عراقچی: ایران و ژاپن پیشگامان جنبش جهانی خلع سلاح شوند

وزیر امور خارجه ایران با بیان اینکه تهران و توکیو «باید جنبشی را برای از بین بردن تسلیحات کشتار جمعی رهبری کنند»، نوشت: اظهارات ترامپ درباره شباهت حملات به ایران و ژاپن فراتر از یک اشتباه تاریخی و در واقع یک توهین بود.

کد خبر: ۱۳۲۰۶۴۲

تاریخ: ۱۱ مرداد ۱۴۰۴ - ۱۴:۲۸

به گزارش تابناک به نقل از ایسنا؛ «سید عباس عراقچی» وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در یادداشتی که در رسانه‌های ژاپنی در آستانه هشتادمین سالروز بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی منتشر کرده، از توکیو خواست در رهبری جنبشی جهانی برای از بین بردن تسلیحات کشتار جمعی به تهران ملحق شود.

عراقچی در یادداشتی که در «آساهی شیمبون» و دیگر رسانه‌های ژاپنی منتشر شده است، نوشت: ژاپن و ایران باید جنبشی جهانی را برای از بین بردن کامل تمامی تسلیحات کشتار جمعی، از جمله هسته‌ای، شیمیایی و بیولوژیکی رهبری کنند.

او افزود که ایران به دلیل مورد حمله قرار گرفتن با تسلیحات شیمیایی از سوی رژیم بعث عراق در جنگ تحمیلی دهه ۸۰ میلادی، با ژاپن در درد و رنج تسلیحات کشتار جمعی هم‌درد است.

وزیر امور خارجه ایران بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی ژاپن در ۶ و ۹ اوت ۱۹۴۵ در میانه جنگ جهانی دوم را «گواهی بر قدرت ویرانگر تسلیحات اتمی» دانست.

او بیان کرد: بسیاری از بازماندگان هنوز از آسیب‌هایی جسمی و روحی رنج می‌کشند که در گذر زمان نیز بهبود نیافته‌اند. آنها در سایه تشعشعات هسته‌ای زندگی خود را سپری کرده و آسیب‌های روانی خود را به حمایت خستگی‌ناپذیر از صلح و خلع سلاح تبدیل کرده‌اند.

آمریکا در میانه جنگ تحمیلی رژیم صهیونیستی علیه ایران که با حملات متجاوزانه آن علیه حاکمیت ملی و تمامیت ارضی ایران در ۲۳ خرداد آغاز شد و تا آتش‌بس ۳ تیر ادامه داشت، دستور حملات متجاوزانه به تاسیسات اتمی نطنز، اصفهان و فردو را صادر کرد.

این حمله از سوی بسیاری از کشور‌های جامعه بین‌المللی محکوم شد. مقامات رسمی و تحلیلگران درباره پیامد‌های زیست‌محیطی و انسانی این حمله در صورت انتشار مواد رادیواکتیو به محیط خارج از این تاسیسات ابراز نگرانی کردند. اگرچه ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی افزایش تشعشعات خارجی را در این تاسیسات اتمی گزارش نکردند.

حمله به تاسیسات اتمی ایران در حالی با نقض قوانین بین‌المللی انجام شد که این تاسیسات تحت نظارت توافق پادمانی ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار داشت. اگرچه «رافائل گروسی» مدیرکل آژانس به وظایف قانونی خود برای حفاظت از این حملات عمل نکرده و حمله به این تاسیسات را نیز محکوم نکرد. ایران اعلام کرد که این موضوع را تحت پیگرد قانونی قرار خواهد داد. مجلس شورای اسلامی ایران همکاری با آژانس را تا اطلاع ثانوی به تعلیق درآورده است.

ایران طی عملیات «بشارت فتح» پایگاه نظامی «العدید» آمریکا در قطر را در پاسخ به تجاوز نظامی این کشور به تاسیسات اتمی ایران هدف قرار داد.

روزنامه ژاپنی نوشت: «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا در طی اخیر ناتو که در ماه ژوئن در لاهه برگزار شد، حمله آمریکا به این سه تاسیسات اتمی ایران را با بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی برابر دانست.

او در جمع خبرنگاران گفت: این حمله به جنگ پایان داد. نمی‌خواهم به هیروشیما و ناگازاکی به عنوان مثال اشاره کنم. اما اساسا همین بود. این حمله به جنگ پایان داد.

«کازومی ماتوسی» شهردار هیروشیما پس از مقایسه حملات متجاوزانه اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی به تاسیسات اتمی ایران با بمباران اتمی هیروشیما از سوی ترامپ گفت: ترامپ واقعیت بمباران اتمی را درک نمی‌کند. به نظر نمی‌رسد که او درکی از این داشته باشد که بمب‌های هسته‌ای که زمانی از آنها استفاده شد، دوست و دشمن را باهم می‌کشد و بشریت را تهدید می‌کند.

شهردار هیروشیما گفت که از ترامپ برای بازدید از موزه «یادبود صلح» این شهر دعوت خواهد کرد تا با ویرانی بر جای مانده از بمباران اتمی آمریکا آشنا شود و داستان بازماندگان آن را بشنود.

عراقچی در این یادداشت با اشاره به اظهارات ترامپ در این باره گفت: این اظهارات فراتر از یک اشتباه تاریخی بود؛ در واقع، توهین شدیدی به یاد و خاطره درگذشتگان و شأن کسانی بود که هنوز با پیامد‌های این بمباران‌ها زندگی می‌کنند.

او فزود که «این مقایسه با خشم و رنج ویژه‌ای در ایران مورد توجه قرار گرفت.»

آساهی شیمبون نوشت: شهر سردشت در سال ۱۹۸۷ میلادی در طی جنگ تحمیلی عراق با گاز شیمیایی خردل مورد حمله قرار گرفت که ۱۳۰ تن از ایرانیان طی این حمله جان خود را از دست دادند و هزاران نفر دیگر نیز ازکارافتادگی دائمی پیدا کردند.

عراقچی با اشاره به این واقعه تاریخی نوشت: ایران در تاریخ معاصر خود از آثار تسلیحات کشتار جمعی رنج برده است.

او در پایان نوشت: «تنها چند کشور به اندازه ما عمیقا تاثیر جبران‌ناپذیر تسلیحات کشتار جمعی را درک می‌کنند. ما باید با صدای جمعی خود بلند بگوییم: دیگر نه.»