نیویورک تایمز: ترامپ پایش را از گلیمش درازتر کرد

ترامپ به اختراع بحران های خیالی برای گسترش اختیارات خود متوسل شد، از جمله ادعای او مبنی بر اینکه یک باند ونزوئلایی به ایالات متحده حمله کرده است تا کشتن غیرنظامیان خارجی در آب های بین المللی را توجیه کند. او همچنین از وضعیت اضطراری برای تحمیل سیاست های اقتصادی و امنیتی خارج از اختیارات خود استفاده کرد، رویکردی خطرناک در تمرکز قدرت.

کد خبر: ۱۳۳۸۵۶۰

تاریخ: ۱۵ آبان ۱۴۰۴ - ۱۰:۱۷

به گزارش تابناک به نقل از جماران؛ روزنامه نیویورک تایمز هشدار داد که ایالات متحده آمریکا بر اساس ۱۲ شاخص بین المللی در سیستم‌هایی که از دموکراسی به حکومت استبدادی منتقل می‌شوند، مسیری روشن را به سوی عقب نشینی دموکراتیک طی می‌کند.

به گفته این روزنامه در سرمقاله اش، این دوازده شاخص با درجات مختلف در ایالات متحده در دوران ریاست جمهوری دونالد ترامپ، که از اختیارات خود به شیوه‌ای بی سابقه و تخلفات قانونی خطرناک استفاده می‌کند، اعمال می‌شود.

در زیر این شاخص‌ها و میزان انطباق آنها با وضعیت آمریکا تحت حکومت رئیس جمهور ترامپ آمده است:

محدود کردن آزادی بیان و مخالفت

دولت ترامپ فشار‌های مستقیمی را بر رسانه‌ها وارد کرد، شبکه‌های تلویزیونی را مجبور به توقف برنامه‌هایی کرد که از او انتقاد می‌کردند، ویزای دانشجویان خارجی را به دلیل دیدگاه‌های سیاسی آنها لغو کرد و تحقیقاتی را علیه سازمان‌های غیرانتفاعی لیبرال باز کرد. همچنین انتقاد علنی ترامپ از قضات و مخالفان، آنها را در معرض تحریک از سوی حامیانش قرار داد، و این تلاشی است برای ایجاد فضایی که در آن شهروندان از بیان نظرات خود می‌ترسند.

مسلح کردن دستگاه‌های عدالت علیه مخالفان

وزارت دادگستری به ابزاری برای خدمت به منافع شخصی ترامپ تبدیل شد، به طوری که اتهاماتی را علیه دادستان کل نیویورک، لتیتیا جیمز، و مدیر سابق دفتر تحقیقات فدرال، جیمز کومی، وارد کرد و تحقیقاتی را علیه چهره‌های مخالف مانند سناتور آدام شیف باز کرد.

در مقابل، ترامپ متجاوزان به ساختمان کنگره در ششم ژانویه را به طور کامل عفو کرد، که نشان می‌دهد او از قوه قضائیه برای مجازات مخالفان و حمایت از حامیان خود استفاده می‌کند.

تضعیف قدرت کنگره

ترامپ از اختیارات قوه مقننه در هزینه‌های عمومی فراتر رفت، بودجه‌های مصوب کنگره برای پروژه‌های آموزشی و تحقیقاتی را متوقف کرد و از کمک‌های مالی بازرگانان برای تأمین مالی فعالیت‌های دولتی و حتی ساخت سالنی در کاخ سفید استفاده کرد. همچنین بدون موافقت قانونی، عوارض گمرکی وضع کرد که نقض مستقیم اصل تفکیک قوا است.

استفاده از ارتش برای اهداف داخلی

ترامپ گارد ملی را در لس آنجلس برای سرکوب اعتراضات با وجود مخالفت مقامات محلی اعزام کرد و تلاش کرد همین کار را در پورتلند و شیکاگو انجام دهد، همچنین افسران ارشد را بدون دلیل موجه اخراج کرد، این اقدامات تلاشی برای نمایش قدرت نظامی در داخل کشور است، رفتاری که در نظام‌های استبدادی رایج است.

به چالش کشیدن بخش قضائی

دولت ترامپ دستورات قضایی فدرال را نادیده گرفت، همانطور که وقتی از اجرای دستور توقف اخراج مهاجران به السالوادور امتناع کرد. اگرچه او مستقیماً دادگاه عالی را به چالش نکشید، اما احکام دادگاه‌های پایین‌تر را دور زد، که استقلال قوه قضائیه را تضعیف می‌کند و یکی از ارکان دموکراسی را تضعیف می‌کند.

سوء استفاده از شرایط اضطراری

تحریک علیه اقلیت ها

ترامپ مهاجران را به عنوان منبع تهدید ملی به تصویر کشید و دولت او کلیپ های تمسخرآمیزی از مهاجران دست و پا بسته منتشر کرد، به افراد تراجنسیتی حمله کرد و آنها را از خدمت سربازی منع کرد، برنامه های تنوع نژادی را پایان داد و به دنبال حذف کتاب هایی از کتابخانه های نظامی بود که به بردگی و نژادپرستی می پرداختند . او همچنین این ایده را ترویج کرد که سفیدپوستان و مسیحیان «قربانی» شده اند، یک شیوه قدیمی برای ایجاد یک پایگاه سیاسی مبتنی بر تفرقه.

کنترل اطلاعات و رسانه ها

ترامپ رئیس اداره آمار را پس از انتشار داده های اقتصادی منفی اخراج کرد، برنامه های تحقیقاتی مربوط به آب و هوا را متوقف کرد و به دنبال تسلط بر رسانه ها از طریق فشار بر شرکت هایی مانند تیک تاک بود و آنها را مجبور به فروش به سرمایه گذاران نزدیک به خود کرد.

همچنین، او علیه روزنامه‌های بزرگ مانند نیویورک تایمز و وال استریت جورنال دادخواهی کرده و شرکت‌های رسانه‌ای را به بهانه «جانبداری علیه او» مجبور به پرداخت غرامت کرده است، تلاشی برای تحت فشار قرار دادن رسانه‌ها و محدود کردن فضای انتقاد.

سرکوب دانشگاه‌ها و مؤسسات آکادمیک

ترامپ آموزش عالی را به عنوان مرکز مخالفت فکری هدف قرار داد، بودجه تحقیقات را کاهش داد، محدودیت‌هایی را برای استخدام و پذیرش اعمال کرد و رئیس دانشگاه ویرجینیا را مجبور به استعفا کرد. این سیاست تلاشی برای ساکت کردن تفکر انتقادی و محدود کردن استقلال آکادمیک تلقی می‌شود.

پرستش شخصیت و تجلیل از رهبر

تصاویر بزرگی از ترامپ بر روی ساختمان‌های دولتی نصب شد، کلیپ‌هایی منتشر شد که او را تاج‌گذاری‌شده یا یک قهرمان خارق‌العاده نشان می‌داد، و سکه‌های دیجیتالی و فلزی با چهره او به مناسبت دویست و پنجاهمین سالگرد استقلال کشور منتشر کرد، و وزرایش برای تملق‌گویی آشکار به او با یکدیگر رقابت می‌کردند، که تصویر یک رهبر ناجی را تقویت می‌کند که وجود دولت را به شخص خود گره می‌زند.

فساد و سوء استفاده از مقام

ترامپ از ریاست جمهوری برای دستیابی به منافع شخصی مستقیم استفاده کرد، از تحمیل هزینه به محافظانش در هتل‌هایش گرفته تا کسب میلیون‌ها دلار از معاملات رسانه‌ای و ملکی. او همچنین از دولت‌های خارجی حمایت دریافت کرد و خانواده‌اش از نفوذ سیاسی بهره‌مند شدند، در حالی که سود مؤسسه‌اش در طول تنها نیم سال به بیش از ۸۶۰ میلیون دلار افزایش یافت.

دستکاری در نظام انتخاباتی

ترامپ تلاش کرد نتایج انتخابات ۲۰۲۰ را لغو کند، سپس در دوره دوم ریاست جمهوری خود، جمهوری‌خواهان را برای پیشبرد دستکاری در حوزه‌های انتخاباتی تحت فشار قرار داد و دستورات اجرایی برای مداخله در مدیریت انتخابات در داخل ایالات صادر کرد، و اگرچه گام‌های عملی برای عبور از حد قانونی دوره سوم ریاست جمهوری برنداشت، اما اغلب به امکان باقی ماندن در قدرت پس از سال ۲۰۲۹ اشاره می‌کرد.

روزنامه نیویورک تایمز در خلاصه ارزیابی خود می‌گوید که ایالات متحده هنوز یک کشور استبدادی نیست، اما واقعاً در این مسیر قدم گذاشته است، هنوز یک بخش قضائی مستقل و مطبوعات نسبتاً آزاد وجود دارد، اما نشانه های فرسایش دموکراتیک آشکار و خطرناک شده است، و این روزنامه اضافه می‌کند که سهل‌انگاری عمومی و سیاسی در مواجهه با این انحراف، آینده دموکراسی آمریکایی را تهدید می‌کند.

نیویورک تایمز در پایان نوشت که این دوازده شاخص، وسیله‌ای برای سنجش میزان انحطاط نظام آمریکایی به سمت اقتدارگرایی ارائه می‌دهد، و تأکید می‌کند که این «شاخص دموکراتیک» را در سال 2026 به‌روزرسانی خواهد کرد تا پیگیری کند که آیا ایالات متحده قادر خواهد بود این مسیر را متوقف کند یا به لغزش به سمت حکومت فردی ادامه خواهد داد.