سفیر آمریکا: نسل‌کشی در غزه، جنگ نیست

سفیر پیشین آمریکا در عربستان سعودی به تشریح آسیب‌هایی پرداخت که تلاش رژیم اشغالگر برای برقراری هژمونی نظامی در منطقه غرب آسیا به همراه داشته است.

کد خبر: ۱۳۲۱۳۵۹

تاریخ: ۱۵ مرداد ۱۴۰۴ - ۰۸:۴۴

«چاس فریمن» سفیر پیشین آمریکا در عربستان و دستیار پیشین وزیر دفاع آمریکا در گفت‌وگویی با «گلن دیزن» تحلیلگر سیاسی نروژی در پاسخ به این سوال که با توجه به جنگ نامتناسب رژیم صهیونیستی علیه فلسطینیان در غزه، با وجود این که این رژیم، آن را «نسل‌کشی» نمی‌داند و برخی از آن به عنوان «هولوکاستی دیگر» یاد می‌کنند، وضعیت کنونی رژیم اشغالگر را چگونه ارزیابی می‌کند، گفت: این نابودی فلسطینیان غزه است که عنوان می‌شود یک جنگ است، اما کسی هولوکاست را یک جنگ نمی‌دانست. واژگان و چگونگی توصیف اهمیت دارد. هولوکاست در طی یک جنگ اتفاق افتاد اما کارکرد دیگری داشت. به نظرم این موضوع درباره غزه نیز صدق می‌کند.

به گزارش تابناک به نقل از ایسنا، فریمن در این گفت‌وگو بیان کرد: مردم اسرائیل واکنش‌های مختلفی به پابرجا ماندن چیزی داشته‌اند که از آن «بحران گروگان‌ها» خوانده شده است. هیچ کسی مسلما اشاره نمی‌کند که ۵ هزار فلسطینی در این مدت بدون هیچ اتهامی گروگان گرفته شده و زندانی شده‌اند.

فریمن با اشاره به این که بیشتر اسرای نزد جنبش حماس و دیگر گروه‌های غزه جان خود را از دست داده‌اند،‌گفت: کسانی که زنده هستند نیز از همان قحطی اعمال‌شده از طرف اسرائیل و کمبود آبی رنج می‌برند که همه در آن‌جا درگیرش هستند. اگرچه به نظرم واکنش برخی از اسرائیلی‌ها جالب است که می‌گویند خوب، این شبیه کاری است که با یهودی‌ها در هولوکاست شد. وضعیت همه در غزه شبیه وضعیت یهودی‌ها، لهستانی‌ها، لیبرال‌ها و رومانی در هولوکاست است.

او با اشاره به کاهش حمایت‌ها از رژیم اشغالگر به دلیل جنایات جنگی آن در غزه گفت: در اینجا واقعا شاهد یک تغییر هستیم. اسرائیل حمایت خود را در بسیاری از نقاط جهان، یعنی غرب از دست داده است. اسرائیل از حمایت اکثریت جمهوری‌خواهان(در آمریکا) برخوردار است اما حمایت آن در میان دموکرات‌ها به ۶ درصد رسیده است.

فریمن گفت: بسیاری از محققان هولوکاست و نسل‌کشی آنچه لازم بود را گفته‌اند؛ این یک هولوکاست، یک نسل‌کشی است و جنگ نیست. این به کام مرگ کشاندن با بمباران، تیراندازی و در نهایت گرسنگی دادن است. این بسیار قابل توجه است. اما اتفاق قابل توجه‌تر از این، نامه‌ای است که مقامات اطلاعاتی و امنیتی به نخست‌وزیر(رژیم صهیونیستی) نوشته‌اند. حدود ۵۰۰ یا ۶۰۰ نفر از آن‌ها نوشته‌اند که این کار احمقانه است و ما را به جایی نمی‌رساند و باید متوقفش کنیم.

او در ادامه با ادعای این که رژیم صهیونیستی به هدف اول خود از برپایی این جنگ نامتناسب در پاسخ به عملیات «طوفان الاقصی» از سوی جنبش حماس در ۷ اکتبر دست یافته است که «نابودی حماس» بود و اکنون غزه از کنترل این جنبش خارج شده است، بیان کرد که هدف دوم رژیم اشغالگر «حذف وجود فلسطینیان» در غزه بود که هنوز به آن دست نیافته اما قصد دارد این کار را انجام دهد.

این دستیار پیشین وزیر دفاع آمریکا در ادامه گفت که نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی با چشم‌انداز کنونی و با انتقادهای «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا از شدت یافتن بحران گرسنگی در غزه تحت فشار است.
به رسمیت شناختن فلسطین از سوی اروپا نمادین است

فریمن در بخش دیگری از این گفت‌وگو در پاسخ به این سوال که «آیا از نظر او موضع فرانسه و انگلیس برای به رسمیت شناختن کشور فلسطین تنها در صورتی که اسرائیل تا پایان تابستان به محاصره انسانی غزه پایان ندهد، این موضع تنها یک تظاهر شک‌برانگیز به مخالفت با اقدامات این رژیم است در حالی که عملا به مثابه دو ماه دیگر فرصت دادن به نسل‌کشی خواهد بود»، بیان کرد: من مطمئن نیستم دقیقا به رسمیت شناختن فلسطین قرار است در زمینه این نسل‌کشی به چه هدفی دست پیدا کند. این فقط تداوم رویکرد اروپاست. اروپایی‌ها مدت زیادی پشت روند به اصطلاح صلح پنهان شده بودند، آن هم در موقعیتی که هیچ روندی واقعا وجود نداشت و هیچ تلاشی هم برای صلح انجام نمی‌شد. بعد از آن سنگ راهکار «۲-دولت» را به سینه زدند اما آماده انجام دادن چنین کاری نیستند. بنابراین، این‌ها حرف‌های توخالی، پرطمطراق، توام با بی‌عملی و فراهم کردن امکان قساوت‌های اسرائیل علیه فلسطینی‌ها است.

او درباره احتمال عملی شدن این موضع از سوی کشورهای اروپایی تا سپتامبر آینده گفت: این چه ارتباطی به حق فلسطینی‌ها برای تعیین سرنوشت خودشان دارد؟ آن‌ها(اروپایی‌ها) در این زمینه مسئولیت ویژه‌ای دارند، چراکه با «اعلامیه بالفور» و اداره فلسطین در آن دوره استعماری این وضعیت آشفته را ایجاد کردند. این سوال مطرح است که اگر فرانسه در سپتامبر و طی نشست مجمع عمومی سازمان ملل کشور فلسطین را به عنوان کشوری مستقل به رسمیت بشناسد چه اتفاقی می‌افتد؟ این کار باعث نمی‌شود که در عمل کشوری فلسطینی تشکیل شود. هیچ تاثیری ندارد و به ‌کلی نمادین است. این نشان می‌دهد که چنین اقداماتی هیچ ارتباطی به حمایت از حق تعیین سرنوشت فلسطینی‌ها ندارد. این کار در واقع یک کار تحقیرآمیز علیه اسرائیل است. با محاسبات انگلیس، موضوع بسیار روشن است؛ اگر کار درست را انجام ندهی، با کاری که نمی‌خواهی انجام بدهیم تو را مجازات می‌کنیم. هدف این کار اسرائیل و افکار عمومی در داخل است.

تاثیر طولانی‌شدن جنگ غزه و تجاوزگری رژیم صهیونیستی در منطقه بر اقتصاد و امنیت اراضی اشغالی

سفیر پیشین آمریکا در عربستان سعودی با ارزیابی تاثیر طولانی شدن جنگ غزه بر ذخایر انرژی اراضی اشغالی، امنیت و اقتصاد آن گفت: به نظرم اول باید اقدامات کشورهای «جنوب جهانی» را مورد توجه قرار داد. شاهد افزایش اقدامات علیه اسرائیل، تحریم‌ها علیه اسرائیل، خارج کردن سرمایه از آن، تحریم محصولات اسرائیلی و منع صادرات به اسرائیل، به‌ویژه در زمینه تسلیحات هستیم. این اقدامات تقریبا هر هفته در واکنش به نسل‌‎کشی اسرائیل و دیگر اقدامات ناقض حقوق بشر آن در حال افزایش است. به این هم اشاره کنیم که آن‌ها(رژیم صهیونیستی) از معطوف بودن افکار عمومی به دیگر مسائل بهره می‌برد تا پاکسازی قومی و الحاق گسترده‌ای در کرانه باختری انجام دهد. به نظرم فشارها در حال افزایش است.

او افزون بر تاثیر حملات انجام‌شده از سوی انصارالله یمن به اراضی اشغالی در طی جنگ غزه، به پیامدهای حملات موشکی ایران در پاسخ به جنگ تحمیلی رژیم صهیونیستی تشریح کرد: جنگ خسارت‌های سنگینی وارد کرده است. بندر ایلات که تنها خروجی اسرائیل به دریای سرخ است، اساسا به مدتی بیش از یک سال است که بر اثر حملات یمن غیرفعال شده است. بنادر حیفا و اشدود نیز بر اثر حملات موشکی ایران تعطیل شدند. در این میان، باید بدانیم که اسرائیل و ایران برای دور دیگری از حملات آماده می‌شوند. ایرانی‌ها نشان داده‌اند که می‌توانند حملات دقیقی برای آسیب زدن به اسرائیل انجام دهند. در جنگ ۱۲ روزه قبلی آن‌ها تماما بر اهداف نظامی، اطلاعاتی و زیرساخت‌ها متمرکز بودند. دفعه بعد این طور نخواهد بود. آن‌ها ظرفیت لازم را برای وارد کردن آسیب‌های گسترده به اسرائیل دارند و اسرائیل حتی با حمایت آمریکا، انگلیس و آلمان نتوانست مانع به هدف خوردن حملات ایرانی‌ها شود.

او در ادامه با اشاره به افزایش ورشکستگی در کسب‌وکارهای کوچک اراضی اشغالی و مهاجرت ساکنان آن نوشت: کابینه اسرائیل اساسا به دلیل مسائل ناشی از نیاز نتانیاهو به مماشات با عوامل فاشیست مذهبی و آتش‌افروز آن فلج شده است. ارتودوکس‌ها از خدمت سربازی سرباز می‌زنند و به آن معترض هستند. آن‌ها از نظر سیاسی اهمیت زیادی دارند. اعراب اسرائیلی‌ نیز بیش از همیشه منزوی شده‌اند. اسرائیل اکنون از نظر سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، نژادی و مذهبی دچار شکاف شده است و تقریبا هر کسی در اسرائیل، به‌ویژه خانواده اسرا مخالف نخست‌وزیر هستند که در خارج از اسرائیل نیز حمایت‌ از آن کاسته شده است. بنابراین، این شبیه مرحله‌ای پایانی برای اسرائیل است. نمی‌دانم این وضعیت تا چه زمانی ادامه خواهد داشت.

او در ادامه این گفت‌وگو با اشاره به این که حمایت‌های سیاسی و تسلیحاتی غرب، به‌ویژه آمریکا از اقدامات رژیم صهیونیستی به تشدید بحران انسانی در غزه دامن زده است، بیان کرد که «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا که اخیرا با ادعای «بنیامین نتانیاهو» مبنی بر پروپاگاندا بودن گرسنگی و قطحی در غزه مخالفت کرده و گفته در رسانه‌ها شاهد گرسنگی در غزه به‌ویژه در میان کودکان هستیم، گفت: اظهارات نتانیاهو هیچ اعتباری ندارد. اما جهانِ رئیس‌جمهور ترامپ، شالوده دانش او، چشم‌انداز جهانی او است و درکی که از تحولات کنونی دارد برگرفته از رسانه‌های جمعی، به‌ویژه فاکس نیوز و اساسا تلویزیون است. او هیچ توجهی به جلسات توجیهی اطلاعاتی ندارد. دیدگاه او با تماشای تلویزیون شکل می‌گیرد و اکنون تلویزیون، رادیو و دیگر رسانه‌ها گزارش‌های واقع‌بینانه‌تری ارائه می‌کنند. حمایت از اسرائیل در رسانه‌ها نیز مانند دیگر جاها کاسته شده است.

حماس با عملیات «طوفان‌الاقصی» حق تعیین سرنوشت فلسطینی‌ها را به دستورکار جهانی بازگرداند

فریمن در بخش دیگری از این گفت‌وگو با اشاره به این که جنبش حماس که کنترل غزه را بر عهده داشته است‌، برخلاف نظام حاکمیتی دیگر کشورهای عربی منطقه که ریشه‌ای سنتی و قبیله‌محوری دارد و نظام آن‌ها اغلب سلطنتی  است، «جنبشی دموکراتیک» بوده که با رای‌گیری به قدرت رسیده است، در پاسخ به سوالی درباره رویکرد کشورهای عربی منطقه به جنگ غزه و تاثیر آن بر روابط آن‌ها با رژیم صهیونیستی گفت: کسی به یک پادشاه، شاهزاده، امیر یا به تبهکاری زورگو نیاز ندارد، چراکه مردم می‌توانند با رای‌گیری حکومت کنند. بنابراین، این ریشه بسیاری از دشمنی‌ها در میان کشورهای حاشیه خلیج فارس با حماس است. در این میان، قطر با چشم‌انداز یک جامعه پسا رنسانس اسلامی که دموکراتیک خواهد بود، مستثنی است. البته این صرفا یک چشم‌انداز است. به هر حال این عوامل موثر است. باید به یاد داشته باشیم که حماس در ۷ اکتبر چه کار کرد. آن‌ها مسئله حق فلسطین برای تعیین سرنوشت خود را به دستورکار جهانی بازگرداندند. موفقیت آن‌ها بسیار بیشتر از چیزی بود که برخی از حکومت‌های سلطنتی حاشیه خلیج فارس پیش‌بینی می‌کردند. این همچنین تهدیدی برای برخی از این سلطنت‌هاست.

فریمن بیان کرد: این اقدام حماس برای یمنی‌ها و ایرانی‌ها مطلوب بود که مدعی هستند در جهان اسلام و عرب تنها کسانی بوده‌اند که واقعا به کنوانسیون نسل‌کشی پایبند بوده‌اند. طبق این سند، همه وظیفه دارند با نسل‌کشی مقابله کنند.

او افزود: دستیابی اسرائیل به هژمونی نظامی در منطقه شامات به قیمت بیگانه‌سازی تمام جهان باعث شده کشورهای منطقه بر تهدیدی متمرکز شوند که اسرائیل برای آن‌ها ایجاد می‌کند. ما شاهد همگرایی ایران و عربستان سعودی با هدف ایجاد موازنه‌ای در برابر اسرائیل هستیم. این با توجه به وابستگی زیاد عربستان سعودی به تسلیحات و حمایت نظامی فوری آمریکا پیچیده می‌شود. آمریکا اساسا با اسرائیل همگام و هماهنگ است. شاید شراکت ناگسستنی یا سودمندی واژه بهتری باشد. در هر حال، وضعیت پیچیده‌ای است.

فریمن گفت که در این میان، رژیم صهیونیستی به دلیل نفوذ ترکیه در سوریه با آن در تقابل است و تلاش می‌کند و به گفته تحلیلگران اسرائیلی، این رژیم تلاش می‌کند بخش دروزی‌نشین سوریه را با هدف ایجاد گذرگاهی به منظور افزایش نفوذ خود در این بخش از منطقه به بخش کردنشین سوریه متصل کند، گفت که این وضعیت هیچ سودی برای ترکیه نخواهد داشت.

رفتار اخلالگر و غیرمعقول ترامپ محصول فروپاشی قوانین بین‌المللی و دیپلماسی است

فریمن در ادامه با اشاره به این که ترامپ نتوانسته یکی از شعارهای انتخاباتی خود را مبنی بر پایان دادن به جنگ‌ها و به‌ویژه «جنگ‌های ابدی» در منطقه غرب آسیا را محقق کند، چراکه دیپلماسی جای خود را به اولتیماتوم داده است، گفت: در خاورمیانه که در واقع، شامل مناطق اطراف اسرائیل در غرب آسیا است، دیپلماسی و قوانین بین‌المللی مرده است. اگر هدف تسلیم و خودکشی طرف مقابل باشد که البته مبنای تمامی تعاملات میان اسرائیل و دیگر فلسطینی‌ها بوده است، نمی‌تواند انتظار کارآمد بودن دیپلماسی را داشت. نه اسرائیل حتی یک بار پیشنهاد هم‌زیستی مسالمت‌آمیز با فلسطینی‌ها را مطرح کرده و نه حامیان بین‌المللی آن. فقط برخی اقدامات برای وقت خریدن انجام شده است. اسرائیل عمدا در آغاز تاریخ خود اقدام به از بین بردن مواردی از قوانین بین‌المللی کرد که برایش دردسرساز بود. بنابراین دکترین حمله پیشدستانه را اجرا کرد که کاملا خلاف منشور سازمان ملل است. اسرائیل به شورای امنیت و طیف کاملی از کنوانسیون‌های بین‌المللی بی‌اعتنایی کرد که برجسته‌ترین آن کنوانسیون نسل‌کشی است. این منطقه موجب ایجاد بی‌قانونی و حاکمیت قانون جنگل شده است.

او در بخش دیگری از این گفت‌وگو با انتقاد از جنگ تعرفه‌ای ترامپ گفت: تعرفه‌هایی که اعمال می‌شوند حتی با در نظر گرفتن قوانین ریاضیات هم بی‌معنی هستند و احتمالا بیشتر از هر کسی به خود آمریکا آسیب خواهند زد. ما رئیس‌جمهوری غیرمنطقی داریم که خودسر و دمدمی‌مزاج است و به قانون، چه قانون کنگره باشد و چه دادگاه توهین می‌کند. او هر کاری که می‌خواهد، می‌کند و چیزهایی که می‌خواهد اغلب روان‌پریشانه‌اند. رئیس‌جمهور ترامپ و رفتار اخلالگر و غیرمعقول او محصول فروپاشی قوانین بین‌المللی و دیپلماسی‌اند.

سرنوشت نتانیاهو به جنگ‌های ابدی گره خورده است

دستیار پیشین وزیر دفاع آمریکا با اشاره به اینکه فشارها از داخل و خارج بر نتانیاهو افزایش یافته است، درباره احتمال کناره‌گیری او از قدرت گفت: او قرار نیست کناره‌گیری کند. نمی‌توان کسی را متقاعد به صرف‌نظر کردن از کاری کرد وقتی که موافقت او به معنای به زندان رفتن یا از دست دادن شغلش خواهد بود. سرنوشت او مستقیما به جنگ‌های ابدی اسرائیل گره خورده است. او نمی‌خواهد با فلسطینی‌ها توافق کند. نمی‌خواهد با حماس توافق کند. او استاد دروغگویی است. او حماس متهم می‌کند که به دنبال توافق نیست، در حالی که حماس در پی توافق بوده است. اسرائیل هیچ پیشنهادی جز خودکشی ندارد.

او بیان کرد: اسرائیل اعتبار بالایی در کیفیت اطلاعات و استدلال راهبردی خود داشت. اما افرادی که در آن نقش داشته‌اند از نتانیاهو بیزارند و می‌گویند مردم نیز از او به ستوه آمده‌اند. نتانیاهو به ائتلافش در کنگره متکی و سیاستمدار بسیار مکاری است که به هیچ چیز جز حیات سیاسی خود وفادار نیست. ظاهرا اهمیتی به این نمی‌دهد که در سقوطش اسرائیل را نیز با خود پایین بکشد. اما می‌گویند وقتی چیزی ابدی نباشد، دیر یا زود پایان می‌گیرد. این دقیقا اتفاقی است که برای نخست‌وزیری بنیامین نتانیاهو خواهد افتاد.