جنگی بی دستاورد برای تجاوزگر

یک ماه گذشته است و 168 دختر در میناب هرگز فرصت بزرگ شدن نخواهند داشت. چین از ابتدای درگیری تأکید کرده که فوری‌ترین اولویت، پایان دادن هرچه سریع‌تر به جنگ است. این جنگی است که اساساً نباید رخ می‌داد.

کد خبر: ۱۳۶۴۹۳۲

تاریخ: ۱۲ فروردين ۱۴۰۵ - ۰۰:۰۵

به گزارش تابناک، از زمان آغاز حملات نظامی آمریکا و اسرائیل علیه ایران در 28 فوریه (9 اسفند 1404)، این درگیری یک ماه کامل ادامه یافته است. این جنگ که در جریان روند مذاکرات و بدون تحریک از سوی ایران آغاز شد، نه‌ تنها در تحقق به‌اصطلاح «اهداف تعیین‌شده» آمریکا و اسراییل ناکام مانده، بلکه به‌تدریج به سمت وضعیتی خارج از کنترل این دو متجاوز حرکت کرده است.

نحوه پایان این درگیری همچنان غیرقابل پیش‌بینی است، اما تأثیری گسترده و عمیق بر ژئوپلیتیک جهانی بر جای گذاشته است. وظیفه فوری جهان آن است که از ادامه تجاوزات آمریکا و اسراییل که اساساً نباید رخ می‌داد، به ورطه‌ای کاملاً خارج از کنترل جلوگیری کند.

این جنگ از ابتدا بر پایه خطاهای جدی در محاسبات راهبردی و کاستی‌های آشکار اخلاقی آمریکا و اسراییل شکل گرفته است. از کشتار خونین در مدرسه ابتدایی میناب تا «باران سیاه» در خیابان‌های تهران، حملات مداوم به تأسیسات هسته‌ای ایران زنگ خطر جهانی را به صدا درآورده و خطر نشت مواد رادیواکتیو را به‌شدت افزایش داده است.

هم‌زمان، این درگیری بحران انرژی، اختلال در زنجیره تأمین و نااطمینانی اقتصادی را به آمریکا و اسراییل تحمیل کرده است. با توجه به محدودیت‌های ناوبری در تنگه هرمز، قیمت جهانی نفت از 112 دلار در هر بشکه عبور کرده است. در صورت تداوم تشدید درگیری، خطر رکود اقتصادی جهانی به‌طور قابل توجهی افزایش می‌یابد و منافع متحدان آمریکا در جهان را تهدید می‌کند.

شعار «کافی است! به این جنگ بی‌پایان پایان دهید!» در 28 مارس (8 فروردین)، یک ماه پس از آغاز درگیری، در میدانی در تل‌آویو مطرح شد. در همان روز بیش از 3100 تجمع اعتراضی در سراسر ایالات متحده برگزار شد که «نه به جنگ» یکی از مطالبات اصلی معترضان بود. حتی جو کنت، مدیر مرکز ملی مبارزه با تروریسم، به دلیل «ناتوانی در حمایت از» اقدام نظامی ایالات متحده علیه ایران استعفا کرد؛ رخدادی که بیانگر کاهش حمایت از این جنگ است.

در حالی که وضعیت کنونی سرشار از عدم قطعیت است، روزنه‌هایی برای کاهش تنش نیز وجود دارد. ایالات متحده و اسرائیل در روند تهاجم مستمر خود با فشارهای متعدد و فزاینده‌ای مواجه هستند و فضای راهبردی و گزینه‌های سیاسی آنها به‌طور قابل توجهی تحت تأثیر واقعیت‌های میدانی محدود شده است. این درگیری اکنون در آستانه خروج از کنترل آمریکا قرار دارد و هر خطای محاسباتی یا هر تشدید تنش می‌تواند پیامدهایی جبران‌ناپذیر برای متجاوزان به ایران به دنبال داشته باشد.

تجربه‌های تاریخی خاورمیانه بارها نشان داده که توسل به زور راه‌حل نیست. تهاجمات نظامی آمریکا تنها به تولید نفرت و شکل‌گیری بحران‌های جدید می‌انجامد.