چرا به جای اوجی، پاکنژاد هدف گرفته شد؟

مصاحبه‌ای که قرار بود پرده از گم‌شدن ۱۱ میلیارد دلار از پول نفت بردارد، به ابزاری برای تسویه‌حساب سیاسی تبدیل شده سات. چرا به جای پرسش از طراحان سازوکار فروش نفت در دولت قبل، به سمت وزیر فعلی نشانه رفت؟ به نظر میرسد موضوع این پروژه بسیار فراتر از یازده میلیارد دلاری استو  مساله تلاش جریانی برای تسخیر مهمترین وزارتخانه کشور و نشستن بر سر سفره نفت است.

کد خبر: ۱۳۵۸۶۵۱

تاریخ: ۰۱ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۰:۲۶

سرویس انرژی تابناک: مصاحبه مدیرعامل سابق شرکت نفت نیکو که فروش نفت ایران را در اختیار دارد، مشخص می کرد که عدم بازگشت 11 میلیارد دلار از پول نفت مشخصا به دوران ابراهیم رئیسی باز می گشت. مصاحبه ای که ابهامات را بیشتر هم می کند. از جمله اینکه چرا بعد از یک سال و در این مقطع به سراغ سیستم فروش نفت رفتند؟ آیا این مصاحبه بعد از اخراج مدیرعامل سابق نیکو در مهرماه 1404 نمیتوانست انجام شود؟ چرا مصاحبه به گونه ای ترتیب داده  و تنظیم شده بود که گویی این اتفاق در دوران وزارت نفت فعلی رخ داده است؟ تا آن اندازه که نیاز بود برای روشن شدن افکارعمومی دست به رمزگشایی از مصاحبه زده شده تا مشخص شود عدم بازگشت یازده میلیارد دلار از منابع نفتی مربوط به دولت قبل است؟ موضوعی که تابناک در گزارش « یازده میلیارد دلار پول نفت در دولت قبل برنگشته است» آن را روشن کرد.

این روزهای سراغ  وزیر نفت دولت رئیسی را نمی گیرد. کسی که ساختار تراستی ها را به گونه ای تنظیم کرد که چنین فاجعه ای از آن بیرون بزند. اما این روزها در سکوت به سر میبرد. در عین حال برخی تلاش کردند تا عامدانه محسن پاکنژاد وزیر فعلی نفت را در سرخط خبرهای خود قرار دهند و پاسخگویی را از او مطالبه کنند؟

پورابراهیم مدیرعامل سابق شرکت نیکو در مصاحبه خود مدعی عدم بازگشت 11 میلیارد دلار پول نفت و خرید رولزرویس های گران قیمت با این پولها شده بود. او که خود در تاریخ 22 مهرماه 1404 و کمتر از دو ماه روی کار آمدن دولت مسعود پزشکیان از مقام خود عزل شد روایت می کند که چطور فرزین تنها بازمانده دوران رئیسی در دولت پزشکیان از همکاران سابق خود دفاع کرده است: «  «در دولت آقای روحانی پول فروش نفت به طور کلی در اختیار وزارت نفت قرار می‌گرفت... اما  در نهایت انحراف در مسیر بازگشت پول نفت را ایجاد کردند و وزارت نفت را مجبور کردند که این تراستی‌های خود را تعطیل کند و تراستی‌های بانکی را ایجاد کردند و اعلام شد که وزارت نفت از این پس باید پول نفت را از این حساب‌ها دریافت کند. این تراستی‌ها هم زیر نظر بانک‌های تجاری کشور بودند که زیر نظر بانک مرکزی فعالیت می‌کردند.»

بهمن ماه 1402 و درست چهارماه قبل از درگذشت ابراهیم رئیسی مشخص میشود که 11 میلیارد دلار از پول نفت بازنگشته است. این موضوع در دو روز اول دولت به اطلاع مسعود پزشکیان میرسد و او دستور رسیدگی زیرنظر طیب نیا را صادر می کند.  پیرو آن جلسه ای با حضور همتی، طیب نیا، پورابراهیم پاک نژاد و فرزین برگزار میشود. در آن جلسه فرزین برای دفاع از عملکرد دولت قبل می گوید: «گزارش پورابراهیم مبنی بر عدم بازگشت پول نفت مزخرف است»

به عبارت ساده تر در دولت ابراهیم رئیسی و در دوران مسئولیت «اوجی» بر این وزارتخانه تصمیم گرفته شد تا پول نفت به جای رفتن در حساب هایی زیرنظر وزارت نفت به حسابهایی دیگری منتقل شود و این افراد یا شرکت ها به بهانه تحریم ها مدعی شدند که نمی توانند پول را به ایران بازگردانند. سئول این است که از محل انباشت و رسوب این دلارها چه مقدار سود نصیب این افراد شده است؟ چه فرد یا نهادی تراز این حسابها را بررسی کرده است؟

احتمالا به طور قطع بتوان گفت که هیچ کس به ریز این حسابها دسترسی نداشته و هیچ وقت هم نخواهد داشت. چرا که آنها به بهانه تحریم ها مدعی میشوند نباید تراکنش های آنها برای آمریکایی ها کشف شود. این درحالی است که این حساب ها در کشورهایی فعالیت می کند که ساختار نظام بانکی آنها زیر نظر FATF قرار دارد و تمام تراکنش های مالی آنها ثبت و ضبط است.

اگر موضوع تنها ۱۱ میلیارد دلار بود، پرسش‌ها باید متوجه طراحان سازوکار فروش نفت در دولت قبل می‌شد. اما وقتی جهت تغییر می‌کند، ممکن است موضوع یک پرونده مالی، به رقابت بر سر کنترل وزارت نفت بازمی‌گردد؛ وزارتخانه‌ای که بزرگ‌ترین سفره قدرت و منابع در اقتصاد ایران است.