دانشجویان به‌خاطر شبکه‌های اجتماعی گمان می‌کنند همه‌چیز را می‌دانند/پیش از انقلاب جلسات شعر محدود بودند

اسماعیل امینی شاعر و پژوهشگر ادبی گفت: امروز حتی دانشجویان دکتری کم‌سؤال‌اند و گمان می‌کنند پاسخ همه چیز را می‌دانند. این وضع تا حد زیادی نتیجه فضایی است که شبکه‌های اجتماعی ایجاد کرده‌اند.

کد خبر: ۱۳۴۳۰۹۶

تاریخ: ۰۹ آذر ۱۴۰۴ - ۱۰:۵۹

به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، نشست ادبی «منظومه» با حضور اسماعیل امینی، شاعر، نویسنده و استاد دانشگاه، عصر شنبه ۸ آذر در سروستان باغ کتاب تهران برگزار شد.

امینی در این‌نشست با مرور تجربه‌های خود از جلسات ادبی دهه‌های گذشته، به نقش تغییرات اجتماعی در کیفیت شعر معاصر اشاره کرد و گفت: پیش از انقلاب جلسات شعر محدود بودند و بیشتر برای سرگرمی برگزار می‌شدند. در آن دوران، رسم بر این بود که استاد مطلع بیتی می‌گفت و سایرین بر اساس آن شعر می‌سرودند و معمولاً جوان‌ترها اجازه‌ صحبت نداشتند.

وی افزود: در دهه ۱۳۷۰ فضا دگرگون شد و نشست‌های متعددی شکل گرفت که ارتباط میان شاعران را تسهیل کرد. در گذشته راه‌های اندکی برای ارائه آثار وجود داشت، اما امروز این مسیرها بسیار گسترده‌تر شده‌اند. با این حال، مشکل تازه این است که بیشتر شاعران تنها دوست دارند شعرشان را بخوانند، نه آن‌که درباره آن گفت‌وگو یا تحلیل کنند.

این‌شاعر در ادامه گفت: شعر هنری برای خواص است. شاعر باید هم شعر بخواند و هم تحلیل بشنود. این گفت‌وگو و نقد متقابل است که به رشد فکری و هنری او کمک می‌کند. با این حال، امروز به زمانی رسیده‌ایم که شاعر تنها به قرائت شعر خود رضایت می‌دهد و از شنیدن نقد طفره می‌رود. حتی شاعران برجسته نیز شعرهایشان را می‌خوانند، نقد می‌شوند و در صورت لزوم تغییرشان می‌دهند.

امینی در بخش دیگری از سخنانش به کتابش با عنوان «جلسه شعر» پرداخت و گفت: در این کتاب کوشیده‌ام یادداشت‌هایی آموزشی در زمینه تمرینات زبانی و وزن شعر ارائه دهم تا علاقه‌مندان بتوانند به شیوه‌ای کاربردی‌تر با این مفاهیم آشنا شوند. برخی تصور می‌کنند استاد دانشگاه باید پیچیده سخن بگوید، اما من برعکس باور دارم که اگر کسی واقعاً موضوعی را بفهمد، می‌تواند آن را ساده و روشن بیان کند. بر همین اساس، کتاب قافیه را با زبانی ساده نوشتم. کتاب سوم من نیز درباره فنون شعری است.

وی در پایان، میل به مطالعه را از ویژگی‌های مهم شاعران موفق دانست و گفت: امروز متأسفانه حتی برخی دانشجویان دکتری کم‌سؤال‌اند و گمان می‌کنند پاسخ همه چیز را می‌دانند؛ این وضع تا حد زیادی نتیجه فضایی است که شبکه‌های اجتماعی ایجاد کرده‌اند.