تقوی و داوری در مسیر علیرضا دبیر شدن؟/ آزمون سخت والیبال و بسکتبال

باوجود واگذاری زمین‌هایی از سوی وزارت ورزش و جوانان به دو فدراسیون سالنی و توپی، آنها کار سختی خواهند داشت تا بتوانند به امکانات و زیرساخت‌هایی شبیه به کشتی دست پیدا کنند.

کد خبر: ۱۳۳۲۸۸۶

تاریخ: ۱۵ مهر ۱۴۰۴ - ۱۲:۴۸

مسیری که علیرضا دبیر در فدراسیون کشتی رفته است، حالا به نظر می‌رسد تبدیل به الگویی است تا سایر فدراسیون‌ها هم برای انجام حرکاتی مشابه تشویق شوند.

به گزارش سرویس ورزشی تابناک، وزارت ورزش و جوانان در روزهای اخیر بخش‌هایی از زمین‌های خالی در مجموعه ورزشی آزادی را به فدراسیون‌های والیبال و بسکتبال واگذار کرده است. هزار متر زمین به فدراسیون والیبال برای ساخت کمپ تخصصی و واگذاری ۶ هزار متر زمین به فدراسیون بسکتبال برای احداث کمپ تیم‌های ملی بسکتبال پنج نفره و سه نفره، نشان از نگاهی توسعه محور به این دو رشته دارد تا بتوانند زیرساخت‌های خود را ارتقا دهند.

فدراسیون والیبال و بسکتبال در مسیری قرار دارند که حدود ۳۰ سال پیش فدراسیون فوتبال در زمان محسن صفایی فراهانی رفت و بخش بزرگی از زمین‌های مجموعه ورزشی آزادی را از دولت وقت برای فوتبال گرفت تا کمپ تخصصی تیم ملی فوتبال را بسازد. پس از آن ساخت زمین‌های تمرینی تیم ملی فوتبال آغاز شد و در دوره‌های بعدی به ویژه دوران ریاست علی کفاشیان پروژه‌هایی چون هتل آکادمی، ساختمان پک و خوابگاه ساخته شد که کمپ تیم‌های ملی فوتبال به توسعه بیشتری برسد. با این نقد که الان سال‌هاست پروژه ساختمان مرکزی فدراسیون فوتبال فقط کلنگ خورده و ماکت رونمایی شده، اما از ساخت و ساز آن خبری در میان نیست.

در سال‌های اخیر فدراسیونی که توسعه وسیع‌تری در مجموعه ورزشی آزادی داشته، فدراسیون کشتی است که ساخت و سازهایش به بهتر شدن وضعیت این رشته هم کمک کرده و نتیجه آن قهرمانی همزمان تیم‌های ملی کشتی آزاد و فرنگی در جهان برای اولین بار بود.

حالا اما میلاد تقوی به عنوان رئیس فدراسیون والیبال و جواد داوری به عنوان رئیس فدراسیون بسکتبال در مسیری قرار گرفته‌اند که پیش از این در فدراسیون فوتبال و فدراسیون کشتی طی شده و آنها باید الگوبرداری درستی از این ساختار داشته باشند. طبیعی است که واگذاری زمین به خودی خود، موجب توسعه نخواهد شد و ساخت کمپ تخصصی و کمپ تیم‌های ملی نیازمند بودجه‌ای خواهد بود که این هم باید به هنر مدیریتی رؤسای این دو فدراسیون بازگردد.

بخش‌هایی از مدیریت در ورزش، درآمدزایی و جذب اسپانسر است؛ درآمدزایی به این شیوه در رشته‌هایی چون فوتبال و کشتی، به دلیل محبوبیت بالایی که دارند کاری ساده است، به شرطی که رئیس فدراسیون زیربنای مدیریت را بشناسد. والیبال هم در بیش از یک دهه اخیر این امتیاز را داشته که باتوجه به نتایجی که کسب کرده، افزایش محبوبیتش میان مردم و توجه ویژه رسانه‌ها، اسپانسرهای خوبی جذب کند، اما جذب این سرمایه باید در مسیر درست هم قرار بگیرد که حالا وزیر ورزش این آزمون را پیش پای میلاد تقوی قرار داده تا در زمین واگذار شده، آنچه نیاز والیبال است ساخته شود.

موضوع در بسکتبال کمی متفاوت است؛ رشته‌ای که دو دهه با نسلی از ستاره‌هایی چون صمد نیکواه بهرامی، حامد حدادی، مهدی کامرانی و... به بام آسیا تکیه زده بود و مردم حتی انتظار کسب نتیجه در المپیک را از آن داشتند، در سال‌های اخیر در محاق بوده و توجه به این رشته نیز کمتر شده است. با این حال، اهدای زمین ۶ هزار متری به این رشته المپیکی نشان از اهمیت ویژه برای توسعه ورزش دانشگاهی بسکتبال دارد. اما جذب سرمایه هم باید تناسبی با زمین واگذار شده داشته باشد و همین موضوع کار را برای جواد داوری سخت‌تر از میلاد تقوی خواهد کرد.

ورزش ایران در سال‌های اخیر بارها و بارها در مسیر اشتباه قرار داشته و عدم توجه به زیرساخت‌ها و هزینه‌کرد در جایی که نباید، افت محسوسی را رقم زده است. حالا یک نمونه موفق در فدراسیون کشتی مسیر را به نوعی برای ورزش ایران روشن کرده است و البته باید دید دو فدراسیون والیبال و بسکتبال می‌توانند در این مسیر به موفقیت هم دست یابند یا باید بازهم شاهد هدر رفت سرمایه‌های ورزش کشور باشیم.