رضا رویگری؛ هنرمند انقلابیِ متولد دی‌ و درگذشته بهمن‌ماه

«کانیمانگا» را جا نیاندازیم! فیلم جنگی خوبی که مثل «عقاب‌ها» سال‌ها روی پرده سینما بود و رویگری را در آن با نقش خلبان عراقی به یاد می‌آوریم. این‌فیلم دوبله شد و رویگری در آن‌، دیالوگ‌های کوتاه عربی خود را خودش پشت میکروفن گفت و در لحظاتی از فیلم موجب لبخندزدن مخاطب در این‌فیلم جدی و حماسی می‌شد.

کد خبر: ۱۳۵۳۱۲۴

تاریخ: ۰۲ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۱:۴۹

به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، درگذشت رضا رویگری و تمام شدن درد و رنج و بیماری‌اش از طرفی باعث خرسندی است و از طرف دیگر باعث اندوه و افسوس اهالی فرهنگ و هنر که هنرمندی با کارنامه او را از دست دادند. این‌بازیگر پیشکسوت چندسالی بود در بستر بیماری افتاده و در خانه سالمندان نگهداری می‌شد؛ وضعیتی که نه خودش و نه دوستدارانش راضی به آن نبودند.

رویگری که غیر از بازیگری به خوانندگی و نقاشی و دیگر فعالیت‌های هنری را هم در کارنامه دارد، خاطرات چندنسل از جوانان پس از انقلاب را با فیلم‌های مختلفی رقم زد. خیلی‌ها او را نقش خلبان شهید رضا کریمی در «عقابها» به یاد می‌آورند. اتفاقا در آن‌فیلم خوانندگی هم کرده بود و در سکانسی پس از شهادتش، سعید راد نوارش را در خانه پخش می‌کرد که می‌خواند «مرا در منزل جانان چه امن عیش چون هر دَم...»

بازی در «اجاره‌نشین‌ها»ی داریوش مهرجویی در نقش مهندس جوانی که با برادر بزرگترش عزت‌الله انتظامی (عباس‌آقا سوپرگوشت) کل‌کل همیشگی و دعوا داشت، از دیگر خاطرات نسل دهه شصتی‌ها و هفتادی‌ها با این‌بازیگر است.

صدای بم خش‌دار رویگری و میمیک صورتش باعث می‌شد در نقش‌های منفی هم ظاهر شود که در این‌گونه نقش‌ها هم باورپذیر بود. دو نمونه بارزش؛ فیلم‌های «مردی در آینه» یا «بوتیک» هستند. اولی به کارگردانی ساموئل خاچیکیان و دومی به کارگردانی سعید نعمت‌الله بود که رویگری در هر دو،‌ نقش آدم‌های طعمکار و مکار را ایفا می‌کرد. رویگری در دو فیلم دیگر از خاچیکیان هم بازی کرد؛ «یوزپلنگ» که سال ۱۳۶۴ ساخته شد و «بلوف» که ساخته سال ۱۳۷۱ است.

از نقش منفی رویگری در سریال «به کجا چنین شتابان» که بگذریم، او در سال‌های اخیر و پیش از آن‌که از گردونه بازیگری کنار برود، نقش‌های مثبت و به یاد ماندنی متنوعی هم داشت که چندتایشان در فیلم‌ها و سریال‌های داوود میرباقری‌اند؛ «مسافر ری»، «معصومیت از دست‌رفته» و «مختارنامه». مختارنامه که در اوج این‌کارها قرار دارد و نقش کیان ایرانی یا همان کیسان ابوعمره به‌عنوان دست راست مختار، در خاطره جمعی ایرانیان ثبت و ضبط شده اما پیشینه و مقدمه رسیدن رویگری به این‌نقش را باید در «مسافر ری» جستجو کرد که در آن‌سریال هم نقش یک‌ایرانی مبارز با همان‌گریم شبیه کیان را ایفا می‌کرد. «معصومیت از دست‌رفته» هم گوشه دیگری از همکاری‌های آیینی و مذهبی رویگری با میرباقری بود که برای پخش از شبکه سوم سیما در عید نوروز و محرم ۱۳۸۱ تولید شد.

رضا رویگری بازیگری بود که خاطرات زیادی را طی ۴ دهه اخیر برایمان ساخت. الان هم که در آستانه دهه فجر هستیم، خوانندگی شعر «ایران ایران ایران، رگبار مسلسل‌هایش» یادآور فعالیت‌های هنری‌ و انقلابی‌اش در ابتدای پیروزی انقلاب است. او با پیشینه تئاتری‌اش از اواخر دهه ۱۳۴۰ و اوایل دهه ۵۰ با پیشنهاد خواندن سرودی برای انقلاب مواجه شد و هنگامی که مشغول بازی در نمایشی به کارگردانی بیژن مفید بود، سرود «ایران ایران ایران» را خواند.

مراسم تشییع این‌هنرمند فقید فردا جمعه ۳ بهمن برگزار می‌شود و در قطعه هنرمندان بهشت‌زهرا آرام می‌گیرد. این هنرمند تهرانی متولد ۶ دی‌ماه ۱۳۲۹ بود و اول بهمن‌ماه ۱۴۰۴ از دنیا رفت.