یونسکو واکنش نشان داد؛ بیانیه مختصر و غیرمفید از بالاترین نهاد فرهنگی جهان درباره حمله به ایران

در برابر تخریب میراث فرهنگی و فراتر از آن، کشته شدن انسان‌ها در حملات اخیر امریکا و اسرائیل به ایران، فرهنگی ترین سازمان جهانی، به بیانیه ای سیاسی شده، و مختصر و غیر مفید اکتفا کرد که محکومیتی در آن دیده نمی شود.

کد خبر: ۱۳۶۰۹۳۶

تاریخ: ۱۲ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۵:۴۳

حملات مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران که از ۹ اسفندماه آغاز شده، نه تنها جان ده‌ها غیرنظامی بی‌گناه را گرفته، بلکه زخمی عمیق بر پیکره میراث فرهنگی و تاریخی این سرزمین وارد کرده است.

به گزارش تابناک، همه خبرهای مرتبط،  از آسیب جدی به کاخ گلستان در تهران حکایت دارد؛ بنایی که در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده و نمادی از هویت و تمدن ایرانی است .

در چنین شرایطی یونسکو نسبت به حفاظت از اماکن میراث فرهنگی در خاورمیانه با توجه به تشدید خشونت‌ها ابراز نگرانی می‌کند.

در متن واکنش یونسکو امده ااست:

"در روز دوشنبه، ۲ مارس، کاخ گلستان در تهران که یک میراث جهانی یونسکو است، بر اساس گزارش‌ها بر اثر باقی‌مانده‌ها و موج انفجار ناشی از یک حمله هوایی به میدان ارگ، که در منطقه حائل این اثر در پایتخت ایران قرار دارد، آسیب دید .

یونسکو به پایش دقیق وضعیت میراث فرهنگی در این کشور و در سراسر منطقه، با هدف اطمینان از حفاظت از آن، ادامه می‌دهد .

به همین منظور، این سازمان مختصات جغرافیایی اماکن موجود در فهرست میراث جهانی و همچنین اماکن با اهمیت ملی را به تمامی طرف‌های درگیر اطلاع داده است تا از هرگونه آسیب احتمالی جلوگیری شود .

یونسکو یادآوری می‌کند که اموال فرهنگی بر اساس قوانین بین‌المللی، به ویژه کنوانسیون ۱۹۵۴ لاهه برای حفاظت از اموال فرهنگی در هنگام درگیری‌های مسلحانه، از جمله سازوکار حفاظت intensified آن، و همچنین کنوانسیون ۱۹۷۲ مربوط به حفاظت از میراث فرهنگی و طبیعی جهانی، محافظت می‌شوند ."

بیانیه ای غیرمفید

یونسکو در واکنش به این رویداد ضمن تأیید آسیب‌دیدگی کاخ گلستان، اعلام کرد که "مختصات جغرافیایی تمامی سایت‌های ثبت‌شده در فهرست میراث جهانی و همچنین محوطه‌های با اهمیت ملی را به تمامی طرف‌های درگیر اطلاع داده تا از هرگونه آسیب احتمالی جلوگیری شود" . این سازمان همچنین بر حمایت از اموال فرهنگی در چارچوب حقوق بین‌الملل، به ویژه کنوانسیون ۱۹۵۴ لاهه و کنوانسیون ۱۹۷۲ میراث جهانی، تأکید کرده است .

اما جای پرسش اساسی اینجاست: آیا صرف "اطلاع‌رسانی مختصات جغرافیایی" و "ابراز نگرانی"، آن هم پس از وقوع تخریب، پاسخگوی مسئولیت خطیر این نهادهاست؟ مدیرکل یونسکو خود در چهلمین اجلاس میراث جهانی در استانبول به صراحت اعلام کرده بود: "آثار باستانی جهانی تحت حملات گسترده‌ای قرار دارند و این یک جنایت جنگی است." حال باید پرسید، چرا وقتی این "جنایت جنگی" در ایران رخ می‌دهد، واکنش‌ها فراتر از یک بیانیه معمولی نمی‌رود؟ چرا محکومیتی در کار نیست؟

و جان غیر نظامیان؟!

این سکوت معنادار، زمانی فاجعه‌بارتر می‌شود که به یاد آوریم در همین حملات، آنچه بیش از بناهای تاریخی مورد هجوم قرار گرفته، جان انسان‌ها بوده است. غیرنظامیانی از جمله کودکان و زنان در شهرهای مختلف، از میناب و آبیک گرفته تا تهران، قربانی این تجاوز شده‌اند. با این حال، مدعیان دروغین حقوق بشر که دم از فرهنگ و ارزش والای زندگی انسان می‌زنند، در برابر این کشتار آشکار، پاسخی ندارند و در سکوت مطلق فرو رفته‌اند.