تقابل مهیج ۱+۵ مرد ۹۷ کیلوگرمی کشتی آزاد؛ گرمای منامه و میزبانی‌ای به خاطر رشید و تاج‌الدینوف!

رقابت‌های جهانی کشتی آزاد در سال ۲۰۲۶ و در وزن ۹۷ کیلوگرم از هیجان بالایی برخوردار خواهد بود؛ جایی که جدا از رقابت دو مدعی ایرانی برای رسیدن به دوبنده تیم ملی، در منامه شاهد رقابت ۵ مدعی جهانی خواهیم بود.

کد خبر: ۱۳۵۲۹۷۵

تاریخ: ۰۱ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۴:۳۰

به جرأت ۹۷ کیلوگرم کشتی آزاد یکی از اوزان فوق جذاب کشتی جهان به لحاظ خبری است، مدعیانی، چون عبدالرشید سعدالله‌یف، اخمد تاج‎‌الدینوف و کایل اسنایدر و... هر قهرمان داستانِ خودش را دارد و در ایران هم با بازگشت حسن یزدانی در دو وزن بالاتر، حالا حکایت متفاوتی در جریان خواهد بود.

به گزارش سرویس ورزشی تابناک، هرچند این روز‌ها کشتی آزاد جهان در حال پوست‌اندازی و چهره دو تیم مدعی روسیه و آمریکا، برای المپیک ۲۰۲۸ در حال تغییر و تحول است، وزن ۹۷ کیلوگرم، اما همچنان مدعیان سنتی خودش را دارد، نام‌های سنگینی که هر کدام داستان جالبی را کنار خود حمل می‌کنند.

سکوی این وزن در آخرین مسابقه جهانی برگزار شده هم دستخوش اتفاقات زیادی شد؛ خارج از پیش‌بینی. نفر اول کایل اسنایدر، نفر دوم امیرعلی آذرپیرا، نفرات سوم اخمد تاج‌الدینوف و آرش یوشیدا؛ در حالیکه عبدالرشید سعدالله‌یف به عنوان یکی از مدعیان اصلی مدال، غایب بزرگ رقابت‌های کرواسی بود.

حالا همه مدعیان و یکی از میان دو نام بزرگِ کشتی ایران؛ حسن یزدانی و امیرعلی آذرپیرا؛ در منامه دوباره رقابت خواهند کرد. جایی که به خاطر اخمد تاج‎‌الدینوف میزبانی را گرفته و عبدالرشید سعدالله‌یف هم بعد از منع ورود به کشور‌های حوزه شینگن، حالا مشکلی برای حضور در بحرین نخواهد داشت.

کایل اسنایدر آمریکایی؛ برخاسته از دو پایان!
اسنایدر که سال ۲۰۲۳ با نتیجه عجیب ۱۱ بر صفر مغلوب اخمد تاج‌الدینوف قهرمانِ ۲۰ ساله‌ی روسی‌الاصل بحرین شد و به دلیل عدم حضور عبدالرشید سعدالله‌یف در کشتی سوم-پنجمی [قهرمان شاخص دیگری که به تاج‌الدینوف جوان در بلگراد باخت] بدون رویارویی دوباره با رقیب سنتی‌اش، مدال برنز و سهمیه المپیک گرفت؛ در پاریس، بار دیگر به تاج‌الدینوف باخت و شانس کسب مدال برنز جهان را هم، امیرعلی آذرپیرا از او در کشتی رده‌بندی گرفت تا اسنایدرِ پر مدال و عنوان، المپیک ۲۰۲۴ را با عنوان پنجمی تمام کند.

به نظر می‌رسید او هم مثل دیوید تیلور، جردن باروز و کایل دِیک و هم تیمی‌های باتجربه و عنوان‌دارش، به پروسه بازنشستگی نزدیک شده باشد، اما استارت قدرتمندانه‌ای در تورنمنت‌های سال ۲۰۲۵ زد. مثل یک جوان ۲۰ ساله، طی کمتر از ۴۸ ساعت، دو قاره را پیمود و در لیگ پادوبنی و بعد هم مسابقه رنک‌دار کشتی گرفت. داشت همه چیز برایش خوب پیش می‌رفت که موضوع دستگیری‌اش در پی مبارزه پلیس آمریکا با جرایم جنسی در کوتاه‌مدت اخبار کشتی جهان را به خود اختصاص داد.

درگیر دادگاه و پرونده اخلاقی شد و با اینکه به نظر می‌رسید این پایان کار اسنایدرِ خوش اخلاق و تا آن وقت، بدون حاشیه، باشد که نشد. او در زاگرب همه را برد و قهرمان جهان شد. از همه مهم‌تر، امیرعلی آذرپیرا را برد که سال قبل دو بار –در تورنمنت بین‌المللی و مبارزه رده‌بندی المپیک- مغلوبش شده بود و هم انتقام دو شکست قبلی را از حریف ایرانی‌اش گرفت و هم بار دیگر قهرمان ۹۷ کیلوگرم جهان شد.

سعدالله‌اف؛ مردِ برتر وزن پایین و همیشه مدعی و با انگیزه‌های خاص
اگر روس‌ها محروم نمی‌شدند، اگر عبدالرشید سعدالله‌یف در پی تخلف در ورود به یکی از کشور‌های حوزه شینگن، مغضوب این حوزه قرار نمی‌گرفت و شرکت در چندین مسابقه را از دست نمی‌داد، او خیلی زودتر از این، در مسیر جاودانگی در کشتی روسیه و حتی شوروی قرار می‌گرفت. هرچند که همچنان رشیدی که می‌تواند بعد از کسب مجوز دیرهنگام برای حضور در جهانی اوزان غیرالمپیکی، باز هم مقتدرانه قهرمان وزنِ پایین (۹۲ کیلوگرم) شود، با انگیزه‌ای متفاوت از سایر مدعیان، خود را برای حضور در منامه آماده می‌کند.

یکی از دلایل واگذاری میزبانی جهانی ۲۰۲۶ به منامه‌ی بحرین برای اولین بار در تاریخ کشتی عرب، با وجود درخواست اسلواکی و تلاش‌شان برای برگزاری مسابقات بزرگسالان جهان در براتیسلاوا، آن هم باوجود گرمای بحرین در ماه سپتامبر و جابه‌جایی زمانی این مسابقه در تقویم اتحادیه جهانی، قطعاً کمک به حضور عبدالرشید سعدالله‌یف در جهانی بعدی بود.

اسلواکی هم در کنار رومانی و کرواسی، سه کشوری بودند که در چند سال اخیر برای شرکت در مسابقات قهرمانی اروپا و جهانی به سعدالله‌یف ویزا ندادند و با برگزاری مسابقات در منامه، این کشتی‌گیر فوق‌العاده محبوب روس هم می‌تواند با اطمینان خاطر برای جهانی بعدی برنامه‌ریزی کند. تانک روسی نشان داده که در هر شرایطی مدعی بالقوه طلای ۹۷ کیلوگرم است. خصوصاً آنکه هنوز فرصت انتقام از تاج‌الدینوفِ هموطنش و شاگرد آکادمی خودش در روسیه، را پیدا نکرده است.

او در شرایطی در بلگراد ۲۰۲۳ به تاج‌الدینوف باخت که همراه با زائوربک سیداکوف و زائور اوگویف دقیقه نودی مجوز شرکت در مسابقات را گرفت و البته به شدت هم از ناحیه گردن مصدوم بود که ۴۰ ثانیه پایانی کشتی با حریف بحرینی‌اش را رها کرد و بلافاصله بعد از کشتی به مسکو برگشته و زیر تیغ جراحی رفت.

اخمد تاج‌الدینوف؛ سالِ حیثیتی برای کشتی‌گیر روس و خریدارش!
او سال ۲۰۲۳ و در ۲۰ سالگی، سه طلای ارزشمند ۹۷ کیلوگرم را از آن خود کرد تا بحرینی‌ها پول‌شان بابت دوتابعیتی شدن این کشتی‌گیر روسی را حلال‌شده بدانند! ابتدا در قهرمانی آسیا، سپس قهرمانی جهان و در آخر بازی‌های آسیایی این اخمد تاج‌الدینوف روسی‌الاصل بود که برای بحرین طلای ۹۷ کیلوگرم را گرفت و وقتی در المپیک ۲۰۲۴ پاریس هم از دم، همه رقبا را قلع و قمع کرد، به نظر می‌رسید مالکِ تاج‌وتختی شده که تا پیش از این، از آن عبدالرشید سعدالله‌یف و گا‌هاً کایل اسنایدر بود.

اما سال ۲۰۲۵ برای او اصلاً خوب پیش نرفت، بحث اشباع شدن مطرح بود و یا آسیب‌دیدگی و هر چیز دیگری، او در قهرمانی جهان تا مبارزه با امیرعلی آذرپیرا به هر سختی‌ای بود، برد، اما در مصاف با حریف باانگیزه ایرانی‌اش که برای انتقام باخت المپیک به میدان آمده بود، ۵ بر ۲ شکست خورد و در ادامه با ضرب و زور و به سختی، کشتی سوم پنجمی را برد تا دست خالی از زاگرب به مسکو و منامه برنگردد.

سالِ بدِ تاج‌الدینوف هم در مسابقات همبستگی کشور‌های اسلامی تکمیل شد. او این بار ناآماده‌تر از قبل در ریاض روی تشک رفت که تلخ‌ترین شکست ممکن را مقابل کشتی‌گیر درجه دوی ۹۷ کیلوگرم تجربه کرد: ۱۳ بر ۳ به رضابک آیتموخان قزاق باخت. آیتموخانی که چندی قبل‌تر مقابل آرش یوشیدای ژاپنی حرفی برای گفتن نداشت و هرچند سال ۲۰۲۳ و در پی غیبت کامران قاسم‌پور در مسابقات جهانی، او طلای ۹۲ کیلوگرم را گرفته و طلای جوانان و امید‌های جهان را در کارنامه دارد، اما در جمع مدعیان اصلی ۹۷ کیلوگرم هنوز جایی ندارد.

سال ۲۰۲۶، اما برای تاج‎‌الدینوف حیثیتی است. اول اینکه دلیل اصلی گرفتن میزبانی بحرینی‌ها، ظهور ستاره‌ای، چون او و اتکا به طلایی بوده که از بابتش مطمئن بوده‌اند. بحرین می‌خواهد در اولین میزبانی تاریخی‌اش از مسابقات قهرمانی جهان، طلایی شود و این بار سنگینی را به دوش کشتی‌گیر جوان می‌اندازد. با باخت‌های تلخی که سال ۲۰۲۵ داشته، اگر سال ۲۰۲۶ هم ببازد، طبعاً همه از او به عنوان یک چهره مدعی، قطع امید خواهند کرد و قافیه را کاملاً در این وزن خواهد باخت. بحرین فقط از تاج‌الدینوف در جهانی منامه طلا می‌خواهد.

آرش یوشیدا؛ اضافه شدن به جمع مدعیان
کشتی ژاپن هرچند از گذشته تاکنون در سبک‌وزن و حتی میان‌وزن مدعی طلای المپیک و جهانی بوده، اما معمولاً در سنگین‌وزن داعیه‌ای نداشت تا کشتی‌گیری ژاپنی – ایرانی، برای‌شان مدال جهانی گرفت.

آرش که از پدری ایرانی -جواد اسفنجانی- و مادری ژاپنی متولد شده، از سال ۲۰۲۳ در زمره مدعیان ۹۷ کیلوگرم قرار گرفته و در زاگرب سرانجام توانست مدال جهانی بگیرد و بر سکوی سومی ایستاد. چندی بعد هم در ترکیب تیم ژاپن به جهانی زیر ۲۳ سال آمد و آنجا هم مقتدرانه قهرمان جهان شد. آرش یوشیدا حالا خودش را به جمع مدعیان درجه یک این وزن نزدیک کرده است.

یزدانی - آذرپیرا؛ تقابل رکورددار کشتی ایران با حریف جوان، یکی برای طلا
و، اما ایران. جایی که از رقابت امیرعلی آذرپیرا و حسن یزدانی یکی ملی‌پوش خواهد شد و توقع از او هم طلاست. فدراسیون کشتی چرخه این وزن را هم اعلام کرد و اینطور که پیداست برای یزدانی شرایطی مشابه آذرپیرا در چرخه ۲۰۲۶ تعریف شده، هرچند که طبعاً آذرپیرا در ۹۷ کیلوگرم جلوتر از او بوده است.

در این گزارش نقدی بر تصمیم فدراسیون و کادرفنی در خصوص اعمال شرایط برابر برای دو کشتی‌گیر در مسیر کسب دوبنده ۹۷ کیلوگرم نداریم، از تقابل رکورددار کشتی ایران و آذرپیرای جوان، یک نفر نماینده کشورمان در مسابقات جهانی منامه خواهد بود، در حالیکه طی دو سال گذشته، آذرپیرا طی دو سال اخیر دو نشان برنز المپیک و نقره جهانی را در ۹۷ کیلوگرم به دست آورده تا ایران در این وزن متوالی روی سکو باشد.

او بعد از ناکامی در وزن غیرتخصصی‌اش در سال ۲۰۲۳ که در پی مصدومیت کامران قاسم‌پور، او به عنوان نفر دوم ۹۷ کیلوگرم -بعد از مجتبی گلیج- به ۹۲ کیلو آورده و عازم بلگراد شد؛ سال ۲۰۲۴ از نقطه صفر کارش را برای رسیدن به دوبنده تیم ملی استارت زد و در نهایت در پاریس، فقط یک باخت داشت که آن هم باخت بسیار نزدیکی مقابل اخمد تاج‌الدینوف بود. سال ۲۰۲۵، اما انتقامش را از تاج‌الدینوف گرفت و شاید در فینال، به اتکای دو برد قبلی مقابل کایل اسنایدر و با ساده‌انگاری این حریف و مسابقه، مغلوب حریف آمریکایی شد.

حالا آذرپیرا به مراتب کار سخت‌تری نسبت به دو سال گذشته برای ملی‌پوش شدن دارد و باید از سد حسن یزدانی بگذرد. کشتی‌گیری که بیشترین افتخاراتش در ۸۶ کیلوگرم بوده و بعد از جراحی دوباره کتف، در دو وزن بالاتر به میدان برگشته و اینطور که پیداست در همین وزن هم می‌ماند. یزدانی بازگشت خوبی هم به تشک داشت و در مرحله پایانی لیگ، ابوالفضل بابالو و مجتبی گلیج را برد، هرچند تیمش -استقلال- قهرمان لیگ برتر ایران نشد، اما این بازگشتی باشکوه برایش بود.