دلهره در تیم ملی با وعده‌های پوچ تاج؛ وقتی از اسپانیا به پورتوریکو رسیدیم!

مهدی تاج وعده داده بود، برای شبیه‌سازی بلژیک تفاهم‌نامه برگزاری بازی دوستانه با پرتغال و اسپانیا امضا می‌شود، اما ناگهان نام پورتوریکو به عنوان حریف تدارکاتی تیم ملی معرفی شد.

کد خبر: ۱۳۵۹۷۹۰

تاریخ: ۰۸ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۱:۰۰

انتخاب حریفان تدارکاتی تیم ملی در مسیر جام جهانی ۲۰۲۶ بر چه مبنایی بوده، آیا این تیم‌ها با درخواست کادرفنی نهایی شده‌اند یا صرفاً ناتوانی فدراسیون فوتبال منجر به انتخاب تیم‌هایی شده که احتمالاً خواهان زیادی برای انجام بازی دوستانه نداشتند.

به گزارش سرویس ورزشی تابناک، تیم ملی فوتبال ایران در مسیر جام جهانی ۲۰۲۶ کانادا، مکزیک و ایالات متحده آمریکا قرار دارد؛ تورنمنتی که به هیچ‌وجه شرایطش عادی نیست و تیمی که قصد کرده برای اولین بار از گروهش [هرچند با حضور ۴۸ تیم] صعود کند، باید با آماده‌سازی مناسبی پا به خاک آمریکا بگذارد. آن هم پس از اینکه جام جهانی ۲۰۲۲ قطر را با ناکامی ترک کرد و هنوز شکست پر گل ۶ بر ۲ مقابل انگلستان و شکست مقابل آمریکا و بر باد رفتن رویای صعود از یاد نرفته است.

تیم تحت هدایت امیر قلعه‌نویی خیلی زود صعودش به جام جهانی ۲۰۲۶ را قطعی کرد، اما در مسیر آماده‌سازی روزهای بسیار مهمی را از دست داده است. برنامه جوانگرایی تیم ملی برخلاف وعده‌های سرمربی تیم ملی به طور جدی دنبال نشد و همچنان امید قلعه‌نویی به بازیکنان پا به سن گذاشته‌ای است که در دو و حتی سه جام جهانی قبلی حضور داشته‌اند و عملاً در روزهای پایانی فوتبال خود هستند. از طرفی تیم ملی در مسیر آماده‌سازی خود بازی‌های دوستانه با کیفیتی نداشته و امیدش به فیفادی فروردین‌ماه و روزهای پیش از جام جهانی در خردادماه ۱۴۰۵ بود که نام حریفان تدارکاتی ایران همه را ناامید کرد.

مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال سه روز پس از قرعه‌کشی جام جهانی و مشخص شدن حریفان ایران در گروه G که شامل بلژیک، مصر و نیوزلند می‌شد در گفت‌وگویی تلویزیونی وعده‌هایی بزرگ داد که برای تیم ملی حریفانی چون پرتغال و اسپانیا را در نظر گرفته است: «ما بعد از قرعه‌کشی باید برای فیفادی فروردین ماه و خرداد ماه کارهایی انجام می‌دادیم. برای خرداد ماه به دنبال این بودیم که بازی‌هایی را فراهم کنیم که در سطح تیم ملی بلژیک باشند. در این رابطه هم با پرتغال صحبت کردیم و هم با اسپانیا مذاکره کرده‌ایم. مذاکرات به خوبی پیش رفته و به احتمال زیاد در دو سه روز آینده تفاهم‌نامه‌هایی را امضا خواهیم کرد.»

اخبار پیرامون بازی‌های دوستانه تیم ملی در فیفادی فروردین ماه هم جالب توجه بود؛ برخی رسانه‌های نزدیک به فدراسیون فوتبال با مانور دادن روی  نام تیم‌هایی چون اسکاتلند، تونس و سنگال از کار بزرگ فدراسیون فوتبال خبر می‌دادند. اسکاتلند به دلیل شباهت فوتبال انگلیسی‌اش به نیوزلند و تونس و سنگال به عنوان تیم‌های قدرتمند آفریقایی و حاضر در جام جهانی که به مصر شباهت دارند. همانطور که پیش از این هم مهدی تاج وعده داده بود، برای شبیه‌سازی بلژیک تفاهم‌نامه برگزاری بازی دوستانه با پرتغال و اسپانیا امضا می‌شود، اما ناگهان به جای بازی با تیم‌هایی چون اسپانیا در رنکینگ نخست فیفا، پرتغال در رنکینگ ۶ فیفا و سنگال در رنکینگ ۱۲ جهان، نام حریفانی چون نیجریه، کاستاریکا و پورتوریکو مطرح شده است که به ترتیب رتبه‌های ۲۶ و ۵۱ و ۱۵۶ را در اختیار دارند و هیچ کدام در جام جهانی پیش‌رو نیز حضور ندارند.

از میان تیم‌های انتخاب شده برای رویارویی با تیم ملی فقط می‌توان نیجریه را حریفی جدی برای شاگردان امیر قلعه‌نویی انتخاب کرد. با این حال پرسش ابتدایی اینجاست که کاستاریکا و پورتوریکو چه سنخیتی با حریفان تیم ملی در جام جهانی دارند و به کدام یک از تیم‌های بلژیک، مصر یا نیوزلند شبیه هستند؟ پرسش بعدی هم اینجاست که انتخاب این حریفان بر چه مبنایی بوده، آیا این تیم‌ها با درخواست کادرفنی نهایی شده‌اند یا صرفاً ناتوانی فدراسیون فوتبال منجر به انتخاب تیم‌هایی شده که احتمالاً خواهان زیادی برای انجام بازی دوستانه نداشتند.

تیم ملی فوتبال ایران در مسیر جام جهانی ۲۰۲۶ بدترین آماده‌سازی را داشته و از حریفانی چون هندوستان، افغانستان، تاجیکستان، ازبکستان و تانزانیا عبور کرده و حالا هم در حالی که وعده بازی با اسپانیا داده شده بود، قرار است به مصاف پورتوریکو برود. پرسش بزرگ‌تر از مهدی تاج و دست‌اندرکاران فدراسیون فوتبال است که چگونه این همه زمان را برای هماهنگی بازی‌های دوستانه از دست دادند؟ جالب است که برخی بهانه‌ها نیز در این میان مطرح شده که به طور مثال فدراسیون فوتبال اسپانیا به دلایل سیاسی -پس از اعتراضات در ایران- از نهایی کردن بازی دوستانه طفره رفته، اما نکته جالب توجه اینجاست که مهدی تاج سه روز پس از قرعه‌کشی جام جهانی اعلام کرد تا دو سه روز آینده تفاهمنامه بازی دوستانه با اسپانیا و پرتغال امضا می‌شود و اعتراضات یک ماه پس از این تاریخ آغاز شد. بنابراین چنین موضوعی نمی‌تواند بهانه خوبی برای پوشش ناتوانی فدراسیون فوتبالی باشد که رئیسش با وعده‌های پوچ، آماده‌سازی تیم ملی‌اش را در راه جام جهانی به خطر انداخت.