درس‌های رسانه‌ای دشمن/

دروغ را همیشه به حقیقت ترجیح بده و دشمنت را در بی‌خبری نگه دار!/واقعا چندتا فرمانده اسرائیلی کشتیم؟

نگران نباشید! آمریکایی‌ها و صهیونیست‌ها خیلی بیش از آن‌چه فکرش را می‌کنید تلفات و کشته داده‌اند. زمان اعلام رقم واقعی‌اش هم یا بعد از پایان جنگ است و یا هیچ‌وقت! اگر بعد از پایان جنگ گفتند و راستی‌آزمایی کردیم و فهمیدیم درست است که هیچ اما اگر نگفتند، باز هم اتفاق تازه‌ای نیافتاده! باید رقم نزدیک به واقعیت ماجرا را چهل‌پنجاه سال دیگر در کتاب‌های نویسندگان و خبرنگارانشان جویا شوید؛ البته اگر تا چهل‌پنجاه سال دیگر صهیونیست‌ها و جایی به‌نام اسرائیل وجود داشته باشد!

کد خبر: ۱۳۶۳۶۸۱

تاریخ: ۲۹ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۶:۵۶

(امروز جمعه ۲۹ اسفند به تل‌آویو)

به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، رابرت بائر جاسوس سابق CIA که کتابی درباره پیشینه‌های ترور شهید عماد مغنیه (حاج‌رضوان) دارد و با مستندسازی‌ها و مصاحبه‌هایش تبدیل به چهره‌ای رسانه‌ای شده، فصل چهاردهم کتابش «یک‌قتل درست» را این‌گونه با این‌آموزه تروریستی شروع می‌کند:

«دشمنت را در بی‌خبری و سردرگمی نگه دار! وقتی حتی بی‌اهمیت‌ترین و بی‌خطرترین جزئیات موجودیتت را پنهان می‌کنی، دشمنت درباره توانایی‌ها و نقاط قوت تو قضاوت غلط می‌کند و به تبع آن، مرتکب اشتباه می‌شود. همان‌طور که یک احضارگر روح خوب، هرگز نمی‌گذارد ترفندهایش لو بروند، تو هم نباید اسلحه داغت را سر صحنه قتل جا بگذاری.»

حالا بیایید دستورالعمل‌های ۶ گانه اداره سانسور ارتش اسرائیل را در همین جنگ رمضان مرور کنیم. این‌اداره قدمتی به اندازه سن و سال کم اسرائیل دارد و از ابتدای تشکیل این‌دولت جعلی در ارتشش وجود داشته است.

اما دستورالعمل‌ها از این‌قرارند:

۱. ایران نباید از نقاط مورد ضربه قرار گرفته، مطلع شود. این‌موضوع در حملات بعدی مورد استفاده ایران قرار می‌گیرد.

۲. تصاویری منتشر شود که مضحک باشند و باعث ناامیدی مردم و نیروهای نظامی ایران شوند.

۳. تصاویری منتشر شوند که عنصر آتش‌ در آن‌ها کم باشد.

۴. تصاویری منتشر شوند که حجم تخریب در آن‌ها مشخص نباشد.

۵. تمام خبرنگارها و نمایندگان رسانه‌ها ملزم به رعایت هستند و در صورت تخطی مجوزشان باطل می‌شود.

۶. افشای آثار واقعی حملات ایران به مراکز نظامی و امنیتی صد در صد ممنوع است.

حالا بیایید رفتار رسانه‌های دروغ‌پرداز و شایعه‌پراکن یهودی را مرور کنیم. علاوه بر ترورهای واقعی مسئولان ایرانی و شهادت‌ها، شایعه جعلی ترورهای دیگر هم منتشر شدند؛ مثلا خبر ترور محمدباقر قالیباف رئیس مجلس صبح آمد و تا ظهر هم تکذیبش. خب دقت دارید که چه خبر راست باشد چه دروغ، روحیه شنونده تخریب می‌شود! تعجب نکنید یهودی‌ها در طول تاریخ از این‌ترفند بارها و بارها استفاده کرده‌اند؛ به‌ویژه در تاریخ اسلام و زمان پیامبر (ص)، امام علی (ع)، امام حسن (ع) و امام حسین (ع) تا امروز.

همان‌آقای رابرت بائر در جای دیگری از کتابش می‌نویسد: «قابل توجه تروریست‌ها: دروغ را همیشه به حقیقت ترجیح بده؛ هرقدر هم که غیرقابل باور به نظر برسد. شک، فرساینده حقیقت است؛ پس کاری کن تا جای ممکن به مذاق همه خوش بیاید!»

این‌نکته را هم از نظر دور نداشته باشید که از اول جنگ رمضان، هرچه موشک و پهپاد ایرانی در اراضی اشغالی فلسطین به هدف می‌خورد، اسرائیلی‌ها فقط زخمی می‌شدند و رسانه‌های یهود اگر خیلی می‌خواستند راستش را بگویند می‌گفتند حال زخمی‌ها وخیم‌اند. ماجرای سربازهای ضربه‌مغزی‌شده آمریکا را هم که نمی‌شود فراموش کرد!

رفتار رسانه‌ای اسرائیلی‌ها علاوه بر این‌که دلداری نیم‌بند و لرزانی به صهیونیست‌های سرزمین‌های اشغالی برای ماندن و فرار نکردن است، ته دل برخی از دوست و آشنایانمان را هم که چیز زیادی از علم رسانه و ترفندهای کثیفش نمی‌دانند، خالی کرده است؛ می‌گویند چرا آن‌ها این‌همه از ما می‌کشند ولی ما نمی‌کشیم!

پاسخ رسانه‌شناس‌ها به این‌دلسوزهای نگران این است که عزیز دل!‌ خبر نداری! یادت هست سپاه چند روز پیش پس از یک‌حمله سنگین موشکی که با موشک‌هایی معادل سنگرشکن‌های دشمن انجام شد، اعلام کرد: «عملیات حذف با موفقیت انجام شد»؟ و یادت هست اسرائیلی‌ها هیچ تایید و تکذیبی در این‌باره نکردند؟ در عوض از ابتدای جنگ شائیه زنده‌بودن یا به درک واصل شدن (دور نباشد) نتانیاهو را سر زبان‌ها انداختند تا وقتی دیشب (پنجشنبه ۲۸ اسفند) در یک‌نشست خبری در پناهگاه زیرزمینی شرکت کرد، ما ناامید شویم که نتوانسته‌ایم او را شکار کنیم.

این‌ترفند و بازی‌های ضربه‌مغزی و اعلام‌نکردن تلفات واقعی و سانسورها، نخ‌نما شده و همه دنیا به دروغ‌گویی‌های ترامپ و نتانیاهو واقف شده‌اند. پس ای دوستان عزیز ایرانی نگران نباشید! آمریکایی‌ها و صهیونیست‌ها خیلی بیش از آن‌چه فکرش را می‌کنید تلفات و کشته داده‌اند. زمان اعلام رقم واقعی‌اش هم یا بعد از پایان جنگ است و یا هیچ‌وقت! اگر بعد از پایان جنگ گفتند و راستی‌آزمایی کردیم و فهمیدیم درست است که هیچ اما اگر نگفتند، باز هم اتفاق تازه‌ای نیافتاده! باید رقم نزدیک به واقعیت ماجرا را چهل‌پنجاه سال دیگر در کتاب‌های نویسندگان و خبرنگارانشان جویا شوید؛ البته اگر تا چهل‌پنجاه سال دیگر صهیونیست‌ها و جایی به‌نام اسرائیل وجود داشته باشد!

صادق وفایی