۷ نکته قابل‌تامل درباره فوت پسر کاظم صدیقی

محمدمهدی صدیقی، فرزند کاظم صدیقی بامداد امروز درگذشت؛ گفته اند او بر اثر ایست قلبی فوت کرده است.

کد خبر: ۱۳۴۱۱۴۶

تاریخ: ۲۸ آبان ۱۴۰۴ - ۱۶:۵۶

به گزارش تابناک به نقل از عصرایران؛ محمدمهدی صدیقی، فرزند کاظم صدیقی بامداد امروز درگذشت؛ گفته‌اند او بر اثر ایست قلبی فوت کرده است.

در نخستین نگاه به این مرگ، نکات زیر به ذهن متبادر می‌شود:

۱ - در وهله نخست، فارغ از همه حواشی و صرفاً از منظر اخلاق و انسانیت، درگذشت او را به بازماندگانش تسلیت می‌گوییم. مرگ، بیش از آن که برای متوفی دردناک باشد، بازماندگان را در هم می‌شکند، خاصه اگر فرد فوت شده، در سن و سال متعارف مرگ نباشد. محمدمهدی صدیقی، هنگام مرگ، ۴۸ سال داشت. خداوند از سر تقصیرات او و همه ما بگذرد.

۲ - روزگار عجیبی است؛ تا همین چند وقت پیش، صحبت از باغ ۴۲۰۰ متری ازگل بود که صدیقی‌های پدر و پسران به طور غاصبانه به اسم خود زده بودند و حالا، حکایت یک وجب خاک است به نام قبر.

حضرت علی علیه السلام می‌فرمایند: ما اکثر العبر و اقل الاعتبار (چه بسیارند عبرت‌ها و چه اندک است عبرت گرفتن!).

کاش همه ما از صدرنشینان قدرت تا شهروندان محنت، آنقدر خردمند باشیم که از کنار ماجرا‌های عبرت آموز با بی اعتنایی عبور نکنیم، پند‌های مسیر زندگی را به جای آن که با پا کنار بزنیم، با دست برداریم و بر صفحه آگاهی مان بگذاریم.

هندو‌ها، رسم دارند که خاکستر مردگان را به بدن شان بمالند تا نشانه‌ای باشد از هم نشینی مرگ و زندگی با یکدیگر. ما چنین آیینی نداریم ولی اگر در عین لذت بردن از زندگی و نعمت هایش، "مرگ آگاهی" قرین مان باشد، آن وقت، کمتر دیگران را ناآسوده می‌کنیم و بیشتر به آرامش می‌رسیم.

۳ - محمدمهدی صدیقی در حالی درگذشت که نامش در پرونده باغ ۱۰۰۰ میلیارد تومانی ازگل مطرح بود. او همچنین به همراه همسرش با اتهامات مالی دیگری مواجه و تحت تعقیب قضایی بود.

سخنگوی قوه قضائیه در هفته آخر مهر ماه امسال در این باره گفته بود: برای متهمین پرونده به اتهام مشارکت در کلاهبرداری و ادعای نفوذ در قوه قضاییه در ۱۷ شهریور ماه کیفرخواست صادر و پرونده ۷ مهرماه امسال به دادگاه صالحه ارسال شد و در هفته آینده شعبه ۱۰۶۵ دادگاه عمومی مقید به رسیدگی شده است.

با این اوصاف، قاعدتاً اوایل همین آبان ماهی که در آن هستیم، پرونده باید در دادگاه مورد رسیدگی قرار گرفته باشد. هنوز خبری در این باره منتشر نشده است ولی شاید خبر خوبی در پرونده برای متهمان وجود نداشته است که محمدمهدی صدیقی قبل از مرگ گفته بود: از قضایای اخیر دارم دق می‌کنم.

هر چند طبق قانون، برای فرد متوفی قرار موقوفی تعقیب صادر می‌شود ولی دو نکته در این باب وجود دارد که حتماً دستگاه قضایی بدان‌ها واقف‌تر است: اول این که برغم فوت یکی از متهمان، چنان چه حقی از بیت المال یا اشخاص حقیقی و حقوقی بر عهده او بوده باشد، باید استیفا شود و نکته دیگر آن که درباره سایر متهمان پرونده نیز انتظار اطلاع رسانی دقیق می‌رود.

۴ - متهم پرونده کلاهبرداری و ادعای اعمال نفوذ در دستگاه قضایی، در حالی در خانه خودش درگذشت که قبلاً خبر بازداشت او و همسرش در رسانه‌ها منتشر شده بود. با این حال، با درگذشت او مشخص شد که وی دستکم هنگام فوت در بازداشت نبوده است. وقتی قوه قضائیه خبر بازداشت کسی را منتشر می‌کند، کار حرفه‌ای آن است که اگر متهم به هر دلیلی، مانند تبدیل قرار و تبرئه، از بازداشت بیرون بیاید، این را هم اطلاع رسانی کنند نه این که با سر و صدا بگویند که فرزند فلان مسوول را بازداشت کردیم و بی سرو صدا - ولو قانونی - آزادش کنند.

۵ - واقعیت این است که بسیاری از مردم به آنچه در سپهر سیاسی کشور می‌گذرد بی اعتماد شده‌اند و همه چیز را با عینک تردید و حتی انکار می‌نگرند. مثلاً در همین فقره درگذشت پسر صدیقی، در همین ساعات ابتدایی انتشار خبر، این شایعه پیچیده که او نمرده است و به دروغ خبرش را منتشر کرده‌اند تا از کشور خارج و پرونده اش بسته شود و از این حرف‌های مبتنی بر تئوری توهم توطئه!

هر چند در این فقره می‌شود با دعوت از خبرنگاران مستقل برای دیدن واقعیت، به این تصورات پایان داد ولی واکنش‌ها نسبت به این مرگ، می‌تواند هشداری باشد برای مسوولان که بدانند مردم تا چه اندازه دلخور و بی اعتماد شده‌اند.

به مسوولان کشور پیشنهاد می‌کنیم نظرات بی پرده مردم در شبکه‌های اجتماعی درباره فوت فرزند کاظم صدیقی را بخوانند و بی آن که با نسبت دادن همه آنها به دشمنان و منافقان و معاندان، فرافکنی کنند، در این اندیشه کنند که "چه بر سر رابطه مردم و حاکمیت آورده‌اند؟ " و در تدبیر بازسازی آن باشند قبل از آن که دیرتر و دیرتر و دیرتر شود و عاقلان را اشارتی کفایت می‌کند!

۶ - بلافاصله بعد از فوت پسر کاظم صدیقی، یکی از دوستان روحانی او، پستی منتشر کرده و نوشته است که او در حال سجده از دنیا رفته است.

گیریم که این گونه بود و ایست قلبی او در حال سجده رخ داده است، چه نیازی به اعلام عمومی آن بوده است؟ مثلاً می‌خواستند بگویند او نماز هم می‌خوانده؟ مگر نیاز است که بگویند یک روحانی که روحانی زاده هم است، نماز هم می‌خواند؟ یا می‌خواهند او را فردی سعادتمند معرفی کنند که در حال عبادت به لقاء معبود رفته است؟! آیا اعلام عمومی این که یک متهم به کلاهبرداری در سجده فوت کرده است، باعث تبرئه اوست یا وهن دین؟! یعنی هنوز نفهمیده‌اند که حال روحی مردم خراب می‌شود از تمسک به دین برای دنیا؟!

۷ - و سخن پایانی این که پرونده خود کاظم صدیقی در ماجرای باغ ازگل نباید فراموش شود؛ پرونده‌ای که سخنگوی قوه قضائیه در اردیبهشت امسال خبر از پیگیری اش داد و تا امروز، اطلاعی نه از روندش اطلاعی در دست است و نه از نتیجه اش!