ماه رمضان در گفته‌های استاد فاطمی‌نیا/۴

واقعا کِی به خدا پناه برده‌ایم؟/تردید آیت‌الله خویی برای شرکت در درس آسیدعلی قاضی!

در جایی عرض می‌کند: یا قره عین من لاذبک «ای روشنی چشم کسی که به تو پناه ببرد!» ما کی واقعا به خدا پناه برده‌ایم؟! سید بن طاووس (رضوان) در جایی می‌فرماید: ما همیشه خدا را امتحان می‌کنیم! خوبان و اخیار ما خدا را امتحان می‌کنند! واقعا اگر کسی به خدا پناه ببرد، خدا روشنی چشم او می‌شود؛ از اضطراب و نگرانی بیرون می‌آید؛ قلبش آرامش پیدا می‌کند.

کد خبر: ۱۳۶۳۰۲۱

تاریخ: ۲۵ اسفند ۱۴۰۴ - ۰۰:۰۱

به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، پرونده «ماه رمضان در گفته‌های استاد فاطمی‌نیا» از ابتدای این‌ماه مبارک در تابناک باز شد که تا به حال سه‌قسمت از آن منتشر شده است.

مطالب پرونده مورد اشاره با هدف مرور سخنرانی‌های این‌استاد اخلاق در مسجد و حسینیه الزهرا (س) در شهر مشهد منتشر شدند و امروز همزمان با بیست و ششمین روز ماه مبارک قسمت پایانی آن را منتشر می‌کنیم.

۳ قسمت پیشین این‌پرونده در پیوندهای زیر قابل دسترسی و مطالعه هستند:

* «چرا به این‌ماه رمضان گفته‌اند؟/خدا روی همه شما حساب باز کرده است»

* «بعضی فکر می‌کنند می‌شود در دستگاه خدا زرنگی کرد!»

* «قرآن فقط برای یک‌ماه آدم‌شدن نازل نشده/کاری که باید در رمضان انجام گیرد در شوال انجام نمی‌شود»

در ادامه قسمت چهارم و پایانی این‌پرونده را می‌خوانیم:

فرمودند:

اذا صمت فلیصم سمعک و بصرک و شعرک و جلدک ...

«هرگاه روزه گرفتی، باید گوش و چشم و مو و پوست تو نیز روزه داشته باشند ...»

بسیاری از مردم گرفتار گناه زبان هستند. امروز گناه زبان، گریبانگیر متدینین و اهل مسجد و نماز و اهل هیات و روضه شده است!

خیلی‌ها از ناحیه زبان کتک می‌خورند. متاسفانه گناهان زبانی در میان جامعه ما زیاد شده است. بسیاری از بی‌حالی‌ها و محرومیت‌ها، نتیجه نداشتن تقوای لسانی است. دروغ، تهمت، غیبت، در میان اهل ایمان هم زیاد است! خیلی راحت غیبت می‌کنند، تهمت می‌زنند!

***

واقعا سفره مهمانی خدا در ماه مبارک رمضان گسترده می‌شود. این‌ها تعارف نیست. واقعا بودند و دیدیم افرادی که بر سر این‌سفره وارد می‌شدند و بهره می‌بردند و روشن می‌شدند.

قضیه‌ای با واسطه‌های معتبر و موثق نقل شده است از مرحوم آیت‌الله العظمی خویی (قدس) که در شب بیست و سوم ماه مبارک واقع شده است. اجمالا اینکه:

آیت‌الله خویی در جوانی که در نجف اشرف مشغول تحصیل علم بوده‌اند، نام آیت‌الله سید علی آقای قاضی (رضوان) و ذکری از شاگردان و مجالس ایشان را شنیده بودند؛ و خیلی مایل بودند با ایشان آشنا شوند. ولی از آن‌جایی که در مورد آیت‌الله قاضی بدگویی‌هایی شنیده بودند و بعضی مانع می‌شدند؛ لذا در مورد رفتن به مجلس آقای قاضی مردد بودند تا این‌که بالاخره مرحوم قاضی پیغام داده بودند که شما که عالم و فاضل می‌باشید و درس خوانده‌اید؛ کودکی نیستید که کسی شما را فریب دهد، بیایید و حرف ما را بشنوید. اگر نخواستید، شرکت نکنید! بالاخره شرکت می‌کنند و با ایشان آشنا و مانوس می‌شوند. پس از مدتی مرحوم قاضی به آقای خویی دستوری می‌دهند که پس از چند روز،‌ در حال انجام آن‌دستور مکاشفه‌ای برای ایشان دست می‌دهد که تمام حوادث و چگونگی آینده خود را مشاهده می‌کنند؛ گذشت عمر و فعالیت‌ها و تدریس و رسیدن به مرجعیت خویش را می‌بینند. و همین‌طور سفید شدن محاسن و طبع رساله علمیه و در آخر هم مشاهده می‌کنند که از بالای گلدسته حرم امیرالمومنین (ع) خبر فوت ایشان را اعلام می‌نمایند و سپس از این‌حال خارج می‌شوند.

***

یکی از خصوصیات ماه مبارک رمضان این است که ماه دعاست و باید انسان از دعاهای وارده در این‌ماه بهره ببرد. قدری در این‌دعاها سیر کنیم! این‌دعای ابوحمزه ثمالی، دریاست. مساله مبدا میل در آن مطرح شده است.

عرض می‌کند: سیدی اخرج حب الدنیا من قلبی واجمع بینی و بین المصطفی و آله خیرتک من خلقک.

«ای آقای من! محبت دنیا را از دلم بیرون فرما؛ و جمع کن میان من و رسول برگزیده‌ات و اهل بیتش برگزیدگان خلقت!»

این‌ها لازم و ملزوم یکدیگرند؛ وقتی خداوند حب دنیا را از قلبی بیرون کند، لیاقت معیت با معصومین را پیدا می‌کند. اشاره به حشر معنوی با اهل بیت (ع) است. بعضی از مواهب عالیه و نمره یک را خداوند در همین‌دنیا به بعضی بندگانش عنایت می‌فرماید. این‌حشر معنوی بر اثر تغییر مبدا میل در همین‌دنیا برای بعضی حاصل می‌شود.

در جایی عرض می‌کند: یا قره عین من لاذبک «ای روشنی چشم کسی که به تو پناه ببرد!» ما کی واقعا به خدا پناه برده‌ایم؟!

سید بن طاووس (رضوان) در جایی می‌فرماید: ما همیشه خدا را امتحان می‌کنیم! خوبان و اخیار ما خدا را امتحان می‌کنند! واقعا اگر کسی به خدا پناه ببرد، خدا روشنی چشم او می‌شود؛ از اضطراب و نگرانی بیرون می‌آید؛ قلبش آرامش پیدا می‌کند.

ماه رمضان، ماه توبه و انابه است؛ مخصوصا در ابتدای این‌ماه، انسان باید با توبه وارد شود. بزرگان فرموده‌اند: ماه رجب و ماه شعبان، دو چشمه هستند که انسان خود را شستشو داده و وارد ماه مبارک رمضان شود. در سر این‌سفره، ائمه (ع) نشسته‌اند. در تمام این‌ماه باید متوجه امام زمان (عج) بود. ائمه، روح نماز و روزه و تمام عبادات هستند ...

اگر در سحر یا میان روز هر وقتی حالی پیدا کردید، بگویید: خدایا، من در سر این‌سفره نمی‌دانم چه مهمانی هستم؛ اما تو در اینجا یک‌مهمان بسیار خوب داری؛ مهمان بسیار عزیزی داری؛ اگر من مهمان خوبی نیستم، تو به احترام آن‌بزرگوار و مهمان عزیز مرا ببخش، و آن‌عزیز، وجود مولایمان امام زمان (عج) است.