اعضای هیئت مدیره که اندازه سرمایه‌گذاری را زیر سوال برده بود، توضیح دادند که چرا نمی‌توان آن را کاهش داد.

در این نامه آمده بود: «این سرمایه‌گذاری با هدف ایجاد یک رابطه استراتژیک با صندوق افیلیتی پارتنرز و بنیانگذار آن، جرد کوشنر، انجام می‌شود.» کاهش اندازه سهم ۲ میلیارد دلاری آن «ممکن است بر چارچوب رابطه استراتژیک و تجاری توافق شده تأثیر منفی یا اساسی بگذارد.»»

به گزارش تابناک، ماجرای ارتباط مالی «جرد کوشنر» داماد و مشاور دونالد ترامپ با عربستان (محمد بن سلمان ولعیهد پادشاه عربستان) تا جایی است که آنرا با افتضاح «بیلی گیت» مقایسه می‌کنند.

در ژوئیه ۱۹۸۰، رئیس‌جمهور جیمی کارتر خبر بدی شنید. وزارت دادگستری علیه برادر کوچکترش، بیلی، شکایتی ثبت کرده بود مبنی بر اینکه به عنوان لابی‌گر لیبی ثبت‌نام نکرده است. بیلی دو سفر تمام‌خرج به تریپولی داشته تا قرارداد‌های تجاری دنبال کند و ۲۲۰،۰۰۰ دلار از لیبیایی‌ها گرفته بود تا چیزی را که او «کمپین تبلیغاتی» می‌نامید، برای ترویج اهداف سیاست خارجی دیکتاتور معمر قذافی راه‌اندازی کند. در واکنش به اقدام وزارت دادگستری، بیلی با تأخیر به عنوان مأمور خارجی ثبت‌نام کرد.

اما رسوایی ادامه یافت و کارتر این جنجال را به خوبی مدیریت کرد. همه می‌دانستند که او کنترل چندانی بر بیلی مهارنشدنی ندارد؛ بیلی مدت‌ها با اعتیاد به الکل دست و پنجه نرم می‌کرد و تازه همان تابستان هوشیار شده بود.

رئیس‌جمهور بیانیه‌ای صادر کرد و گفت: «معتقدم مناسب نیست که یکی از بستگان نزدیک رئیس‌جمهور هیچ مأموریتی را از طرف یک دولت خارجی بر عهده بگیرد.» کمیته قضایی سنا که در کنترل دموکرات‌ها بود، تحقیقاتی را در مورد آنچه به «بیلی‌گیت» معروف شد آغاز کرد، و کارتر اعلام کرد که کاخ سفید کاملاً همکاری کرده و هرگونه ادعای مصونیت اجرایی را لغو می‌کند.

کارتر کنفرانس مطبوعاتی برگزار کرد و یک ساعت به سوالات در این مورد پاسخ داد و فراتر رفت. او فرمان اجرایی صادر کرد که بستگان رئیس‌جمهور را از لابی‌گری یا تعامل با مقامات دولت آمریکا منع می‌کرد، و گزارش ۹۲ صفحه‌ای منتشر کرد که از بیلی انتقاد می‌کرد، اما اتهامات تخلف را رد می‌نمود. این گزارش حتی شامل گزیده‌هایی از دفتر خاطرات رئیس‌جمهور بود. واکنش او به طور گسترده شفاف و صادقانه تلقی شد.

بیلی‌گیت نقطه مرجع خوبی برای ارزیابی چیزی است که می‌توان «جردگیت» نامید.

همانگونه که گزارش نیویورک تایمز فاش کرده جرد کوشنر، داماد و مشاور چهل و پنجمین رئیس‌جمهور امریکا، سرمایه‌گذاری دو میلیارد دلاری برای شرکت تازه‌تاسیس سرمایه‌گذاری خصوصی خود، افیلیتی پارتنرز، از صندوقی تحت کنترل ولیعهد عربستان تضمین کرده است – حتی پس از اینکه مشاوران صندوق عربستان ایرادات جدی به این سرمایه‌گذاری وارد کردند.

بر این اساس، خیلی سخت است که این سرمایه‌گذاری دو میلیارد دلاری را یا به عنوان پاداشی برای خدمات گذشته یا به عنوان رشوه پیشگیرانه در صورت موفقیت ترامپ در بازگشت به کاخ سفید نبینیم؛ و می‌تواند هر دو باشد.

محمد بن سلمان واقعاً مدیون قدردانی بزرگی از کوشنر است. همانطور که تایمز اشاره می‌کند، «کوشنر در دولت ترامپ نقش اصلی را در دفاع از شاهزاده محمد ایفا کرد پس از اینکه سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا نتیجه گرفتند او قتل و مثله کردن جمال خاشقجی در سال ۲۰۱۸ را تأیید کرده است.» و این سرمایه‌گذاری به طور نامتناسبی عظیم به نظر می‌رسد – نه فقط به خاطر نگرانی‌های مطرح شده توسط ارزیابان.

در حالی که کوشنر مشاور کاخ سفید دونالد ترامپ بود – در مورد طیف گسترده‌ای از مسائل، از جمله سیاست خاورمیانه، نوآوری، و واکنش دولت به کووید-۱۹ (که ناکارآمد بود) – پیوندی با محمد بن سلمان برقرار کرد.

این شامل میانجی‌گری برای فروش ۱۱۰ میلیارد دلاری تسلیحات به پادشاهی عربستان و حفاظت از این معاملات زمانی بود که محمد بن سلمان و عربستان به خاطر قتل خاشقجی و جنگ وحشیانه تحت حمایت عربستان در یمن زیر آتش انتقاد قرار گرفتند.

همچنین ممکن است با توجه به تمام دسیسه‌های جهانی و داخلی سعودی‌ها – که فقط بخشی از آن برای عموم شناخته شده است – کوشنر و ترامپ کمک‌های ارزشمند دیگری به محمد بن سلمان ارائه کرده باشند.

به اعتقاد برخی کارشناسان آمریکایی، صرف نظر از هرگونه معامله‌های متقابل گذشته یا آینده، این معامله بوی بدی می‌دهد. اجازه دادن به دیکتاتور‌های خارجی برای ریختن میلیارد‌ها دلار به اعضای خانواده روسای جمهور گذشته، حال یا آینده از نظر اخلاقی اشتباه است، اما تهدیدی بزرگتر به همراه دارد. همانطور که علی الاحمد، مدیر مؤسسه امور خلیج (فارس)، در واشنگتن پست نوشت: «چشم‌انداز اینکه یک دیکتاتور از جیب‌های عمیق خود برای اعمال نفوذ در بالاترین سطوح نظام سیاسی آمریکا استفاده کند، باید باعث نگرانی جدی و اقدام هدفمند باشد. همه حملات به دموکراسی آمریکا شکل شورش‌های خشونت‌آمیز به خود نمی‌گیرند – فساد معامله سعودی-کوشنر نیز حمله به دموکراسی است.»