یک بررسی رسانه‌ای؛

چرخش استرالیا به‌سمت فلسطین و استفاده اسرائیل از حادثه تیراندازی سیدنی

تصمیم استرالیا برای به‌رسمیت شناختن دولت فلسطین، تغییری در سیاست غرب نسبت به مسئله فلسطین رقم زد و خشم تل‌آویو را برانگیخت، اما حمله سیدنی فرصتی به اسرائیل داد تا با بهره‌برداری سیاسی از این فاجعه، افکار عمومی را از جنایات غزه منحرف و فشارها را بر مخالفان خود افزایش دهد.

کد خبر: ۱۳۴۶۴۳۶

تاریخ: ۲۸ آذر ۱۴۰۴ - ۰۳:۰۶

به گزارش سرویس فرهنگی تابناک، در اتفاقات و حوادثی که این‌روزها جهت دوربین‌ها و میکروفن‌های خبرنگاری و رسانه‌ها را به خود جلب می‌کنند، یک‌پای ثابت ماجرا، رسانه و تاثیری است که می‌تواند به افکار عمومی بدهد. ماجرای تیراندازی اخیر در استرالیا در روز جشن یهودیان هم که دستاویز رسانه‌ای مهمی برای بلندگوهای رژیم صهیونیستی و یهود بین‌الملل شده، از این‌قاعده جدا نیست. یکی از بلندگوهای به‌شدت فعال هم در این‌زمینه شبکه تروریستی اینترنشنال است که مجریان فارسی‌زبانش با دستور پروژه‌ای که از بالا دریافت کرده‌اند، به‌طور شبانه‌روز در پی القای این‌معنی هستند که ایران، پشت‌پرده ماجرای تیراندازی و کشتار یهودیان بوده است. اما جالب است که تلاش‌های یک‌شهروند مسلمان برای جلوگیری از ادامه کشتار و درگیری‌اش با ضاربین، بخش زیادی از نقشه‌های دستگاه اطلاعاتی و جاسوسی اسرائیل و بازوهای رسانه‌ای‌اش را بی‌اثر کرد.

جدا از این‌بحث انحرافی که ایران پشت پرده این حمله بوده یا نه، نفس همین‌اتفاق دستاویز اسرائیل برای مظلوم‌نمایی و درشت‌کردن بحث یهودستیزی در دنیاست.

استرالیا از جمله کشورهایی است که چندی قبل در کنار انگلیس و فرانسه، دولت فلسطین را به رسمیت شناخت. این‌اقدام با مخالفت شدید اسرائیل و به ویژه نتانیاهو نخست وزیر روبه رو شد. حمله سیدنی بهانه لازم را در اختیار نتانیاهو قرار داد تا مقامات استرالیا را به باد انتقاد بگیرد و به نوعی انتقام گیری کنند.

استرالیا همچنین در زمان جنگ اسرائیل در غزه، شاهد برگزاری تجمعات بزرگ علیه جنگ طلبی تل آویو و کشتار مردم در غزه بود.

بزرگترین مانع بر سر صلح در فلسطین، مقامات اسرائیل هستند. آنها می توانند با پایان دادن به اشغال خاک فلسطین به این نزاع ۸۰ ساله پایان دهند و فصل جدیدی از صلح و دوستی و آرامش و هم زیستی مسالمت آمیز را میان مسلمانان و یهودیان رقم بزنند.

نزاع اسرائیل – فلسطین و ادامه اشغال نظامی خاک فلسطین توسط اسرائیل، مسئله ای محدود به دو طرف یا حتی منطقه و کشورهای اسلامی نیست بلکه این نزاع و درگیری و اشغالگری، دیگر کشورهای جهان را هم درگیر خود کرده است. کشتار سیدنی از تبعات منفی و غیرقابل دفاع اشغالگری اسرائیل در فلسطین است چرا که جریانات افراط گرا و تندروی را در میان مسلمانان تقویت کرده است.  به هیچ عنوان کشتار بی رحمانه و غیرانسانی افراد بی گناه قابل توجیه نیست. افرادی که تنها دلیل کشته شدن شان دین یهودی شان بود.

ادامه اشغال فلسطین از سوی اسرائیل و جنگ و درگیری جریان های نژادپرست و تندرو را در همه بخش ها و دو طرف، تقویت می کند. از جمله در میان برخی مسلمانان که ممکن است برای انتقام گیری از ارتش اسرائیل دست به اقدام نادرست یعنی قتل یهودیان بزنند.

گرچه بعد از تراژدی و نسل‌کشی مردم غزه و اقدامات تجاوزکارانه رژیم صهیونیستی علیه کشورهای منطقه، تنفر و انزجار افکار عمومی در سطح جهان نسبت به این رژیم و طبیعتاً یهودی‌ها به شکل تصاعدی افزایش یافته، اما با مکث و نگاهی دقیق‌تر، پرسش‌های جدی درباره اهداف پشت پرده این حادثه مطرح می‌شود که نمی‌توان آنها را جدی نگرفت؛ پرسش‌هایی از این دست که هدف عامل یا عاملان اصلی این حادثه چه بوده و چه کسی می‌تواند از چنین حادثه‌ای بهره‌برداری کند. آیا این اقدام، صرفاً یک اقدام کور است یا عملیاتی برنامه‌ریزی‌شده با اهداف مشخص که به مرور انگیزه‌های آن آشکار می‌شود.

صلحی که با اشغال نمی‌روید

قابل پیش بینی است بعد از این حمله، این اتفاقات رخ دهد: افزایش فشار بر مهاجران مسلمان در استرالیا، افزایش سخت گیری ها در برابر مهاجرت و سفر مسلمانان به استرالیا، تقویت نفوذ لابی یهودیان و اسرائیل در استرالیا، تقویت جایگاه و احتمال صعود احزاب راست و ضدمهاجر در استرالیا در انتخابات بعدی. افزایش سختگیری و جلوگیری در برابر فعالیت های حمایت از فلسطین و علیه اسرائیل.

بزرگترین عامل یهودستیزی در جهان امروز، اقدامات کابینه و ارتش اسرائیل است که از یک سو خاک فلسطین را به طور کامل اشغال کرده‌اند و از سوی دیگر به کشتار و فشار مردم فلسطین ادامه می دهند. همزمان با شهرک‌سازی در خاک فلسطین، خودداری از به رسمیت شناختن دولت مستقل فلسطین و نابودی همه گزینه های مسالمت آمیز و جریان های صلح طلب فلسطینی، امید به صلح و توقف جنگ و خون ریزی را از بین می برند.

رفتارهای تل اویو نه تنها احساسات ضداسرائیلی را تقویت می‌کند بلکه گرایش‌های نژادپرستانه یهودستیزانه را نیز پررنگ می کند و به سود جریانات افراط گرای اسلامی است.

درهمین رابطه نخست‌وزیر استرالیا درباره گرایش‌های نژادپرستانه یهودستیزانه گفت از این حمله "به شدت اندوهگین" شده و افزود: «این یک حمله هدفمند علیه یهودیان استرالیایی در نخستین روز حنوکا است؛ روزی که باید روز شادی و جشن ایمان باشد. این یک عمل شیطانی، یهودستیزانه و تروریستی است که قلب ملت ما را هدف قرار داده است. برای نفرت، خشونت و تروریسم در کشور ما هیچ جایگاهی وجود ندارد.»

رهبران یهودی و مقامات اسرائیل نیز این حمله را نشانه‌ای از افزایش موج یهودستیزی در سراسر دنیا پس از حملات  گروه حماس در هفتم اکتبر ۲۰۲۳ ارزیابی کرده‌اند. مقامات اسرائیل همچنین از دولت استرالیا برای ناکافی بودن اقدامات حفاظتی از مجامع یهودی انتقاد کرده‌اند.

تل‌آویو همچنان تلاش می‌کند از حمله مرگبار در استرالیا سوءاستفاده کرده و مسؤولیت این حمله را متوجه ایران کند تا توجهات از نسل‌کشی در غزه منحرف شود.

این در حالی است که در میان کشورهایی که این حمله را محکوم کردند، ایران نیز حضور داشت. «اسماعیل بقایی» سخنگوی وزارت امور خارجه ایران در پستی در حساب کاربری ایکس خود نوشت: «ما تروریسم و کشتار مردم بی‌گناه را در هر کجا که انجام شود، رد و محکوم می‌کنیم.»

با این حال، رژیم صهیونیستی از همان لحظات اولیه پس از تیراندازی تلاش کرده بود تا ایران را به خاطر این حادثه مقصر بداند.

رسانه‌های اسرائیلی گزارش کردند مقامات این کشور مظنون به ارتباط ایران با این دو عامل هستند. این مقامات همچنین احتمال دست‌داشتن گروه‌های شبه‌نظامی دیگر چون حزب‌الله، حماس و لشکر طیبه پاکستان در این حمله مطرح کرده‌اند.

حادثه سیدنی تنها یک رویداد تراژیک داخلی نبود، بلکه بازتابی از سایه‌ سنگین بحران فلسطین و استمرار اشغالگری اسرائیل بر امنیت و ثبات جهانی است. تصمیم استرالیا برای به رسمیت شناختن دولت فلسطین، تغییری در سیاست غرب نسبت به مسئله فلسطین رقم زد و خشم تل‌آویو را برانگیخت، اما حمله سیدنی فرصتی به اسرائیل داد تا با بهره‌برداری سیاسی از این فاجعه، افکار عمومی را از جنایات غزه منحرف و فشارها را بر مخالفان خود افزایش دهد.

خشونت و قتل بی‌گناهان در هر شکلی محکوم است و ریشه‌ اصلی تنش‌ها را باید در اشغال سرزمین فلسطین، سرکوب مردم آن و مسدود شدن راه‌های صلح جست‌وجو کرد. تا زمانی که این اشغال پایان نیابد، افراط‌گرایی، نفرت‌پراکنی و ناامنی در نقاط مختلف جهان همچنان تداوم خواهد داشت.