شکست سنگین حسن یزدانی و باز هم رد یک آمریکایی/ کاش کفش‌هایش را در پاریس آویزان کرده بود!

برای حسن یزدانی هیچ کسی جز خودش نمی‌تواند تصمیم بگیرد که فصل پایانی دوره قهرمانی‌اش چطور روایتی باشد، اما کاش فصل آخر او هم باشکوه باشد.

کد خبر: ۱۳۵۵۸۹۲

تاریخ: ۱۷ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۱:۳۳

برای کشتی ایران بد است که رکورددارش در فینال یک تورنمنت نه چندان باکیفیت، جایی که هیچ‌کدام از مدعیان اصلی ۹۷ کیلوگرم در آن حضور ندارند، یک‌طرفه و با نتیجه ۱۳ بر ۳ مغلوب کشتی‌گیر درجه چندم آمریکایی شود، کاش حسن یزدانی بعد از نایب‌قهرمانی در پاریس، بند کفش‌هایش را باز کرده بود.

به گزارش سرویس ورزشی تابناک، حسن یزدانی فینال وزن ۹۷ کیلوگرم تورنمنت رنک‌دار زاگرب را باخت، بد هم باخت تا یاد و خاطره شکست‌های تلخ و یک‌طرفه‌اش مقابل دیوید تیلور آمریکایی یک بار دیگر زنده شود.

هرچند یک روی ورزش قهرمانی برد و روی دیگرش باخت است و خیلی از قهرمانان بزرگ شکست در کارنامه‌شان ثبت شده، اما رفته‌رفته در مورد حسن یزدانی و رقبای آمریکایی‌اش به یک بدعت تلخ تبدیل می‌شود و چه بسا سال‌ها بعد، آن زمان که او دیگر ورزش قهرمانی را کنار گذاشته و شاید به جرگه مربیان پیوسته باشد، همچنان یک بخش سیاه در کارنامه رکورددار به حساب آید.

به باور خیلی از کارشناسان ورزش، خداحافظی حسن یزدانی از دنیای قهرمانی می‌توانست بعد از شکست بسیار بد در فینال جهانی ۲۰۲۳ بلگراد اتفاق بیافتد. جایی که او با ضربه فنی مغلوب دیوید تیلور شد و اگر تیلور در فاینال ایکس ۲۰۲۴ به آرون بروکس نمی‌باخت، شاید در فینال المپیک پاریس، باخت دیگری مقابل این آمریکایی به نام یزدانی نوشته می‌شد.

حسن یزدانی که در جام‌جهانی کرمانشاه، جهانی ۲۰۱۸ بوداپست، المپیک ۲۰۲۰ توکیو و جهانی‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ بلگراد ۵ بار مغلوب تیلور شده و فقط یک بار در فینال جهانی ۲۰۲۱ اسلو او را شکست داده بود، در نبود حریف آمریکایی، فینال المپیک را به ماگومد رمضانوف باخت؛ و این شکست درحالی اتفاق افتاد که او بعد از شکست با ضربه فنی مقابل تیلور در فینال جهانی ۲۰۲۳، به بازی‌های آسیایی رفته و کتفش را در معرض آسیب بیشتر قرار داده بود تا بعد از بازگشت از این رقابت‌ها، کتفش را جراحی کند.

او خودش را به المپیک رساند و با تنها یک حضور در تورنمنت رنکینگ ۲۰۲۴ مجارستان، صاحب دوبنده ۸۶ کیلوگرم تیم ملی در المپیک پاریس شد، در حالیکه کامران قاسم‌پور بعد از کش‌وقوس فراوان، درنهایت به انتخابی با او تن نداد. یزدانی در المپیک هم فینالیست شد، اما فینال را به حریف روسی‌الاصلش از بلغارستان باخت و دوباره راهی اتاق عمل شد. کتفش را برای بار دوم جراحی کرد، این دفعه در خارج از کشور (فرانسه) و همان وقت هم تأکید کرد که دوباره به میدان بازخواهد گشت و بازگشت.

یزدانی بعد از ۱۰ سال حضور مداوم در ترکیب تیم ملی ایران و کسب ۱۰ نشان جهانی و المپیک از این میدان‌ها، برای اولین بار سال ۲۰۲۵ به عضویت تیم ملی درنیامد، چون هرگز به چرخه انتخابی ورود نکرد.

این‌بار برخلاف سال المپیک، بدون عجله و با طمأنینه تمریناتش را آغاز کرد و اینطور که شاهدان می‌گفتند و می‌گویند از ناحیه کتف احساس مشکل نکرده و در نهایت بازگشت او به مسابقه، با فینال لیگ اتفاق افتاد. جایی که البته برخلاف ادعای هوادارانش، هرگز معیار خوبی برای صحبت از وضعیت کیفی کشتی‌اش در ۳۱ سالگی نبود.

او که به شدت وزن بدنش بالاتر رفته بود، در ۹۷ کیلوگرم به عضویت استقلال درآمد و در حالیکه بخش عمده کشتی‌گیران ایرانی و البته خارجی، پیش از مبارزه، ۳ بر صفر به او باخته‌اند و اسیر اسم و رسمش می‌شوند، ابتدا ابوالفضل بابالوی جوان که بعد از قهرمانی سال ۲۰۲۳ جوانان جهانش کاملاً درجا زده و پیشرفتی نداشته است را برد و در ادامه مجتبی گلیج را مغلوب کرد. جدای از سطح فنی حریفانش، او در تک کشتی لیگ و با ۲ کیلوگرم ارفاق وزن روی تشک رفت که نمی‌توانست ملاک خوبی برای صحبت از کیفیت کشتی‌اش در بازگشت دوباره باشد.

یزدانی، پنجشنبه در مسابقه دوره‌ای و البته تورنمنت زاگربی که هیچ‌کدام از مدعیان درجه یک و حتی دوی ۹۷ کیلوگرم جهان را در خود نداشت، روی تشک رفت. کایل اسنایدر آمریکایی، عبدالرشید سعدالله‌یف روس، اخمد تاج‌الدینوف بحرینی، امیرعلی آذرپیرای دو مداله که اکنون مدعیان درجه یک این وزن و آرش یوشیدای ژاپنی و رضابک آیتموخان که به نوعی مدعیان درجه دوی ۹۷ کیلوگرم محسوب می‌شوند هیچ‌کدام در رنکینگ زاگرب ثبت‌نام نکردند، با این وجود حسن یزدانی طلا نگرفت و ۱۳ بر ۳ به بوچانانِ گمنام که تا امروز در کشتی آمریکا مدعی جدی نبوده، باخت و البته همچنان می‌تواند در چرخه ۹۷ کیلوگرم سال ۲۰۲۶ بماند و به فکر مرحله نهایی انتخابی با امیرعلی آذرپیرا باشد.

یکی از نزدیکانش که از باخت تحقیرآمیز او مقابل بوچانان آمریکایی خیلی ناراحت بود، می‌گفت کاش در زاگرب و بعد از فینال کفش‌هایش را درآورده و پیش از آنکه باخت‌های بیشتری بدهد از دنیای قهرمانی خداحافظی می‌کرد؛ در حالیکه کارنامه او از سال ۲۰۲۳ با باخت‌های سنگین و تلخ همراه بوده است؛ باخت با ضربه فنی در فینال جهانی ۲۰۲۳ به تیلور، باخت در فینال المپیک ۲۰۲۴ به ماگومد رمضانوف بلغاری و حالا هم باخت در فینال یک تورنمنت به کشتی‌گیر بدون عنوان آمریکایی.

هرچند این شکست‌ها دستاورد‌های قبلی‌اش را از بین نخواهد برد و او حالا حالا‌ها رکورددار مدال در کشتی و ورزش ایران خواهد ماند، اما شکست بزرگان همیشه تلخ است و خواست عمومی اینکه قهرمانان بزرگ، در اوج خداحافظی کنند. آیا حسن یزدانی به این کار تن خواهد داد؟ یا اینکه می‌ماند و همچنان مبارزه می‌کند؟ که البته یک روی سکه هم می‎‌تواند جبران این شکست و اضافه شدن مدال‌های جهانی حسن یزدانی باشد.

برای یزدانی هیچ کسی جز خودش نمی‌تواند تصمیم بگیرد که فصل پایانی دوره قهرمانی‌اش چطور روایتی باشد. افتخارات او به اندازه‌ای است که او را قهرمانی قابل احترام در ورزش کشور تبدیل کرده و صرفاً اوست که می‌تواند اعلام بازنشستگی کند، نه بدنش! اما کاش فصل آخر او هم باشکوه باشد.