بینشِ شاهکارِ خارج نشینان؛ وای به روزی که قدرت بگیرند

رفتارهای تند و تیز و دعوت به اغتشاش و ناهنجاری شدید، توسط ایرانیان خارج نشین مخالف رژیم، چه معنایی دارد؟

کد خبر: ۱۳۵۹۹۳۱

تاریخ: ۰۷ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۲:۴۷

شواهد واقعی از رفتارهای فعلی اپوزیسیون ایرانی در خارج، مانند فراخوان‌های انتقام‌جویانه و ترسیم آینده ای هولناک بعد از به قدرت رسیدن، و یا پیش بینی کمیته مرگ بعد از پیروزی، در شبکه‌های اجتماعی، اتاق‌های کلاب‌هاوس و رسانه‌های نزدیک به برخی جریان‌ها ، نشانه حال ناخوب آنها در خارج و نیز خشونت بالا  با شهروندان، در زمان فرضی است که در راس حکومت یا دز صدر جریانی خاص باشد.

به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، بالاترین خشونت در حرف و بالاترین حد دعوت به خشونت در عمل و ترسیم آینده ای که نیروهای ارزشی و  نزدیک به حکومت، در آن، قلع و قمع خواهند شد، همه ایده ها و  حرف های خارج نشینان مخالف را تشکیل می دهد.

«شما هنوز در قدرت نیستید، اما همین حالا این‌گونه‌اید:

پر از خشم انباشته، فراخوان به انتقام، تهدید به حساب‌کشی خیابانی، فهرست‌سازی مخالفان سیاسی (حتی درون اپوزیسیون)، و وعده مجازات‌های گسترده پس از سقوط رژیم.

هنوز هیچ نهادی در دست ندارید، هیچ مسئولیت اجرایی‌ای بر عهده‌تان نیست، هیچ ریسکی واقعی نمی‌پذیرید، اما زبان‌تان پر از خشونت است؛ از «راه رفتن روی جنازه‌ها» تا «حساب‌کشی در خیابان‌ها» و «دادگاه‌های خیانت در ایران آینده و حتی آمریکا».

وای به روزی که قدرت بگیرید

تاریخ نشان داده گروه‌هایی که در خارج از مرز این‌قدر رادیکال و انتقام‌جو ظاهر می‌شوند، وقتی به قدرت می‌رسند سرکوب را که خود مخالفش بودند به شدیدترین شکل ر تکرار می‌کنند. تجربه اپوزیسیون‌های در کشورهای دیگر کهد تندتر بودند و پس از قدرت، تعدیل نشدند بلکه به استبداد جدید دامن زدند.

و بدتر از همه: در این میان، یک نفر هم نیست که با آرامش، بدون تهدید و بدون وعده خون، مردم را به مخالفت مدنی و پایدار یا آینده ای آرام تر دعوت کند.

فراخوان‌ها اغلب یا حداکثری و پرریسک‌ بودند که هزینه‌اش را مردم داخل می‌پردازند، یا پر از خشم شخصی و گروهی. جایی برای گفتگوی آرام، ساخت ائتلاف فراگیر، اعتراض مسالمت‌آمیز و آینده ای امیدوار کننده در این جریانات نیست. فضای تند و تیز در میان این گروهها وجود دارد که معلوم نیست اگر روزی به قدرت برسند چگونه رفتار خواهند کرد.

رادیکالیسم جبرانی

جامعه شناسان می گویند  «قدرت بدون تمرین دموکراسی در تبعید» اغلب به استبداد جدید ختم می‌شود.» از دیدگاه جامعه‌شناسی، وقتی گروه‌های مخالف در تبع خارج ، به قدرت واقعی دسترسی ندارند، احساس ناتوانی و حاشیه‌نشینی ایجاد می‌شود. این وضعیت به «رادیکالیسم جبرانی» (compensatory radicalism) منجر می‌گردد: بیان افراطی، تند و خشونت‌محور برای جبران حس بی‌قدرتی و اثبات «اصالت انقلابی». این پدیده در مطالعات تبعید و جنبش‌های مخالف شناخته‌شده است. رفتار آنها پس از قدرت یابی ممکن است تعدیل شود اما به احتمال زیاد، به شکل جدیدی از استبداد تبدیل خواهد شد.

در مورد ایرانیان خارج‌نشین امروز، گزارش‌ها نشان می‌دهد عمده آنها با نگاههای تند و افراطی، از راه اندازی کمیته های مرگ و .... در صورت رسیدن به قدرت سخن می گویند. آنها در فضای مجازی بر خشونت و انتقام شدید تأکید دارند، و جالب تر این که نوید آینده بهتر را نیز می دهند. این رفتار دقیقاً با چرخه «عدم دسترسی → رادیکالیسم جبرانی → قطبی‌سازی بیشتر» هم‌خوانی دارد و اغلب اتحاد اپوزیسیون را تضعیف می‌کند و آینده احتمالی قدرتگیری آنها را خطرناک تر.