حضور زیبای کردها در خاکسپاری نان‌آور ۱۴ ساله بلوچ

نان‌آور ۱۴ ساله اهل سیستان و بلوچستان که به همراه مادرش برای کار به سر پل‌ذهاب رفته بود، بر اثر تصادف از دنیا رفت. برگزاری مراسم خاکسپاری او از سوی صدها نفر از کردها از برادری و همدلی کرد و بلوچ در این سرزمین نشان دارد.

کد خبر: ۱۳۵۷۲۹۹

تاریخ: ۲۴ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۷:۱۸

به گزارش تابناک به نقل از همشهری ‌آنلاین، اسم محمد براهویی زاهدانی، نوجوان ۱۴ ساله اهل سیستان و بلوچستان زمانی بر سر زبان‌ها افتاد که خاکسپاری او در ۲۳بهمن با حضور صدها نفر از مردم سر پل ذهاب برگزار شد. محمد چند سال پیش و در زمان زلزله به سرپل آمد و شاگرد مکانیک بود. با فوت پدر، تنها نان‌آور خانواده شد. او به همراه مادر معلول و دو خواهرش زندگی می‌کرد و در کرمانشاه دوست و فامیل نداشت.

اهالی سر پل ذهاب که از قصه زندگی محمد با خبر شدند، نگذاشتند او در سکوت و تنهایی تشیع شود و همگی او را تا خانه ابدی بدرقه کردند.
این حضور گسترده و کم‌نظیر از سوی کردها جلوه‌ای از انسانیت و همبستگی را به نمایش گذاشت و نشان داد که پیوند برادری میان بلوچ و کرد در فرهنگ، غیرت و همدلی دو قوم ریشه‌ دارد.
عزیز مصطفایی، دکترای مردم‌شناسی و ساکن کرمانشاه این اتفاق را حاصل پیوند اقوام ایرانی می‌داند و به همشهری می‌گوید: «کرد و بلوچ دو قوم اصیل ایرانی هستند در حالی که از نظر جغرافیایی در جنوب شرق و شمال غرب و با فاصله بسیار قرار دارند.»

یکی از اسناد تاریخی نژاد کرد و بلوچ را یکی می‌داند. مصطفایی این سند را برگرفته از کتاب «تاریخ بلوچ و بلوچستان» نوشته آقا نصیرخان احمدزهی که۴۰ سال مطالعات تاریخی را در دانشگاه پاکستان انجام داده‌است، عنوان می‌کند. او ادامه می‌دهد: «در این کتاب از سندی به نام کردگال‌نامک که مربوط به قرن ۱۶ میلادی است، نام برده شده که از کردهای بلوچ و بلوچ‌های کرد استفاده کرده و آنان را از یک ریشه می‌داند که به زمان پیشدادیان می‌رسند.»

این مردم‌شناس به نام فامیل محمد برهوایی زاهدانی اشاره می‌کند و می‌گوید: «در کتاب دیگری از همین نویسنده به نام پیوند نژادی کرد و بلوچ هم که از کردی به فارسی ترجمه شده، ریشه‌های تاریخی پیوند کرد و بلوچ بررسی شده‌است. البته نه تنها بین کرد و بلوچ بلکه بین آذری‌ها، تالش‌ها، گیلک‌ها و دیگر اقوام ایرانی پیوندهای عمیق سبب شده ایران به شکل یک موزاییک فرهنگی نگه‌داشته‌شود. حتی اگر در این باره مطالعه نکرده باشیم، در ناخودآگاه ما وجود دارد.»

عزیز مصطفایی در ادامه به شهر مرزی سر پل ذهاب به عنوان شهری تاریخی و پر از سنگ‌نوشته‌های تاریخی که زلزله‌های مهیبی را در طول ادوار گذشته پشت سر گذاشته اشاره می‌کند و می‌گوید: «بعد از زلزله سال ۱۳۹۶ کمک‌های مردمی از اقصی نقاط ایران به این شهر رسید. بعد از آن تفکر و دیدگاه مردم شهر تغییر کرد و در صدد جبران محبت هموطنان و در هر حادثه‌ای مثل سیل و زلزله پیشگام هستند و معتقدند که درد مردم سیل‌زده یا زلزله‌زده را می‌شناسند. از این رو سر پل ذهاب نماد همیاری شده‌است.»

مصطفایی برگزاری مراسم خاکسپاری نوجوان بلوچ را نیز نشانی از همین همیاری می‌داند و ادامه می‌دهد: «از آنجا که این نوجوان برای کار به سرپل ذهاب آمده بود و خانواده‌اش تنها بودند، مردم سرپل ذهاب از اهل تسنن، اهل تشیع و یارسانی‌ها در مراسم تشییع او حضور داشتند و این اتفاق نماد انسجام اجتماعی بین اقوام ایرانی شده‌است.»