ام‌البنین ایرانی که با ۴ فرزند شهید طعم زندان‌های عراق را هم چشید

او مادر ۱۸ فرزند شد که چهارتای آنها را در راه اسلام فدا کرد و خود نیز طعم زندان‌های نمور بعثی‌ها را چشید و ثمره‌اش فلج شدن یک طرف بدنش بود. او در قم رحلت کرد و در حرم حضرت معصومه(س) در حجره پروین اعتصامی به خاک سپرده شد.

کد خبر: ۱۳۴۳۹۴۲

تاریخ: ۱۳ آذر ۱۴۰۴ - ۱۳:۴۸

به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، در جنگ هشت‌ساله و پیش از آن، در مبارزات مردم در نهضت امام خمینی(ره) که منجر به پیروزی انقلاب اسلامی شد و اگر همین‌طور بخواهیم به ماقبل‌ترها اشاره کنیم، در جای‌جای تاریخ این کشور از مشروطه تا صدر اسلام، از حمله قوای روس و انگلیس به شهرهای جنوبی و شمالی کشور تا قیام سربداران، همواره فرزندان این خاک برای دفاع از آن و برای دفاع از آرمان‌هایشان، جان‌شان را فدا کرده‌اند و مادران نیز در سوگ فرزندان نشسته و پایداری کرده‌اند. دوره دفاع مقدس، باشکوه‌ترین این تصویرها را رقم زده که مادرانی با دادن چند فرزند در راه خدا، مقاوم ایستادند و زبان به گِله و شکایت باز نکردند.

بانو فخرالسادات طباطبایی، دختر آیت‌الله سید محمدجواد طباطبایی و همسر آیت‌الله سید حسن قبانچی، نه تنها مادر چهار شهید که همسر شهید و خواهر شهید هم بود. دامادش نیز به دست نیروهای بعث به شهادت رسید. او که ایرانی‌الاصل بود و در عراق متولد شده و رشد کرده بود، به رسم عرب، به واسطه اینکه اولین فرزندش علاء بود، همه او را با کنیه «ام علاء» صدا می‌کردند.

کتاب «ام علاء» در بازار نشر ایران، روایت زندگی این ام‌الشهداء است؛ مادری که نه تنها برای فرزندان خود که به گفته هرکه او را می‌شناخت، برای همه مادر بود. فرقی هم نداشت که بزرگتر باشند از او یا کوچکتر. سنگ صبوری بود که غصه همه را شنوا می‌شد و آغوش پرمهری که برای دیگران باز بود تا سر بر زانوانش بگذارند و دست نوازشش را لمس کنند.

فخرالسادات طباطبایی، بانوی ایرانی‌الاصلی بود که در نجف در خانه‌ای که صمیمیت الفبای اعضایش بود، به دنیا آمد، رشد کرد و بعدها عروس شد و از آن خانه به خانه‌ای دیگر رفت که آنجا هم دست‌کمی از خانه پدری‌اش نداشت. او مادر ۱۸ فرزند شد که چهارتای آنها را در راه اسلام فدا کرد و خود نیز طعم زندان‌های نمور بعثی‌ها را چشید و ثمره‌اش فلج شدن یک طرف بدنش بود. او در قم رحلت کرد و در حرم حضرت معصومه(س) در حجره پروین اعتصامی به خاک سپرده شد.

در بخشی از کتاب آمده است:

«داستان من و این کتاب نتیجه یک اعتماد است؛ اعتماد به دوست حقیقی انسان، کسی که از لحظه لحظه زندگی ما باخبر است. وقتی از دردهایت بگویی و از او خواهش کنی حلقه‌های مفقود زندگی‌ات را به هم متصل کند، حتماً به بهترین شکل این کار را برایت انجام می‌دهد... همه را سپردم دست خودش. از همه چیز و همه کس بریده بودم. زندگی‌ام شده بود مثل تکه‌های یک جورچین به هم ریخته. هر کاری می‌کردم نمی‌توانستم قطعه‌ها را درست سر جای خودشان بگذارم.»

«ام علاء» به تازگی همزمان با سالروز وفات شهادت گونه حضرت ام البنین (س) به چاپ یازدهم رسیده است.