موضوع کشف آرامگاه اولجایتو در گنبد سلطانیه چیست؟

مدیر پایگاه میراث جهانی گنبد سلطانیه با بیان اینکه کاوش‌های گنبد سلطانیه تا پایان ماه جاری ادامه دارد، گفت: در برخی رسانه‌ها خبری مطرح شد مبنی بر اینکه آرامگاه اولجایتو پیدا شده ‌که چنین چیزی صحت ندارد.

کد خبر: ۱۳۲۶۰۵۵

تاریخ: ۱۱ شهريور ۱۴۰۴ - ۱۰:۵۹

به گزارش تابناک به نقل از تسنیم؛ ابوالضل عالی درباره آخرین وضعیت کاوش گنبد سلطانیه اظهار کرد: آخرین کاوش‌های گنبد، به ۱۰ یا ۱۷ سال پیش باز می‌گردد که این مهم هم اکنون بخش جنوب غرب را در بر می‌گیرد.

مدیر پایگاه میراث جهانی گنبد سلطانیه افزود: کاوش‌ها را در فضای بزرگی ایجاد نکردیم، اما در محدوده مد نظر به نتایج قابل توجهی دست یافته‌ایم.

او گفت: در ادامه کاوش باستان‌شناسی در محدوده موسوم به ابواب البر، بخش‌هایی از یک آرامگاه زیرزمینی در مجاورت گنبد سلطانیه کشف شد.

عالی تصریح کرد: با توجه به شواهد و مدارک موجود و نوشته‌های متون تاریخی، آرامگاه مربوط به دوره ایلخانی و اسکلت‌های کشف شده در آن احتمالا متعلق به خانواده سلطنتی ایلخانان مغول است.

مدیر پایگاه میراث جهانی گنبد سلطانیه با بیان اینکه هنور ناشناخته‌های زیادی در گنبد سلطانیه وجود دارد افزود: ۱۲ هکتار ارگ گنبد سلطانیه را در بر می‌گیرد که کاوش‌ها صرفا در مقاطعی صورت گرفته است.

او با بیان اینکه برای کاوش‌های بیشتر ادامه این روند ضروری است تا اطلاعات تاریخی افزایش یابد خاطرنشان کرد: پژوهش‌ها با اخذ مجوز از سوی پژوهشگاه صورت می‌گیرد و از طرفی در صورت تخصیص اعتبار این کاوش در سال‌های آینده نیز ادامه می‌یابد.

مدیر پایگاه میراث جهانی گنبد سلطانیه با بیان اینکه کاوش‌های گنبد سلطانیه تا پایان ماه جاری ادامه دارد، گفت: در برخی رسانه‌ها خبری مطرح شد مبنی بر اینکه آرامگاه اولجایتو پیدا شده که چنین چیزی صحت ندارد.

به گزارش تسنیم، گنبد سلطانیه، یکی از شکوهمندترین یادگار‌های تاریخ ایران و جهان، چونان نگینی درخشان در دل دشت‌های زنجان می‌درخشد. این بنای سترگ که در قرن هشتم هجری به فرمان سلطان محمد خدابنده ــ معروف به اولجایتو ــ ساخته شد، نه تنها از نظر معماری و هنر اسلامی جایگاه بی‌بدیلی دارد، بلکه در زمره شاخص‌ترین نماد‌های تمدن ایلخانی نیز شناخته می‌شود. عظمت و هیبت این گنبد آجری که ارتفاع آن به بیش از ۵۰ متر می‌رسد و قطر دهانه داخلی آن از ۲۵ متر فراتر می‌رود، قرن‌هاست نگاه هر بیننده‌ای را خیره ساخته و پژوهشگران هنر و معماری را به تحسین وا داشته است.

آنچه گنبد سلطانیه را از بسیاری دیگر از آثار تاریخی متمایز می‌سازد، نه تنها ابعاد عظیم و فن‌آوری پیشرفته‌ای است که در ساخت آن به کار رفته، بلکه جایگاهی است که در پیوند میان تاریخ، فرهنگ، سیاست و مذهب ایران ایفا کرده است. این گنبد بزرگ‌ترین گنبد آجری جهان به شمار می‌رود و هنوز پس از گذشت بیش از هفتصد سال، پابرجا و استوار ایستاده است. انتخاب شهر سلطانیه به عنوان پایتخت ایلخانیان و احداث چنین بنای باشکوهی در دل آن، نشانه‌ای روشن از قدرت و ثبات حکومت وقت بود؛ بنایی که قرار بود آرامگاه سلطانی قدرتمند و یادگاری جاودانه از شکوه عصر ایلخانی باشد.

ثبت این اثر بی‌همتا در فهرست میراث جهانی یونسکو در سال ۱۳۸۴، بار دیگر اهمیت جهانی گنبد سلطانیه را یادآوری کرد. این بنا نه تنها بخشی از هویت تاریخی و فرهنگی مردم ایران است، بلکه نمونه‌ای کم‌نظیر از نبوغ معماری اسلامی به شمار می‌رود که تأثیر آن بعد‌ها در ساخت بنا‌های بزرگی همچون گنبد تیموریان در سمرقند و حتی گنبد‌های رنسانسی اروپا مشهود است.

امروز، گنبد سلطانیه تنها یک بنای تاریخی نیست؛ بلکه روایتی زنده از هفت قرن تاریخ، هنر، دین و سیاست ایران است. بازدیدکنندگان هنگام ورود به این مجموعه عظیم، خود را در برابر شاهکاری می‌یابند که هر آجر آن قصه‌ای از شکوه و عظمت گذشته ایران زمین روایت می‌کند. این گنبد، همچنان پس از قرن‌ها، به عنوان یکی از شاخص‌ترین نماد‌های معماری ایرانی ـ اسلامی، ایستاده تا شاهدی زنده بر جاودانگی فرهنگ و هنر این سرزمین باشد.