بررسی خودرو

مزدا EZ-۶؛ ژاپنی آرام با روح چینی

مزدا با مدل EZ-۶ وارد مسیر تازه‌ای شده است؛ خودرویی که با همکاری چانگان در چین ساخته می‌شود و قرار است آغازگر دوره‌ای تازه از سدان‌های برقی این برند باشد. اما با نگاهی فنی و دقیق، می‌توان فهمید که این مزدا دیگر آن خودروی پرروح و راننده‌محور سابق نیست. هرچند از نظر طراحی و فناوری جلوتر رفته، اما ترکیب مهندسی ژاپنی با تولید چینی نتیجه‌ای داده که بیشتر منطقی و صنعتی است تا احساسی و اصیل.

کد خبر: ۱۳۳۷۵۶۲

تاریخ: ۱۰ آبان ۱۴۰۴ - ۱۶:۰۰

به گزارش تابناک؛مزدا در سال‌های اخیر برخلاف تصور عموم، حضور پررنگی در بازار چین پیدا کرده است؛ حضوری که با همکاری شرکت چانگان رقم خورده و نتیجه‌اش محصولاتی مانند Mazda EZ-۶ است؛ خودرویی که در ظاهر، یک سدان الکتریکی مدرن با امضای طراحی مزدا است، اما در واقع، در کارخانه‌های چانگان در چین ساخته می‌شود و فلسفه‌ی ساخت و هدفش با آن چیزی که از مزدا انتظار داریم، تفاوت دارد.

EZ-۶ را می‌توان ترکیبی از مهندسی ژاپنی و مونتاژ چینی دانست؛ خودرویی با طراحی چشم‌گیر و تکنولوژی به‌روز، اما نه با آن اصالتی که در مدل‌هایی، چون مزدا ۶ یا MX-۵ دیده می‌شد. این خودرو بر پایه‌ی پلتفرم اختصاصی چانگان توسعه یافته و در دو نسخه عرضه می‌شود: یکی تمام‌برقی (EV) و دیگری هیبرید افزایشی یا همان EREV. در نسخه‌ی برقی، یک موتور الکتریکی با توان حدود ۲۵۸ اسب‌بخار در محور عقب قرار گرفته و باتری ۶۸.۸ کیلووات‌ساعتی آن می‌تواند به‌صورت تئوری تا ۶۰۰ کیلومتر برد حرکتی فراهم کند؛ هرچند این عدد بر اساس چرخه‌ی خوش‌بینانه‌ی CLTC چین اعلام شده و در واقعیت، احتمالاً چیزی بین ۴۵۰ تا ۴۸۰ کیلومتر خواهد بود.

نسخه‌ی هیبرید افزایشی (EREV)، اما متفاوت است. در این مدل، یک موتور ۱.۵ لیتری بنزینی صرفاً به عنوان ژنراتور عمل می‌کند و هیچ ارتباط مکانیکی با چرخ‌ها ندارد. این یعنی موتور تنها وظیفه دارد باتری را شارژ کند تا برد حرکتی افزایش یابد، بدون اینکه مثل هیبرید‌های سنتی، مستقیماً در انتقال نیرو نقش داشته باشد. چنین سیستمی از نظر مهندسی جالب است، اما در عمل، پیچیدگی‌های تعمیر و نگهداری بیشتری دارد و در کشوری مانند ایران که هنوز زیرساخت شارژ الکتریکی ندارد، این مدل هم چندان منطقی نیست.

از لحاظ طراحی بیرونی، EZ-۶ یکی از زیباترین خودرو‌های چینی‌ـ‌ژاپنی بازار است. دماغه‌ای با جلوپنجره‌ی بسته، چراغ‌های باریک LED، حجم‌های دقیق روی در‌ها و سقف فست‌بک که تا عقب ادامه دارد، همگی نشانه‌هایی از زبان طراحی Kodo هستند؛ همان فلسفه‌ای که مزدا سال‌هاست با آن شناخته می‌شود. با این حال، برخی جزئیات مثل فرم دستگیره‌ها و تناسب قسمت عقبی خودرو بیش از آنکه «مزدا» باشند، رنگ و بوی چینی دارند.

در کابین اما همه‌چیز مدرن‌تر از آن چیزی است که از مزدا انتظار می‌رفت. نمایشگر ۱۴.۶ اینچی لمسی در مرکز داشبورد قرار گرفته، پشت فرمان صفحه دیجیتال عریضی تعبیه شده و نورپردازی داخلی به سبک خودرو‌های برقی جدید طراحی شده است. صندلی‌ها نرم و راحت هستند و فضای پای عقب بسیار مناسب است. با این حال، متریال استفاده‌شده در برخی قسمت‌ها مثل کنسول میانی و رودری‌ها هنوز به کیفیت محصولات ژاپنی اصیل نمی‌رسند.

در بخش دینامیک رانندگی، هنوز داده‌های دقیقی از عملکرد واقعی EZ-۶ در دسترس نیست، اما بر اساس پلتفرم چانگان و تنظیمات موتور، می‌توان حدس زد که شتاب صفر تا صد آن حدود ۶ ثانیه است و تمرکز اصلی، روی نرمی، بی‌صدایی و تعادل حرکتی است نه هیجان رانندگی. همین‌جا تفاوت اصلی با فلسفه‌ی همیشگی مزدا آشکار می‌شود؛ برندی که همیشه بر «ارتباط راننده با خودرو» تأکید داشت، حالا با همکاری چانگان، خودرویی ساخته که بیشتر برای راحتی و مصرف بهینه طراحی شده است.

سیستم تعلیق در جلو مک‌فرسون و در عقب چنداتصالی است؛ انتخابی که در مقایسه با بسیاری از رقبای چینی مزیت محسوب می‌شود، چون باعث پایداری بهتر در سرعت‌های بالا و کنترل دقیق‌تر در پیچ‌ها می‌شود. سیستم ترمز چهارچرخ دیسکی با ABS و توزیع الکترونیکی نیرو به‌صورت استاندارد وجود دارد. همچنین در بخش ایمنی، این خودرو مجهز به سامانه‌ی رانندگی نیمه‌خودکار سطح ۲، کروز کنترل تطبیقی، هشدار برخورد از جلو، ترمز خودکار اضطراری و هشدار خروج از خط است. این ویژگی‌ها روی کاغذ عالی به نظر می‌رسند، اما تجربه‌ی استفاده از آنها در خودرو‌های چینی نشان داده که عملکرد نرم‌افزاری و دقت سنسور‌ها گاهی کمتر از حد انتظار است.

باتری EZ-۶ از نوع لیتیوم-آهن فسفات (LFP) ساخت CATL است و با شارژ سریع DC ظرف ۳۰ دقیقه از ۳۰ تا ۸۰ درصد شارژ می‌شود. شارژ کامل با برق شهری AC حدود ۸ ساعت زمان می‌برد. وزن خودرو بیش از ۱۹۰۰ کیلوگرم است که به دلیل باتری بزرگ، طبیعی است، اما این وزن بالا روی فرمان‌پذیری و شتاب تأثیر مستقیم می‌گذارد.

نکته‌ای که نباید از آن گذشت، قیمت و جایگاه EZ-۶ در بازار است. در چین، این خودرو بین ۱۸۰ تا ۲۲۰ هزار یوان (حدود ۲۵ تا ۳۰ هزار دلار) قیمت دارد و رقیب مستقیم خودروهایی، چون BYD Seal، Tesla Model ۳ و Deepal SL۰۳ محسوب می‌شود. در این رقابت، مزدا هرچقدر هم خوش‌نام باشد، نمی‌تواند از واقعیت بازار چین فرار کند؛ بازاری که در آن برند‌های بومی در بخش فناوری و قیمت، از ژاپنی‌ها جلو زده‌اند.

اگر روزی چنین خودرویی به ایران برسد، بدون تردید قیمتش بالای سه میلیارد تومان خواهد بود، درحالی‌که زیرساخت شارژ، خدمات پس از فروش و قطعات الکتریکی هنوز به آن سطح نرسیده‌اند. از این رو، مزدا EZ-۶ در شرایط فعلی بیشتر یک vitrine تکنولوژیک است تا یک انتخاب عملی برای بازار‌های در حال توسعه.

میتوان گفت مزدا با EZ-۶ نشان داده می‌خواهد به دنیای آینده قدم بگذارد، اما هنوز در دوگانگی میان اصالت رانندگی و الزامات الکتریکی سرگردان است. این خودرو زیبا، آرام و پیشرفته است، اما فاقد روحی است که مزدا را از سایر برند‌ها متمایز می‌کرد. برای علاقه‌مندان به فناوری و مصرف پایین شاید انتخاب جذابی باشد، اما برای کسانی مثل من که هنوز صدای موتور و دنده عوض کردن را بخشی از هویت رانندگی می‌دانند، EZ-۶ بیش از حد بی‌احساس و الکترونیکی به نظر می‌رسد.