مرور پروتکل هفتم صهیون/

دام‌های نامرئی دسیسه را به درون کابینه کشورها می‌کشانیم/ظاهر مذاکرات باید حرف‌های چرب و نرم باشد

ما دام‌های نامرئی دسیسه را به درون کابینه کشورها می‌کشانیم و آن‌ها را در دام این‌توطئه‌ها گرفتار می‌کنیم. این‌دسیسه‌ها چیزی نیستند جز همان قراردادهای اقتصادی و قیود وام‌های مالی. برای آن‌که موفقیت خود را در این‌زمینه تضمین کنیم، باید در اثنای گفتگوها کاملا هوشیار و زیرک و حیله‌گر باشیم تا به قلب اهداف مورد نظر خود راه یابیم، اما در آن‌چه که ظاهر رسمی مذاکرات را تشکیل می‌دهد باید موضع ما برعکس این باشد

کد خبر: ۱۳۶۲۴۷۲

تاریخ: ۲۳ اسفند ۱۴۰۴ - ۰۰:۰۳

به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، پروتکل‌های دانشوران صهیون، دربردارنده ۲۴ پروتکل یا سخنرانی است که توسط یکی از اکابر یهود و سران صهیونیسم در مجمع دانشمندان و مغزهای متفکر یهود ایراد شده‌اند. این‌پروتکل‌ها تا سال‌ها مخفی بودند و در نهایت با ترجمه‌شان به زبان انگلیسی، در دسترس مردم غیریهودی دنیا قرار گرفتند.

پروتکل‌های مورد اشاره ۲۴ فصل از چکیده تفکرات اهریمنی یهود را در رسیدن به سلطه جهانی شامل می‌شوند؛ از طریق ویران کردن روسیه ارتدوکس،‌ اروپای کاتولیک، قلمرو پاپ مسیحی و سرانجام نابودی اسلام. حکومت جهانی یهود به اعتراف خود یهودیان، همان اوتوکراسی نسل داود (مسلمان پیامبرش می‌دانند و یهودیان شاه) است و دیگر اقوام و ملل در این‌حکومت، حیواناتی بیش نیستند.

برنامه‌های حکومت یهود از سال ۱۸۹۷ عنوان پروتکل‌های صهیون را به خود گرفت و از آن‌پس این‌اصطلاح برای اشاره به آن‌ها به کار رفت.

چندروز پیش پروتکل‌های نهم و سیزدهم صهیون را مرور کردیم که در پیوند زیر قابل دسترسی و مطالعه هستند:

* «هرکه را بخواهیم اعدام می‌کنیم/اسلحه ما جاه‌طلبی، آزمندی، انتقام‌گیری و کینه‌توزی و بدخواهی است»

* «تفریح، شهوترانی و خانه‌های مجلل باعث انحراف ذهن‌ غیریهود می‌شود/نیاز به نان آن‌ها را خدمتگزار ما می‌کند»

***

محورهای کلی پروتکل هفتم از ۲۴ پروتکل دانشوران صهیون از این‌قرارند:

چرا باید مسلح شد – تکان‌های شدید، اختلاف و کینه‌توزی در سراسر جهان – سرکوب قیام‌های گوییم – برافروختن آتش جنگ‌های محدود یا جهانگیر – رازداری رمز موفقیت سیاست – مطبوعات و افکار عمومی – توپ‌های آمریکایی، چینی و ژاپنی.

مشروح پروتکل هفتم هم از این‌قرار است:

مسابقه عظیم تسلیحاتی و افزایش نیروهای دفاعی در جهان یک‌امر ضروری است؛ زیرا ما را در اجرای برنامه‌هایی که داریم یاری می‌رساند. اما یکی از اهداف بزرگ ما که باید نسبت به تحقق آن عنایت ویژه‌ای داشته باشیم این است که همه طبقات در همه کشورهای جهان از بین بروند و فقط طبقه پرولتاریا باقی بماند با چندتایی میلیونر که به منافع ما و پلیس و ارتش ما خدمت کنند.

ما باید از طریق شبکه ارتباطی اروپا، در سراسر این‌قاره و نیز دیگر قاره‌های جهان تنش‌های شدید و اختلاف و چند دستگی به وجود آوریم و به کینه‌توزی‌ها دامن بزنیم. این‌کار دو فایده برای ما در بر دارد. اول این‌که دست و پای کشورها بسته می‌شود؛ به‌طوری که نمی‌توانند در برابر حوادث، آن‌گونه که می‌خواهند قدرت نشان دهند؛ زیرا هر کشوری خوب می‌داند که این، ما هستیم که کارها را می‌چرخانیم و عوامل برافروختن آتش جنگ و یا خاموش‌کردن آن در دست‌های ماست و همه آن‌ها عادت خواهند کرد که علی‌رغم میل خود، قدرت وسیع ما را در اعمال هرگونه نفوذ و فشاری بپذیرند.

فایده دوم این است که ما دام‌های نامرئی دسیسه را به درون کابینه کشورها می‌کشانیم و آن‌ها را در دام این‌توطئه‌ها گرفتار می‌کنیم. این‌دسیسه‌ها چیزی نیستند جز همان قراردادهای اقتصادی و قیود وام‌های مالی. برای آن‌که موفقیت خود را در این‌زمینه تضمین کنیم، باید در اثنای گفتگوها کاملا هوشیار و زیرک و حیله‌گر باشیم تا به قلب اهداف مورد نظر خود راه یابیم، اما در آن‌چه که ظاهر رسمی مذاکرات را تشکیل می‌دهد باید موضع ما برعکس این باشد: حرف‌های چرب و نرم و خوشایند بگوییم، نقاب امانتداری و شرافتمندی به چهره بزنیم و همراهی و نرمی و انعطاف‌پذیری نشان دهیم. بدین‌وسیله، ملت‌ها و حکومت‌های «گوییم» که ما آن‌ها را عادت داده‌ایم تا به ظاهر هرچیزی اکتفا کنند، از ما خشنود شده و ایمان خواهند آورد که ما جز برای نیکی‌کردن به نوع بشر و نجات او نیامده‌ایم.

ما باید همیشه این‌آمادگی را داشته باشیم که در صورت بروز هرگونه مخالفتی با ما، از طریق ایجاد جنگ بین آن دولت مخالف و همسایه‌اش، با او مقابله کنیم و چنان‌چه همه آن‌ها در برابر ما یکپارچه شوند چاره‌ای نداریم جز این‌که آتش یک‌جنگ خانه‌مان‌سوز جهانی را شعله‌ور کنیم.

عامل اصلی در موفقیت برنامه‌های سیاسی ما، پنهان‌ نگه داشتن فعالیت‌ها و طرح‌هاست. لازم نیست که گفتار یک سیاستمدار با کردار او یکی باشد. باید حکومت‌های «گوییم» را مجبور کنیم از برنامه‌های ما که در گستر‌ده‌ترین سطح طرح‌ریزی شده و دارد به پایان خود نزدیک می‌شود، پیروی کنند. راه واداشتن این‌حکومت‌ها به تن دادن به خواسته‌های ما هم همان به اصطلاح «افکار عمومی» است که زمام آن در دست ما می‌باشد و با «قدرت بزرگ»، یعنی مطبوعات، آن‌ها را به حرکت درمی‌آوریم و مطبوعات هم، به‌جز تعداد اندکی از آن‌ها، بقیه در اختیار ما هستند و به خواسته‌های ما پاسخ مثبت می‌دهند.

کوتاه سخن آن‌که، برنامه ما برای باقی نگه‌داشتن حکومت‌های «گوییم» اروپا در زیر سلطه خود این است که، از طریق ایجاد ترور و وحشت، جلوه‌هایی از قدرت خود را به گروهی از آن‌ها نشان می‌دهیم و چنان‌چه همه آن‌ها بر ضد ما متحد شوند، آن‌وقت با توپ‌های آمریکا، چین و ژاپن جواب آن‌ها را می‌دهیم.