مقایسه تیم ملی فوتبال ایران با آرژانتین؛ قلعه حفاظت شده از نقد!

به‌نظر می‌رسد وارونه جلوه دادن حقایق به رویه‌ای معمول برای اعضا و اطرافیان تیم ملی فوتبال تبدیل شده؛ آنچه مهم است اینکه دفاعیات نادرست از عملکرد تیم تحت هدایت قلعه‌نویی هیچ سودی ندارد و باعث بسته شدن درهای اصلاح مشکلات می‌شود.

کد خبر: ۱۳۲۸۰۵۸

تاریخ: ۲۲ شهريور ۱۴۰۴ - ۱۳:۲۶

آرژانتین در سال‌های اخیر نمایش‌های کم‌نقص و مقتدرانه‌ای داشته و قهرمانی در کوپا آمه‌ریکا و جام‌جهانی را به مردم کشورش هدیه داده؛ در واقع این تیم اعتماد هواداران و رسانه‌ها را به دست آورده است.

به گزارش سرویس ورزشی تابناک، روزگار عجیبی را سپری می‌کنیم؛ در زمانه‌ای که انگار نپذیرفتن و طلبکار بودن در هر شرایطی، به رویه‌ای عادی تبدیل شده و این رویه طبیعتاً از رأس به سایر بخش‌ها رسوخ می‌کند. نپذیرفتن نقدهای فنی و تاکتیکی به تیم ملی، از امیر قلعه‌نویی شروع می‌شود و انگار تیم ملی باید در قلعه‌ای حفاظت شده از نقد قرار بگیرد و در صورت نقد، سرمربی تیم ملی منتقدان را به دشمن و مغرض تشبیه می‌کند.

شرایط به گونه‌ای پیش رفته که تیم ملی به شکلی حیرت‌انگیز توسط عده‌ای تغییر کاربری داده و تبدیل به «تیم میلی» شده است. میل کادر فنی تیم ملی اینگونه است که هیچ ایراد و اشکالی را نپذیرند و با آمار، نمودار و پاورپوینت پاسخ منتقدان را بدهند و بخشی دیگر از اساس، انتقاد به عملکرد کادرفنی و بازیکنان را نادرست جلوه دهند و به سبک خود با آن مقابله کنند. انگار پاک کردن صورت مسأله راحت‌ترین کار و بهترین گزینه است تا مبادا خم به ابروی ژنرال بیاید.

قرار نیست حواشی تورنمنت کافا ۲۰۲۵ به‌پایان برسد؛ تورنمنتی که تیم ملی در میان تمام مخالفت‌ها در آن شرکت کرد و پیش از شروع آن تعدادی از اعضای کادرفنی و بازیکنان تأکید کردند که می‌خواهند ضمن تکرار قهرمانی، باعث شادی مردم شوند، اما قلعه‌نویی و شاگردانش نه قهرمان شدند و نه عملکردی داشتند که باعث شادی مردم و امیدواری هواداران شوند. چه‌بسا اوضاع کاملاً هم برعکس شد؛ تورنمنتی که با گل خوردن از افغانستان آغاز شد، با کامبک خوردن از تاجیکستان ادامه یافت و با متحمل شدن شکست برابر ازبکستان بعد از ۱۴ سال، به‌ پایان رسید تا اهداف فدراسیون فوتبال و کادر فنی تیم ملی برای شرکت در کافا محقق نشود. گرچه مهدی تاج پس از شکست برابر ازبکستان در رختکن تیم‌ملی حاضر شد و خطاب به ملی‌پوشان گفت: «ان‌شاءالله در جام‌جهانی خوش بدرخشید. امروز هم بسیار خوب بودید و ۱۰ نفره ۱۲۰ دقیقه جنگیدید. به افتخار خودتان دست بزنید.» جالب اینکه قلعه‌نویی و بازیکنان هم تمام توان خود را در دست‌هایشان جمع کردند تا به بهترین شکل خواسته آقای رئیس پس از باخت در دیدار فینال تورنمنت کافا را اجرا کنند!

با تمام این اوصاف، آنچه عجیب است اینکه به‌نظر می‌رسد وارونه جلوه دادن حقایق به رویه‌ای معمول برای اعضا و اطرافیان تیم ملی فوتبال و حتی فدراسیون تبدیل شده است. آقای رئیس پس از شکست می‌گوید خیلی خوب بودید و برای خودتان دست بزنید، قلعه‌نویی به هیچ عنوان نمی‌پذیرد که تیمش در ساختار دفاعی مشکل دارد و همه چیز را به اشتباهات فردی ربط می‌دهد. در این بین مدیر رسانه‌ای تیم ملی هم قیاسی تک‌بعدی با تیم ملی آرژانتین انجام می‌دهد که در فضای رسانه‌ای بسیار مورد نقد قرار می‌گیرد. محسن معتمدکیا در صفحه شخصی خود نوشت: «آرژانتین تیم اول جهان به اکوادور تیم ۲۵ دنیا باخت و همه توضیح ساده‌ی «لیونل اسکالونی» سرمربی (۱۰ نفره شدن) را پذیرفتند. اما همچنان باخت دقیقه ۱۲۰ به ازبکستان با ۱۰ نفر و در غیاب بیش از ۱۰ بازیکن محل جدل است؛ نقد فنی پذیرفتنی است، نه حرف‌هایی با سوگیری و متأسفانه حتی غرض‌ورزی!»

تیم ملی آرژانتین در آخرین بازی مرحله انتخابی جام جهانی ۲۰۲۶ در منطقه آمریکای جنوبی در غیاب لیونل مسی با نتیجه یک بر صفر برابر اکوادور شکست خورد. اسکالونی پس از بازی تأکید کرد اخراج اوتامندی در نیمه اول شرایط تیمش را پیچیده کرد: «وقتی ۱۰ نفره شدیم، اوضاع برای‌مان سخت شد. ما به بردن عادت داریم، اما همیشه شرایط بر وفق مراد پیش نمی‌رود. باید یاد بگیریم بر چنین لحظاتی غلبه کنیم. بازیکنانم همیشه تلاش می‌کنند و هدفشان ارائه بازی خوب است.» تا اینجای ماجرا همان چیزی است که مدیر رسانه‌ای تیم ملی به آن پرداخته اما نکات مهمی وجود دارد که نادیده گرفته شده و این مقایسه را زیر سؤال می‌برد.

آرژانتین در سال‌های اخیر نمایش‌های کم‌نقص و مقتدرانه‌ای داشته و در واقع اعتماد هواداران و رسانه‌ها را به دست آورده است. آلبی‌سلسته در چهار سال اخیر با لیونل اسکالونی به قهرمانی کوپا آمه‌ریکا در سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۴ و همچنین جام‌جهانی ۲۰۲۲ دست یافته است. اسکالونی ۴۷ ساله، آرژانتین را به تیمی برنده تبدیل کرده که مهم‌ترین جام‌ها را به دست آورده و مقتدرانه هم به جام جهانی ۲۰۲۶ صعود کرد که البته دور از انتظار هم نبود. تیمی که حدود ۹۰۰ روز در صدر جدول رنکینگ فیفا قرار داشت. حال پرسش این است که تیم ملی فوتبال ایران چه شباهتی با آرژانتین و عملکرد این تیم داشته که بتوان تنها یک بازی را معیار قرار داد؟ طبیعتاً این توقع وجود ندارد که تیم ملی در جام جهانی قهرمان شود و صرف صعود از گروه هم می‌تواند تحسین برانگیز باشد، اما آیا در سطح آسیا نتیجه‌ای حاصل شده است؟ آیا تیم ملی توانسته با صعود به فینال جام ملت‌های آسیا و قهرمانی در این رقابت‌ها، به هواداران غروری هدیه کند که آنها از شکست ۱۰ نفره جلوی ازبکستان یا کامبک خوردن مقابل تاجیکستان و گل خوردن از افغانستان به سادگی عبور کنند؟

آرژانتین تیمی است که با عملکرد سال‌های اخیر قهرمانی در سطح قاره و جهان را به عنوان بزرگ‌ترین شادی به مردم کشورش هدیه داده و بدیهی است که با یک شکست آن هم در یک بازی نه‌چندان مهم، دچار چالش نمی‌شود. تک شکست آرژانتین باعث جدل در میان مردم و رسانه‌ها و کارشناسان نمی‌شود و مطمئناً چنین دفاعیاتی هم از تیم ملی فوتبال ایران هیچ سودی ندارد و باعث بسته شدن درهای اصلاح مشکلات و پیشرفت تیم می‌شود؛ تیمی که قرار است به رؤیای صعود از گروه در جام جهانی ۲۰۲۶ جامه عمل بپوشاند نباید در قلعه‌ای محافظت شده و عاری از نقد قرار بگیرد.