بررسی و تست خودرو

سنچوری؛ لوکسی که با احترام ساخته می‌شود

در روزگاری که برندهای لوکس جهان با فناوری‌های عجیب و طراحی‌های پر سر و صدا به دنبال جلب توجه‌اند، تویوتا راه دیگری را انتخاب کرده است. سنچوری، خاص‌ترین محصول تاریخ این برند، از روز نخست برای نمایش قدرت ساخته نشد، بلکه برای القای آرامش و احترام خلق شد. خودرویی که از دهه ۶۰ میلادی تا امروز، نمادی از وقار ژاپنی باقی مانده و حالا در مسیر تبدیل شدن به برندی مستقل، دوباره به دنیا یادآوری می‌کند که سکوت هم می‌تواند لوکس باشد.

کد خبر: ۱۳۳۷۵۹۵

تاریخ: ۱۳ آبان ۱۴۰۴ - ۱۱:۰۰

به گزارش تابناک؛در دنیایی که سرعت، قدرت و زرق‌وبرق حرف اول را می‌زنند، تویوتا سنچوری مسیر کاملاً متفاوتی را برگزیده است. نامی که بیش از نیم قرن، نشانه‌ای از سکوت، شکوه و احترام در میان خودرو‌های ژاپنی بوده. این خودرو از ابتدا برای قشر خاصی ساخته شد؛ مدیران ارشد، امپراتور ژاپن و کسانی که در جامعه آن کشور، احترام نه از ثروت بلکه از جایگاه و وقارشان می‌آمد.

اولین نسل سنچوری در سال ۱۹۶۷ متولد شد؛ سالی که جهان درگیر انقلاب طراحی و صنعتی بود، اما ژاپن تازه داشت مسیر تجمل خود را تعریف می‌کرد. تویوتا تصمیم گرفت خودرویی بسازد که هم‌سنگ رولزرویس و بنز کلاس S باشد، اما با روح ژاپنی. سنچوری از همان ابتدا خودرویی بود که راننده‌اش، خودش پشت فرمان نمی‌نشست. صندلی عقب، جایی بود که همه چیز برای او طراحی شده بود: فضای پای بی‌نهایت، عایق صوتی کامل، پرده‌های پارچه‌ای دست‌دوز، و حتی سیستم تهویه‌ای مستقل برای هر سرنشین.

طراحی نسل نخست سنچوری بسیار کلاسیک و ساده بود، اما جزئیاتش نشان از وسواس ژاپنی داشت. پیشرانه‌ی آن یک موتور ۳ لیتری V۸ بود که در دهه ۶۰ میلادی، در ژاپن نوعی تجمل محسوب می‌شد. بعدتر، نسخه‌های ۴ لیتری هم معرفی شدند و آرامش حرکتی این خودرو به جایی رسید که حتی در دور موتور بالا هم صدای پیشرانه به سختی شنیده می‌شد.

در دهه ۹۰ میلادی، نسل دوم سنچوری با ظاهری بسیار شبیه نسل اول، اما با فناوری‌های مدرن‌تر عرضه شد. در این نسل، برای اولین بار از موتور ۵ لیتری V۱۲ استفاده شد — موتوری که فقط برای سنچوری ساخته شد و هیچ خودروی دیگری در مجموعه تویوتا از آن بهره نبرد. این موتور، نرم و بی‌صدا، نماد قدرت خاموش ژاپن بود. اگر در آن سال‌ها به پارکینگ وزارت‌خانه‌های توکیو یا کاخ امپراتوری سری می‌زدی، سنچوری‌ها را می‌دیدی که بی‌هیاهو میان دریایی از ماشین‌های آلمانی پارک شده بودند و در عین سادگی، وقاری خاص داشتند.

سال ۲۰۱۸ نقطه‌ی عطفی در تاریخ این خودرو بود. تویوتا با معرفی نسل سوم سنچوری، تلاش کرد این میراث را به دوران مدرن بیاورد. شکل کلی خودرو همان تناسبات قدیمی را داشت  بدنه‌ای بلند، سقف مرتفع و چراغ‌هایی با طراحی چهارگوش ، اما همه چیز در درونش تغییر کرده بود. موتور V۱۲ بازنشسته شد و جای خود را به پیشرانه ۵ لیتری V۸ هیبرید داد. این تغییر فقط برای کاهش مصرف سوخت نبود، بلکه برای نشان دادن آن بود که حتی در لوکس‌ترین بخش صنعت هم باید آینده‌نگر بود. در کابین، همچنان از چوب طبیعی و پارچه‌های دست‌باف استفاده می‌شد. سنچوری هرگز به دنبال فناوری‌های خیره‌کننده یا نمایشگر‌های بی‌پایان نبود؛ بلکه دنبال آرامش، سکوت و اصالت بود.

اما تحولات قرن بیست‌ویکم باعث شد تویوتا تصمیمی بزرگ بگیرد. سنچوری حالا دیگر یک مدل خاص نیست، بلکه خودش تبدیل به برند مستقلی شده؛ برندی که قرار است پرچمدار لوکس‌ترین چهره‌ی تویوتا در جهان باشد. این تصمیم نه از سر رقابت، بلکه از سر تکامل گرفته شد. سال‌ها پیش، سنچوری فقط در ژاپن فروخته می‌شد و حتی صادرات رسمی نداشت. حالا، اما هدف این است که Century در کنار نام‌هایی مثل بنتلی، رولزرویس و مایباخ قرار بگیرد.

در نسل جدید، تویوتا علاوه بر مدل سدان کلاسیک، نسخه SUV سنچوری را هم معرفی کرده است. خودرویی که طراحی آن همان فلسفه‌ی احترام و سکوت را حفظ کرده، اما با شمایلی مدرن‌تر و متناسب با ذائقه جهانی. گفته می‌شود این SUV با سیستم چهارچرخ محرک و موتور هیبریدی قوی عرضه خواهد شد. ترکیبی از قدرت، نرمی و وقار که فقط از برندی مثل سنچوری برمی‌آید.

آنچه سنچوری را از دیگر برند‌های لوکس متمایز می‌کند، درک خاصی از «لوکس بودن» است. برای سنچوری، لوکس یعنی بی‌نیازی از نمایش. هیچ نشانه بزرگ یا کرومی پرزرق‌وبرقی در بدنه‌اش نیست، چراغ‌هایش ساده‌اند، رنگ‌هایش اغلب تیره و کلاسیک. در واقع، این خودرو بیشتر به کسانی تعلق دارد که نیازی به فریاد زدن موفقیت‌شان ندارند.

آلبوم عکس

نوآوری در سنچوری همیشه در جزئیات بوده است. هر خودرو در خط تولید این برند، با دست و توسط گروهی از استادکاران ساخته می‌شود که گاهی سال‌ها برای رسیدن به این جایگاه آموزش دیده‌اند. رنگ بدنه با لایه‌گذاری‌های متعدد و پرداخت دستی انجام می‌شود. هر قطعه‌ی چوب در کابین جداگانه تراش خورده و با دقتی مثال‌زدنی نصب می‌شود. سنچوری نه محصول خط تولید صنعتی، بلکه نتیجه‌ی صبر و مهارت انسانی است.

امروز، برند سنچوری در نقطه‌ای ایستاده که باید هویت اصیل خود را حفظ کند و در عین حال با دنیای جدید سازگار شود. خودرو‌های برقی، قوانین زیست‌محیطی و تغییر ذائقه‌ی بازار چالش‌های بزرگی برایش هستند. اما چیزی که باعث می‌شود هنوز در موردش با احترام حرف بزنیم، همان وفاداری‌اش به فلسفه‌ای است که از ابتدا با آن ساخته شد: سکوت، وقار، و احترام.

برای من، سنچوری همیشه نوعی معما بوده است؛ ماشینی که کمتر کسی از بیرون درکش می‌کند، اما وقتی درونش می‌نشینی، انگار زمان کند می‌شود. شاید به همین دلیل است که تویوتا تصمیم گرفته این برند را به سطح جهانی برساند. چون در جهانی که همه چیز با سرعت می‌گذرد، هنوز کسانی هستند که قدر سکوت را می‌دانند.