عطش میلیاردهای آمریکایی برای خرید ابر رسانه ها؛

CNN فروخته می شود!

در روز‌های اخیر، دو تحول مهم در ایالات متحده توجه ناظران سیاسی و رسانه‌ای را به خود جلب کرده و زنگ خطر‌هایی را برای آزادی بیان و حریم خصوصی شهروندان در سراسر جهان به صدا درآورده است.

کد خبر: ۱۳۶۱۲۷۵

تاریخ: ۱۴ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۰:۵۸

به گزارش تابناک، این رویدادها، که یکی به حوزه رسانه‌های جمعی و دیگری به عرصه هوش مصنوعی مربوط می‌شود، نشان‌دهنده تشدید نفوذ قدرت‌های مالی و دولتی بر آزادی بیان و حریم خصوصی شهروندان هستند. در حالی که دموکراسی بر پایه تنوع دیدگاه‌ها و نظارت عمومی استوار است، این تحولات می‌توانند به تمرکز قدرت در دستان معدودی منجر شوند و جریان آزاد اطلاعات را مختل کنند.

گسترش نفوذ میلیاردر‌ها بر رسانه‌های جریان اصلی؛ مورد خرید احتمالی شرکت مادر CNN

در عرصه رسانه‌های آمریکایی، خبری که ابتدا به عنوان یک معامله تجاری جلوه می‌کرد، اکنون به نمادی از تهدید انحصارطلبی تبدیل شده است. شرکت نتفلیکس اخیراً از رقابت برای خرید Warner Bros. Discovery، شرکت مادر شبکه خبری مشهور CNN، کناره‌گیری کرده و راه را برای شرکت Paramount Global باز گذاشته است.

این اقدام، که در ظاهر یک استراتژی اقتصادی است، در واقع می‌تواند به معنای افزایش کنترل یک میلیاردر نزدیک به دونالد ترامپ بر یکی از تأثیرگذارترین رسانه‌های جهان باشد.

Warner Bros. Discovery، که مالک CNN است، از سال ۱۹۸۰ توسط تد ترنر بنیان‌گذاری شد و به عنوان اولین شبکه خبری ۲۴ ساعته جهان شناخته می‌شود. این شبکه، با پوشش گسترده رویداد‌های جهانی مانند جنگ خلیج فارس در دهه ۱۹۹۰ یا انتخابات ریاست‌جمهوری اخیر، نقش کلیدی در شکل‌دهی به افکار عمومی ایفا کرده است.

با این حال، CNN در سال‌های اخیر تلاش کرده تا تعادلی میان دیدگاه‌های لیبرال و محافظه‌کار برقرار کند. برای مثال، دعوت از مفسران طرفدار جنبش "مگا" (Make America Great Again) و حتی چهره‌هایی مانند استیو بنن، مشاور سابق ترامپ، نشان‌دهنده این تلاش است. با وجود این، منتقدان می‌گویند این رویکرد گاهی به قیمت چشم‌پوشی از واقعیت‌های عینی تمام می‌شود، مانند زمانی که مفسران از نقد دروغ‌های آشکار ترامپ خودداری می‌کنند.

حال، شرکت Paramount که تحت کنترل خانواده الیسون قرار دارد، وارد میدان شده است. دیوید الیسون، فرزند لری الیسون (بنیان‌گذار اوراکل و ششمین ثروتمند جهان با دارایی حدود ۲۰۰ میلیارد دلار)، مدیریت این شرکت را بر عهده دارد. لری الیسون، که سابقه حمایت مالی از کمپین‌های ترامپ را دارد، اخیراً اقامتگاه خود را از هاوایی – جایی که تقریباً کل جزیره لانای را مالک است – به فلوریدا منتقل کرده، تنها ۲۰ دقیقه فاصله با ساختمان معروف ترامپ.

این نزدیکی جغرافیایی و سیاسی، نگرانی‌ها را دوچندان کرده است. الیسون در پیام‌های خود به سهامداران Warner Bros. Discovery تأکید کرده که خرید توسط Paramount نه تنها سود مالی بیشتری به همراه دارد، بلکه دسترسی مستقیم به کاخ سفید را فراهم می‌کند – اشاره‌ای آشکار به روابط نزدیک با ترامپ.

این رویداد بخشی از الگوی گسترده‌تری است که در آن میلیاردر‌ها کنترل رسانه‌ها را در دست می‌گیرند. برای نمونه، ایلان ماسک با خرید توییتر (حالا X) در سال ۲۰۲۲، سیاست‌های محتوایی را به سمت دیدگاه‌های محافظه‌کارانه سوق داد و حتی الگوریتم‌ها را برای برجسته کردن پست‌های ترامپ تغییر داد.

جف بزوس، مالک واشنگتن پست، نیز متهم به کاهش پوشش انتقادی از آمازون شده است. مارک زاکربرگ با فیس‌بوک و اینستاگرام، و لری پیج و سرگئی برین با گوگل و یوتیوب، مثال‌های دیگری هستند که نشان می‌دهند چگونه ثروتمندان برتر فهرست فوربس، جریان اطلاعات را کنترل می‌کنند. لری الیسون خود علاوه بر اوراکل، ۱۵ درصد از تیک‌تاک آمریکا را مالک است و CBS را به سمت برنامه‌های خبری جمهوری‌خواهانه هدایت کرده، مانند افزایش پوشش مثبت از سیاست‌های مهاجرتی ترامپ.

کارکنان CNN اکنون نگران پایان استقلال تحریریه‌ای هستند. با بیش از ۱۵۰ میلیون بازدیدکننده ماهانه از وب‌سایت CNN و هزاران شریک بین‌المللی، این تغییر می‌تواند تأثیر جهانی داشته باشد. برای مثال، در کشور‌هایی مانند ایران یا خاورمیانه، جایی که CNN منبع اصلی اخبار غربی است، این انحصار می‌تواند به کاهش تنوع دیدگاه‌ها منجر شود و رسانه‌ها را به ابزار پروپاگاندای قدرت‌های خاص تبدیل کند.

تقابل وزارت دفاع آمریکا با شرکت هوش مصنوعی؛ مرز‌های اخلاقی در استفاده از فناوری

در حوزه فناوری، تنش میان وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) و شرکت هوش مصنوعی Anthropic به نقطه اوج رسیده و بحث‌هایی جدی در مورد حریم خصوصی و کاربرد‌های نظامی AI را برانگیخته است. این شرکت، که رقیب اصلی OpenAI (خالق ChatGPT) محسوب می‌شود، اعلام کرده که استفاده از فناوری‌اش برای نظارت گسترده بر شهروندان آمریکایی یا در سلاح‌های کاملاً خودکار را ممنوع می‌کند. در پاسخ، پنتاگون تهدید به طبقه‌بندی Anthropic به عنوان "ریسک زنجیره تأمین" کرده که می‌تواند فعالیت‌های تجاری این شرکت را فلج کند.

داریو آمودی، مدیرعامل Anthropic، در یک پست وبلاگی تأکید کرد که هوش مصنوعی می‌تواند داده‌های پراکنده آنلاین را به پروفایل‌های جامع از زندگی افراد تبدیل کند، که این امر تهدیدی برای حریم خصوصی است.

او همچنین هشدار داد که AI هنوز به اندازه کافی قابل اعتماد نیست تا در تسلیحات خودمختار – مانند پهپاد‌های قاتل که بدون دخالت انسانی تصمیم به کشتن می‌گیرند – استفاده شود. آمودی مثال‌هایی مانند خطا‌های هوش مصنوعی در تشخیص چهره (که اغلب افراد رنگین‌پوست را اشتباه شناسایی می‌کند) را ذکر کرد تا نشان دهد چگونه این فناوری می‌تواند به فاجعه‌های انسانی منجر شود.

این تنش پس از افشای استفاده از نرم‌افزار Claude (چت‌بات Anthropic) در عملیات نظامی علیه نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا، شدت گرفت. گزارش‌ها نشان می‌دهند که Claude برای تحلیل داده‌ها، خلاصه‌سازی اسناد و حتی کمک به برنامه‌ریزی عملیات به کار رفته، هرچند جزئیات طبقه‌بندی شده است. پنتاگون پس از این موفقیت، خواستار دسترسی گسترده‌تر شد، اما Anthropic بر محدودیت‌های اخلاقی پافشاری می‌کند.

واکنش‌ها تند بوده است. امیل مایکل، مقام ارشد پنتاگون، آمودی را متهم به "عقده خدایی" کرد و گفت او می‌خواهد ارتش را کنترل کند. دونالد ترامپ نیز در بیانیه‌ای شدید، دستور توقف استفاده از خدمات Anthropic توسط نهاد‌های فدرال را صادر کرد و این شرکت را "دیوانه‌های چپ‌گرا" نامید. این رویکرد ترامپ یادآور تنش‌های گذشته‌اش با شرکت‌هایی مانند گوگل است، که در سال ۲۰۱۸ پروژه Maven (استفاده از هوش مصنوعی برای تحلیل تصاویر پهپادی) را به دلیل اعتراض کارکنان متوقف کرد.

آمودی، که سابقه کار در OpenAI دارد، همواره بر نیاز به "نرده‌های حفاظتی" قانونی تأکید کرده، برخلاف افرادی مانند دیوید ساکس، مسئول هوش مصنوعی در کاخ سفید، که رویکرد آزادانه‌تری را ترجیح می‌دهد. مثال‌های تاریخی مانند استفاده از هوش مصنوعی در برنامه PRISM توسط NSA برای نظارت بر ارتباطات جهانی، نشان‌دهنده خطرات این فناوری است. در نهایت، این تقابل می‌تواند به بحث‌های گسترده‌تری در مورد مرز‌های هوش مصنوعی در جنگ‌های آینده منجر شود، جایی که سلاح‌های خودکار می‌توانند بدون نظارت انسانی عمل کنند و به کشتار‌های غیرعمدی بیانجامند.

این دو رویداد، هرچند جداگانه به نظر می‌رسند، بخشی از یک الگوی بزرگ‌تر هستند که در آن قدرت مالی و دولتی بر آزادی بیان و فناوری غلبه می‌کند. اگر انحصار رسانه‌ها ادامه یابد، تنوع دیدگاه‌ها کاهش می‌یابد و اگر هوش مصنوعی بدون محدودیت استفاده شود، حریم خصوصی نابود خواهد شد.