نگاهی به نماینده نروژ در اسکار امسال؛ «ارزش عاطفی» بالاست!

«ارزش عاطفی» فیلمی معمولی و نه چندان ویژه است که شاید تحسین منتقدان از آن، به‌خاطر پرداخت شخصیت‌ها، برخی کادرها و قاب‌بندی‌ها و شخصیت‌بخشی به منزل خانواده درون قصه باشد. در انتهای داستان هم که می‌شود حدسش زد، آدم‌های قصه به این‌باور می‌رسند که چه‌قدر به یکدیگر نیاز دارند و ارزش احساساتشان بالاست.

کد خبر: ۱۳۵۰۵۱۱

تاریخ: ۲۲ دی ۱۴۰۴ - ۰۰:۰۳

به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، فیلم «ارزش عاطفی» به کارگردانی ژواکیم تری‌یر نماینده نروژ در مراسم امسال اسکار (نود و هشتمین دوره) در بخش بهترین فیلم بلند است. اولین‌اکرانش هم مربوط به بخش مسابقه جشنواره کن امسال است که همراه با تحسین منتقدان همراه بود و جایزه بزرگ این‌جشنواره به کسب کرد. پس از آن هم در نروژ اکران شد.

رناته رینس‌وه به‌عنوان بازیگر نقش اصلی فیلم، پیش‌تر در سال ۲۰۲۱ با همین‌کارگردان فیلم «بدترین آدم دنیا» را کار کرد که در جشنواره کن آن‌سال جایزه بهترین بازیگر زن را برایش به ارمغان آورد. در این‌فیلم هم نقش یکی از دو دختر کارگردان پیر نروژی را بازی می‌کند که دچار مشکلات عاطفی و روانی ناشی از ترک خانواده توسط پدر و جدایی از او هستند. نقش این‌پدر را هم استلان اسکاشگورد بازیگر سوئد بازی می‌کند که فیلم‌بین‌های ایرانی بارها او را در فیلم‌های آمریکایی و انگلیسی‌زبان دیده‌اند.

فیلم از نظر محتوایی حول دو گونه شخصیت می‌گردد؛ اول شخصیت آدم‌ها و دوم شخصیت خانه‌ای که در قصه می‌بینیم و برای خودش یک‌تاریخ مستقل دارد. البته در طول پردازش قصه، خانه اولویت و جایگاه خود را از دست داده و ماجراهای فیلم بیشتر حول و اطراف دو دختر کارگردان پیر و خودش قرار می‌گیرند. اصل ماجرا و تقابل این‌سه شخصیت هم درباره ته‌نشین‌شدن احساسات منفی نسبت به پدر هستند که به‌مرور درباره‌شان افشاگری می‌شود. البته فیلم افشاگری ویژه و غافلگیری خاصی ندارد و از همان‌ابتدا گفته می‌شود که پدر، بچه‌ها و مادرشان را ترک کرده و اهل خوشگذرانی با زنان بازیگر بوده است. به همین‌دلیل، فیلم از نظر زمانی، طولانی و کش‌آمده به نظر می‌رسد. به همین‌دلیل برای افزودن جذابیت و جلوگیری از خستگی مخاطب، باید شخصیت بازیگر زن آمریکایی با بازی ال فانینگ به قصه اضافه شود که بنا بر تصمیم آقای کارگردان، بنا می‌شود شخصیت مادر دخترها را در فیلم جدیدش بازی کند. سر سخت همین‌فیلم سینمایی درباره تاریخ خانواده است که روابط شخصیت‌ها پیچیده‌تر می‌شود و قصه کمی حرکت می‌کند.

بدون بالا و پایین‌های رابطه پدر و دخترانش، قصه فیلم جذابیتی برای مخاطب ندارد و یادآور فیلم‌های اروپایی ازجمله آثار فرانسوی و آلمانی است که به‌عنوان نمونه مشابه دیده‌ایم. حرکات دوربین روی دست و دیگر ترفندهای تصویری هم آن‌چنان نیستند که به‌عنوان برگ برنده فیلم تلقی شوند.

«ارزش عاطفی» در مجموع، فیلمی ساده، معمولی و نه‌چندان ویژه است که شاید تحسین منتقدان از آن، به‌خاطر پرداخت شخصیت‌ها، برخی کادرها و قاب‌بندی‌ها و شخصیت‌بخشی به منزل خانواده درون قصه باشد. در انتهای داستان هم که می‌شود حدسش زد، آدم‌های قصه به این‌باور می‌رسند که چه‌قدر به یکدیگر نیاز دارند و ارزش احساساتشان بالاست؛ دو خواهر به هم نزدیک می‌شوند و نورا (رناته رینس‌وه) به‌عنوان یک‌بازیگر تئاتر پس از امتناع طولانی‌مدت خود، در نهایت در فیلم پدرش در نقش مادر خود ظاهر می‌شود.

صادق وفایی