عضو پیشین شورای اطلاعات ملی آمریکا در گفت‌و‌گو با تابناک:

حذف مادورو «مشکل ونزوئلا» را حل نمی‌کند/ احتمال جنگ داخلی قدرت وجود دارد

پروفسور «پل پیلار» معتقد است اینکه فکر کنیم حذف مادورو به نحوی «مشکل ونزوئلا» را حل می‌کند، احمقانه است.

کد خبر: ۱۳۴۹۶۶۰

تاریخ: ۱۳ دی ۱۴۰۴ - ۲۱:۰۳

عضو پیشین شورای اطلاعات ملی آمریکا می‌گوید: با افت محبوبیت ترامپ عمدتاً به دلیل مسائل اقتصادی در ایالات متحده، او به دنبال یک ماجراجویی خارجی بود که بتواند از آن به عنوان حواس‌پرتی و یک علت هم‌آرا دور پرچم استفاده کند.

به گزارش سرویس بین الملل تابناک، کشور ونزوئلا توسط آمریکا مورد حمله هوایی و موشکی قرار گرفت و نیکلاس مادورو رئیس جمهور این کشور توسط نیرو‌های آمریکایی دستگیر و به نیویورک منتقل شد تا مورد محاکمه قرار گیرد.

متعاقب این حمله آمریکا، «ایوان خیل»، وزیر امور خارجه ونزوئلا، در واکنش به ابهامات ایجاد شده در خصوص ساختار قدرت پس از تهاجم نظامی آمریکا به ونزوئلا، در تلویزیون دولتی این کشور ظاهر شد و بر تداوم حاکمیت دولت فعلی تاکید کرد.

وزیر خارجه ونزوئلا در پاسخ به سوالی درباره وضعیت حکمرانی پس از ادعای بازداشت «نیکولاس مادورو» رئیس جمهور ونزوئلا گفت: «قانون اساسی در این باره کاملاً شفاف است؛ رئیس‌جمهور منتخب و قانونی ما، "نیکولاس مادورو موروس" است. دولت ایالات متحده باید فوراً او را به خاک ونزوئلا بازگرداند، چرا که حضور فیزیکی او در کشور یک حق قانونی است و اقدام واشنگتن نقض آشکار قوانین بین‌المللی محسوب می‌شود.»

او با اطمینان دادن به مردم درباره استحکام ساختار قدرت، خاطرنشان کرد: «نهاد‌های کشور با تمام ظرفیت در حال فعالیت هستند. نیرو‌های مسلح، پلیس و توده‌های مردم به طور گسترده مستقر شده‌اند و همگی برای دفاع از میهن و حاکمیت ملی در حالت فعال قرار دارند.»

وی در پایان تاکید کرد: «ایمان داشته باشید که ما دولتی قدرتمند داریم. قانون اساسی ما به قدری مستحکم و استوار است که اجازه می‌دهد با این وضعیت و هر بحران دیگری مقابله کنیم؛ همان‌طور که در طول تاریخ این موضوع را ثابت کرده‌ایم.»

در خصوص این موضوع خبرنگار تابناک گفتگویی با پروفسور «پل پیلار» استاد دانشگاه جورج تاون آمریکا انجام داده که در ادامه آمده است.

«پل پیلار» یکی از سردبیران نشریه نشنال اینترست و عضو ارشد مرکز تحقیقات امنیتی دانشگاه جورج تاون و نیز مرکز سیاست‌های امنیتی ژنو است. وی در سال ۲۰۰۵ پس از ۲۸ سال فعالیت در جامعه اطلاعاتی ایالات متحده از سازمان اطلاعات مرکزی (DCI) بازنشسته شد و پس از آن به عنوان استاد مهمان در برنامه مطالعات امنیتی در دانشگاه جورج تاون حضور یافت.

مناصب ارشد دولتی پیلار، شامل افسر اطلاعات ملی خاورنزدیک و آسیای جنوبی، رئیس واحد‌های تحلیلی در CIA در حوزه‌های خاورنزدیک، خلیج فارس و آسیای جنوبی، معاون رئیس مرکز ضد تروریستی DCI و دستیار اجرایی مدیر اطلاعات مرکزی بوده است. پروفسور پیلار همچنین در شورای اطلاعات ملی به عنوان یکی از اعضای اصلی گروه تحلیلی آن فعالیت می‌کرد. وی کهنه‌سرباز جنگ ویتنام و افسر بازنشسته ارتش ایالات متحده نیز هست.

پل پپلار دارای مدرک افتخاری از کالج دارتموث، لیسانس فلسفه از دانشگاه آکسفورد و کارشناسی ارشد و دکترا از دانشگاه پرینستون است. کتاب‌های پل پیلار عبارتند از: «مذاکره برای صلح: خاتمه جنگ بعنوان یک روند چانه‌زنی (۱۹۸۳)»؛ «تروریسم و سیاست خارجی ایالات متحده (۲۰۰۱)»؛ «اطلاعات و سیاست خارجی ایالات متحده: عراق، ۱۱ سپتامبر و اصلاح اشتباهات (۲۰۱۱)» و «چرا آمریکا جهان را اشتباه می‌فهمد: تجربه ملی و ریشه‌های سوءبرداشت (۲۰۱۶)».

*ایالات متحده به ونزوئلا حمله کرد و همچنین نیکلاس مادورو رئیس جمهور این کشور را دستگیر کرد و برای محاکمه به نیویورک منتقل کرد. این نشان می‌دهد که اهداف ایالات متحده چندبعدی هستند. ارزیابی شما از دلایل این اقدام چیست؟

چند گرایش مختلف در داخل دولت ترامپ با هم جمع شدند تا به این اقدام منجر شوند. ترامپ جهانی را تجسم می‌کند که به حوزه‌های نفوذ تقسیم شده است که هرکدام توسط چین، روسیه و ایالات متحده سلطه دارند، و نیمکره غربی حوزه نفوذ ایالات متحده است.

اقدام یک‌جانبه بی‌محابا از سوی ایالات متحده علیه کشور‌هایی که آنها دوست ندارند در آمریکای لاتین، نتیجه این دیدگاه است. ترامپ مدت‌ها در مورد اینکه خارجی‌ها مواد مخدر را به داخل ایالات متحده می‌فرستند صحبت کرده است — این یک موضوع زیربنایی در ساختن دیوار مرزی در دوره اول ریاست‌جمهوری‌اش بود — و مادورو، به عنوان یک رئیس دولت منفور در منطقه که با چین، روسیه و ایران روابط دارد، در این زمینه یک رقیب مناسب بوده است.

با افت محبوبیت ترامپ عمدتاً به دلیل مسائل اقتصادی در ایالات متحده، او به دنبال یک ماجراجویی خارجی بود که بتواند از آن به عنوان حواس‌پرتی و یک علت هم‌آرا دور پرچم استفاده کند. علاوه بر این، احساسی دیرپا — به ویژه در داخل دولت توسط وزیر امور خارجه، روبیو — وجود دارد که مخالف رژیم در کوبا است و به تبع آن مخالف متحد کوبا در ونزوئلا نیز هست.

*سناتور مایک لی، عضو سنای ایالات متحده، گفته است که مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آن کشور، به او اطلاع داده که اکنون که مادورو در بازداشت ایالات متحده است، انتظار اقدام بیشتری در ونزوئلا نمی‌رود. ارزیابی شما چیست؟

اینکه فکر کنیم حذف مادورو به نحوی «مشکل ونزوئلا» را حل می‌کند، احمقانه است. ترامپ زمزمه‌های تهدیدآمیزی مطرح کرده که نشان‌دهنده اقدامات بیشتر علیه اعضای دولت مادوروست، ولی ممکن است ترامپ ساده‌لوحانه باور داشته باشد که گرفتن مادورو واقعاً به اندازه کافی نتیجه است تا پیروزی را اعلام کند. یا اقدامات بیشتری از سوی ایالات متحده در ونزوئلا خواهد بود، یا ایالات متحده صرفاً یک بی‌نظمی در ونزوئلا باقی خواهد گذاشت.

*با دستگیری مادورو، آیا قدرت به مخالفان او منتقل خواهد شد؟ اگر نه، رویکرد ایالات متحده چه خواهد بود؟

یک مجموعه کامل از افراد، از جمله در ارتش ونزوئلا، وجود دارند که منافع‌شان در ادامه چیزی نزدیک به سیستم سیاسی و اقتصادی است که مادورو بر آن ریاست داشت. این افراد به‌سادگی محو نمی‌شوند. مبارزات قدرت در داخل آن گروه، و بین عناصر رژیم و عناصر مخالف، محتمل است که رخ دهد.

باید به خاطر داشت که مادورو بنیان‌گذار یا نیروی محرکه اصلی رژیم ونزوئلا نبود؛ این فرد هوگو چاوز بود که مادورو پس از مرگ طبیعی چاوز جانشین او شد. احتمالاً ترامپ به‌طور کامل یک رویکرد بلندمدت را بررسی نکرده است.

شاید اقدام بعدی ایالات متحده چیزی شبیه به «چیدن علف‌ها» به سبک اسرائیل باشد — حملات نظامی دوره‌ای که یک کشور را ضعیف نگه می‌دارد بدون اینکه مشکلی را حل کند.

*قبل از حمله ایالات متحده، هیأتی از چین در ونزوئلا حضور داشت. این تحولات چه پیامد‌هایی برای چین و روسیه خواهد داشت؟

چین و روسیه از مزیت تبلیغاتی خود استفاده خواهند کرد تا به جهان یادآوری کنند که چگونه ایالات متحده تحت رهبری ترامپ یک بازیگر بی‌قانون و تهاجمی است.

با توجه به اینکه وضعیت پس از مادورو در ونزوئلا احتمالاً برای مدتی در جریان خواهد بود، هر دو کشور چین و روسیه همچنان فرصت زیادی برای اعمال نفوذ در آنجا خواهند داشت.