منبع اخبار ایران در رسانه‌های غربی کیست؟

شبکه المیادین با انتشار گزارشی به اقدام غیر حرفه ای رسانه های مطرح غربی در انتشار اخبار و آمارهای مربوط به تحولات داخلی ایران بر پایه منابع غیر رسمی و نامعتبر پرداخت.

کد خبر: ۱۳۵۲۱۹۵

تاریخ: ۲۷ دی ۱۴۰۴ - ۱۷:۵۸

به گزارش تابناک به نقل از مهر؛ سایت شبکه المیادین در گزارشی در خصوص استناد رسانه های خارجی به منابع غیر شفاف و نامشخص در اخبار و گزارشات مربوط به ایران نوشت: رسانه‌های مطرح در اخبار مربوط به ایران به سازمان‌های «حقوق بشری ایرانی» که با بودجه آمریکا تأمین می‌شوند تکیه می‌کنند.

به نظر می‌رسد عبارت «فعالان ناشناس» به صورت ناگهانی به تیتر اول رسانه‌های غربی تبدیل شده و این عنوان با ساختارهای مختلف در این رسانه ها تکرار می‌شود. این طور القاء شده که زمانی که یک خبر در «گاردین»، «بی‌بی‌سی»، «سی‌ان‌ان» و دیگر رسانه های غربی منتشر می‌شود حتماً درست است به ویژه اگر درباره ایران باشد، اما واقعیت آن است که خبرنگاری حرفه ای بر ذکر منابع استوار است.

اگر این رسانه ها که خود را «بی‌طرف» و «حرفه‌ای» معرفی می کنند واقعاً این گونه عمل می کنند باید نهادهایی را به عنوان منابع خبری معرفی کنند که ارتباطی با عناصر مشکوک نداشته باشند. در نهایت، اگر منبع، سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا یا دولت این کشور باشد، که دیگر جای تردید نیست، درست است؟

به عنوان مثال رسانه هایی مانند «رویترز»، «آسوشیتدپرس»، «بی‌بی‌سی»، «سی‌ان‌ان» و «نیویورک تایمز» آمارهای مربوط به اعتراضات ایران را به نقل از نهادی تحت عنوان هرانا منتشر می کنند. این نهاد عملاً از داخل ایران فعالیت نمی‌کند، بلکه در ایالت ویرجینیای آمریکا مستقر است. هرانا مدعی است به‌منظور حفظ استقلال، هیچ‌گونه حمایت مالی از گروه‌های سیاسی یا دولت‌ها نمی‌پذیرد اما واقعیت آن است که هرانا از سوی نهادی تأمین مالی می شود(NED) که برای مخفی نگه داشتن منابع مالیِ سازمان سیا ایجاد شده است. این نهاد بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ مبلغ ۱۰٫۷ میلیون دلار دریافت کرده است.

مرکز موسوم به دیده بان حقوق بشر در ایران نیز در رسانه‌های غربی به عنوان منبعی قابل اعتماد مورد استناد قرار می‌گیرد و مانند مورد قبلی، این مرکز نیز خود را «مستقل و غیرحزبی» معرفی می‌کند؛ عبارتی که گویا شعار مشترک همه آن‌ها است. بنیان‌گذار و مدیر اجرایی این مرکز در سال گذشته بیش از ۲۰۰ هزار دلار به‌عنوان حقوق از پول مالیات‌دهندگان آمریکایی برای خود تعیین کرده است؛ رقمی تقریباً دو برابر دریافتی او در سال ۲۰۱۳ که ۱۰۵ هزار دلار بود.

وی در سال ۲۰۰۹ مدعی شده بود که هیچ بودجه‌ای از دولت آمریکا یا NED دریافت نکرده است. اما سؤال اصلی اینجاست: چگونه سازمان‌هایی که مدعی دفاع از دموکراسی‌اند، آشکارا حمله نظامی به ایران را تحت عنوان «مداخله بشردوستانه» ترویج می‌کنند یا از اخراج دانشگاهیان ایرانی در آمریکا صرفاً به‌دلیل طرح پرسش‌هایی درباره نقش موساد حمایت می‌کنند؟

در نهایت، وقتی با قاطعیت به ما گفته می‌شود «بنا به اعلام فعالان، معترضان کشته شده‌اند!» چند سؤال مطرح می شود: کدام فعالان؟ چه کسانی آن‌ها را تأمین مالی می‌کنند؟ از کجا فعالیت می‌کنند؟ و اهداف سیاسی آن‌ها چیست؟

آنچه در این زمینه فعالیت دارد نه شبکه‌ای مستقل برای دفاع از حقوق بشر، بلکه ساختاری به‌هم‌پیوسته به شمار می رود که از سوی نهادهای پوششی دولت آمریکا تأمین مالی می‌شود.