پای تقوی روی پوست موز؛ روزهای سخت برای والیبال ایران

باتوجه به شرایط موجود و چشم داشتن رئیس این فدراسیون به بودجه دولتی برای رسیدن به اهداف بزرگ‌تر، به نظر می‌رسد روزهای سختی در انتظار والیبال ایران باشد.

کد خبر: ۱۳۵۸۳۸۷

تاریخ: ۰۱ اسفند ۱۴۰۴ - ۰۹:۴۶

احتمالاً روزهای سختی برای والیبال ایران در پیش است؛ از یک سو کم شدن بودجه این فدراسیون که صدای رئیسش را درآورده و از سوی دیگر تاختن میلاد تقوی به قانون‌گذارانی که شاید صحبت‌های او را خوشایند ندانند.

به گزارش سرویس ورزشی تابناک، والیبال ایران مدت‌هاست از روزهای اوج خود فاصله گرفته؛ اگر روزهای خوش و طلایی والیبال با مدیریت محمدرضا یزدانی خرم آغاز شد و ثمره آن را در دوران محمدرضا داورزنی مشاهده کردیم، اما از آخرین ماه‌های مدیریت داورزنی می‌شد افول والیبال را مشاهده کرد. تیمی که خود را میان برترین‌های والیبال جهان جای داده بود و به حق مورد توجه نیز قرار گرفت. با این حال پس از شروع افول والیبال، میلاد تقوی به ریاست این فدراسیون رسید که شاید از روی عادت این تصور وجود داشت که تغییر فضای مدیریتی در والیبال ایران، بتواند این رشته را نجات بدهد، اما چنین نشد و تیم ملی والیبال ایران در دوره‌های اخیر لیگ ملت‌های والیبال و قهرمانی جهان به توفیقی دست نیافت و حتی سهمیه حضور در المپیک را هم دریافت نکرد.

باوجود تلاش‌های مستمر فدراسیون والیبال در بخش رسانه‌ای برای موفق جلوه دادن این فدراسیون، اما نقدهای بسیار زیادی به عملکرد فنی و اداری آن وارد است. در بخش فنی می‌توان به ناکامی‌های متعدد اشاره کرد؛ از جمله «چهارمی والیبال زیر ۱۹ سال ایران»، «تحریف تاریخ توسط فدراسیون والیبال در خصوص تیم ملی زنان»، «بر باد رفتن رویای مدال جهانی در سایه اشتباهات و حاشیه‌ها» و موارد متعدد دیگری که احتمالاً می‌توان در فضای دیگری به آن پرداخت.

در موضوعات مدیریتی هم موارد متعددی است که می‌توان به آن اشاره کرد؛ از جمله «رد پای ایرانی با شرط‌بندی روی اسب بازنده» که منجر به حذف داورزنی از هیئت رئیسه «FIVB» شد برگزاری «لیگ عجیب بدون مقام سومی» که شاهکاری از سوی فدراسیون والیبال بود، واریز شدن «هزاران یورو پول فدراسیون در حساب خانم وکیل مهاجرتی و یک اتریشی» که تابناک این موضوع را مورد بررسی قرار داد و البته موارد دیگری که بازهم می‌توان به آنها اشاره کرد.

طبیعی است که در کنار این مشکلات و البته افت فنی والیبال ایران، میزان توجه نیز نسبت به این فدراسیون کاهش پیدا کند. از جمله علاقه کمتر اسپانسرها برای سرمایه‌گذاری یا کاهش توجه مدیران به پتانسیل موجود در والیبال که موجب خواهد شد تا بودجه مورد نظر فدراسیون، به این رشته تعلق نگیرد. این موضوع اخیراً مورد نقد میلاد تقوی، رئیس فدراسیون والیبال قرار گرفته که باعث شده او با لحنی جالب توجه به مسئله بودجه فدراسیون تحت هدایتش اشاره کند: «با پیشرفت‌های امسال والیبال بارقه‌ای از امید برای مردم به وجود آمد که شاید والیبال به روزهای خوب خود بازگردد و ما در مسیر رشد هستیم. این نگاه کاملاً غلط است. مزاح کردم که شاید یکی از دلایل عدم توجه به ما این است که به خاطر مشغله کاری که به خاطر خانواده والیبال داریم کمتر فرصت می‌کنیم برای عرض ادب خدمت نمایندگان محترم بروم. شاید اگر بیشتر عرض ادب می‌کردیم این ناحقی اتفاق نمی‌افتاد و امیدوارم این ناحقی اتفاق نیفتد.»

تقوی با اشاره به نیاز ورود رئیس مجلس شورای اسلامی به موضوع گفت: «اگر این خبر تأیید شود، حتماً در اولین فرصت در یک نشست خبری با جزئیات و در مقایسه با فدراسیون‌های دیگر در مورد این بی‌برنامگی ناعادلانه در مجلس صحبت خواهیم کرد. امیدوارم قالیباف ورود کند، چون کسر بودجه این شکلی از فدراسیونی مثل والیبال یعنی ناکامی و قطعاً تقصیر آن بر عهده کسانی است که در این عرصه تصمیم‌گیری کردند و حتماً باید پاسخگو باشند. در طول دو سال گذشته هیچ‌کدام از نمایندگان فراکسیون ورزش و کمیسیون فرهنگی را در فدراسیون والیبال ندیدم. اگر موضوعی هم با من دارند به پای من بنویسند و به پای خانواده والیبال ننویسند.»

واکنش‌های اخیر میلاد تقوی به عنوان رئیس فدراسیون والیبال به شکلی تاختن به قانون گذارانی است که ردیف بودجه را بررسی کرده و تعیین کننده هستند. با این حال تفکری هم که در وزارت ورزش و جوانان وجود دارد، این است که اگر فردی به عنوان رئیس فدراسیون انتخاب می‌شود، نباید چشمش به بودجه دولتی باشد و او باید توانایی این را داشته باشد که از طریق جذب اسپانسرهای خصوصی و دولتی، امور مربوط به فدراسیون تحت امرش را پیش ببرد. از همین‌رو تفکر موجود در فدراسیون والیبال احتمالاً نمی‌تواند فضای خوشایندی ایجاد کند. البته تقوی نه تنها با لحنی عجیب نسبت به قانونگذاران صحبت کرد که به طور غیرمستقیم برخی فدراسیون‌های دیگر را هم خطاب قرار داد که به نظر می‌رسید منظور او به فدراسیون کشتی باشد. هرچند او خودش باید این موضوع را تأیید را رد کند که آیا او فدراسیون کشتی را خطاب قرار داده یا نه، اما تقوی در صحبت‌هایش این چنین گفت: «بدون در نظر گرفتن اردوی تدارکاتی باید ۳۰ نفر اعضای تیم را به برزیل، صربستان، فرانسه و دور نهایی که هنوز اعلام نشده است، اعزام کنم تا یک مدال بگیرم. در یکی از رشته‌ها ۱۵ نفر را به کشور همسایه اعزام می‌کنند و ۹ مدال می‌گیرند. چطور بر اساس مدال ما را تقسیم می‌کنید؟ مگر می‌شود یک ورزش را که در ۷  دقیقه تمام می‌شود با یک ورزشی که دو ساعت و نیم طول می‌کشد و شش نفر باید تیمی کار کنند را در یک رده قرار داد؟ این طرز تفکر واقعاً اشتباه است.»

تمامی اتفاقات اخیر، وضعیت فدراسیون والیبال به لحاظ فنی و مدیریتی، اختلاف‌هایی که میان میلاد تقوی و محمدرضا داورزنی (مشاور وزیر ورزش و رئیس سابق فدراسیون والیبال) وجود داشته، نشان می‌دهد که پای رئیس این فدراسیون روی پوست موز قرار دارد. البته این موضوعی نگران کننده برای والیبال است که باید هر چه زودتر به روزهای اوج خود بازگردد، اما باتوجه به شرایط موجود و چشم داشتن رئیس این فدراسیون به بودجه دولتی برای رسیدن به اهداف بزرگ‌تر، به نظر می‌رسد روزهای سختی در انتظار والیبال ایران باشد.