مهمترین راز یک ازدواج موفق چیست؟

رمز دوام و رضایت در ازدواج، کیفیت رابطه پیش از آن است؛ زوج‌هایی که پیش از کنار هم احساس خوشبختی دارند، پس از مراسم رسمی ازدواج نیز بیشترین رضایت را تجربه می‌کنند.

کد خبر: ۱۳۳۴۱۳۱

تاریخ: ۲۲ مهر ۱۴۰۴ - ۰۲:۰۰

در حالی که فرهنگ عامه ازدواج را نقطه‌ی آغاز «خوشبختی همیشگی» می‌داند، علم روان‌شناسی تصویر واقع‌بینانه‌تری ارائه می‌دهد: ازدواج، نسخه‌ی جادویی حل مشکلات نیست.

به گزارش تابناک به نقل از فرارو، نسل‌هاست که تصویری رؤیایی از ازدواج در ذهن مردم شکل گرفته است. در فیلم‌ها و داستان‌ها، به‌محض به صدا درآمدن زنگ‌های عروسی، گویا تمام شک و تردید‌ها از میان می‌رود و زوج‌ها تا ابد خوشبخت می‌مانند. اما واقعیت، آن‌گونه که پژوهش‌های جدید نشان می‌دهد، ازدواج ادامه‌ی مسیر همان رابطه‌ای است که از پیش وجود داشته است.

در پژوهشی که در اوت ۲۰۲۵ منتشر شد، روان‌شناسان نشان دادند که ازدواج به‌تنهایی باعث افزایش معنادار در رضایت از زندگی نمی‌شود.

بررسی علمی ۳۵ سال رابطه

تیم پژوهش با استفاده از داده‌های دو مطالعه‌ی بلندمدت از بریتانیا و آلمان، اطلاعات بیش از ۱۱۰۰ فرد متأهل را بین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۲۰۱۹ بررسی کرد؛ یعنی ۳۵ سال داده‌ی مستمر درباره‌ی روابط انسانی.

پژوهشگران میزان رضایت از زندگی افراد را در چهار مرحله از زندگی‌شان دنبال کردند: دوران مجردی، آغاز رابطه‌ی عاشقانه، هم‌خانه شدن و در نهایت ازدواج. فرضیه‌ی اولیه این بود که ازدواج باید جهش بزرگی در رضایت ایجاد کند، اما داده‌ها چیز دیگری گفتند. بزرگ‌ترین افزایش رضایت، نه هنگام ازدواج و نه حتی در زمان بیشتر کنار هم بودن، بلکه در همان آغاز رابطه رخ می‌داد. به‌عبارت دیگر، شادی واقعی از لحظه‌ی شکل‌گیری پیوند عاطفی آغاز می‌شود، نه از زمان امضای سند ازدواج.

پژوهشگران در تحلیل خود توضیح دادند که عامل اصلی شادی در روابط، نه تغییر وضعیت قانونی بلکه کیفیت پیوند عاطفی است. ازدواج نمی‌تواند به‌طور ناگهانی خوشبختی بیافریند؛ بلکه ادامه‌ی همان احساسی است که پیش از آن وجود داشته است. رضایت در رابطه از مؤلفه‌هایی ساده، اما عمیق سرچشمه می‌گیرد: احساس درک متقابل، حمایت عاطفی، و تجربه‌ی ارتباطی که پُرمعنا و پایدار باشد. در روابط سالم، ازدواج صرفاً مرحله‌ای برای تداوم این احساس‌هاست، نه تولد ناگهانی خوشبختی.

این در حالی است که بسیاری از زوج‌ها تصور می‌کنند ازدواج به‌طور جادویی همه‌چیز را درست می‌کند. گمان می‌برند که با نزدیکی بیشتر، مشاجره‌ها پایان می‌یابد، یا با ازدواج، فاصله‌ی عاطفی از میان می‌رود. برخی حتی به امید بهبود رابطه، تصمیم به فرزندآوری می‌گیرند. اما پژوهش‌ها نشان می‌دهد فشار‌های ناشی از ازدواج یا والد شدن، معمولاً شکاف‌های پنهان را عمیق‌تر می‌کند.

ازدواج، دکمه‌ی «شروع دوباره» نیست

واقعیت این است که ازدواج نه نقطه‌ی آغاز تازه، بلکه ادامه‌ی همان چیزی است که پیش‌تر ساخته شده است. اگر بنیان رابطه پیش از ازدواج سست یا پر از شکاف باشد، ازدواج مانند باری سنگین عمل می‌کند که ترک‌ها را بیشتر باز می‌کند. زوج‌هایی که به امید «درمان» مشکلات وارد زندگی مشترک می‌شوند، معمولاً با ناامیدی مواجه می‌شوند؛ چون هیچ سند قانونی نمی‌تواند اختلافات حل‌نشده یا نبود صمیمیت را از میان ببرد. برعکس، انتظارات بالا و فشار‌های تازه، تنش را تشدید می‌کند.

اما در مقابل، زوج‌هایی که پیش از ازدواج در رابطه‌ای سالم و رضایت‌بخش قرار دارند، پس از ازدواج نیز احساس ثبات و خوشبختی بیشتری دارند. نمودار رضایت آنها قبل و بعد از ازدواج تفاوت چندانی ندارد و همین ثبات، نشانه‌ی موفقیت است.

راز دوام ازدواج‌های شاد

زوج‌های موفق معمولاً پیش از ازدواج یاد گرفته‌اند چگونه به‌درستی با هم گفت‌و‌گو کنند، نیاز‌های یکدیگر را درک و احترام کنند، و اعتماد متقابل بسازند. برای آنها، جمله‌ی «بله» در مراسم ازدواج، جشن تداوم خوشبختی است، نه وعده‌ای برای آینده‌ای بهتر.

به بیان دیگر، ازدواج نقطه‌ی آغاز «خوشبختی همیشگی» نیست، بلکه نقطه‌ی تأیید خوشبختی‌ای است که از پیش وجود داشته است. این زوج‌ها می‌دانند که برای تداوم رابطه باید به همان اندازه‌ی پیش از ازدواج، درک، گفت‌و‌گو و مراقبت را ادامه دهند.

شادی، محصول تلاش است نه مراسم

نتایج این پژوهش پیام روشنی برای همه‌ی زوج‌ها دارد: خوشبختی در ازدواج، حاصل تلاش آگاهانه و ارتباط مداوم است، نه برگزاری مراسمی باشکوه. هرچه پایه‌های رابطه محکم‌تر باشد، ازدواج نیز استوارتر خواهد بود.

بنابراین، اگر کسی در جست‌وجوی ازدواجی رؤیایی است، باید از همین امروز کار واقعی را آغاز کند؛ کار بر روی ارتباط، احترام، اعتماد و درک متقابل. خوشبختی مشترک از روز ازدواج آغاز نمی‌شود؛ سال‌ها پیش از آن در گفت‌و‌گو‌های روزمره، در حمایت‌های کوچک و در مهربانی‌های تکرارشونده شکل می‌گیرد.

در نهایت، همان‌گونه که روان‌شناسان این پژوهش تأکید می‌کنند، ازدواج نمی‌تواند «منجی» روابط باشد. بلکه تنها آینه‌ای است که کیفیت واقعی رابطه را بازتاب می‌دهد؛ اگر رابطه درون‌مایه‌ای سالم و شاد داشته باشد، ازدواج آن را تقویت می‌کند، اما اگر تهی و پرتنش باشد، ازدواج تنها تضاد‌ها را آشکارتر خواهد کرد.

ازدواج نه جادویی برای آغاز خوشبختی، بلکه آزمونی برای دوام آن است. زوج‌هایی که که ازدواج را به‌عنوان «درمان» می‌نگرند، به‌زودی درمی‌یابند که خوشبختی نه در مراسم و سند، بلکه در رابطه‌ای ساخته‌شده بر اعتماد، گفت‌و‌گو و مهربانی معنا پیدا می‌کند.