بررسی «نارسایی مزمن وریدی»/ بیماری ترامپ خطرناک است؟

دونالد ترامپ پس از تجربه‌ی تورم خفیف در پایین پاهای خود، با با تشخیص "نارسایی مزمن وریدی" از سوی پزشکان مواجه شده است. این خبر، مباحثی را درباره میزان سلامتی ترامپ تقریبا ۸۰ ساله در آمریکا ایجاد کرد.

کد خبر: ۱۳۱۸۰۹۱

تاریخ: ۲۸ تير ۱۴۰۴ - ۲۱:۴۸

به گزارش تابناک، دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، پس از تجربه تورم خفیف در پایین پاهای خود، با تشخیص "نارسایی مزمن وریدی" از سوی پزشکان مواجه شده است. بر اساس نامه‌ای که کاخ سفید از پزشک رئیس جمهور منتشر کرده، این وضعیت شایع است و مضر نیست، و این پیرمرد ۷۹ ساله "در سلامت عالی باقی مانده است."

اما نارسایی مزمن وریدی چیست؟ چه چیزی باعث آن می شود و آیا می تواند منجر به مشکلات سلامتی دیگر شود؟ وبگاه تحلیلی استرالیایی «The Conversation» در مطلبی به قلم ترزا لارکین، دانشیار علوم پزشکی در دانشگاه ولونگونگ استرالیا، نگاهی به این بیماری، ریشه‌ها، علایم و میزان تهدید آن برای حیات افراد انداخته است.

بیماری رگ‌ها

رگ‌ها مجراهای خونی هستند که خون بدون اکسیژن را از تمام قسمت های بدن به قلب منتقل می کنند. نارسایی مزمن وریدی بیماری رگ‌ها است و بیشتر پاها را تحت تأثیر قرار می دهد. وقتی کسی این بیماری را دارد، جریان یافتن خون به قلب دشوارتر می شود. به عبارت دیگر، خون در پاها جمع می شود، به جای این که به راحتی از طریق پاها، لگن و شکم به قلب حرکت کند.

تجمع خون در پاها باعث افزایش فشار در رگ‌های ساق و مچ به پایین شود. این می تواند باعث تورم(oedema) تغییر رنگ پوست، واریس و حتی زخم‌های پوستی شود (پوست به دلیل افزایش فشار کشیده و ضعیف می شود و می تواند پاره شود).

علت نارسایی مزمن وریدی چیست؟

دلایل بالقوه متعددی برای نارسایی مزمن وریدی وجود دارد، از جمله دریچه‌های آسیب‌دیده در داخل رگ‌های پاها. وقتی ایستاده‌ایم، خون باید از پاها برعکس نیروی جاذبه به قلب برگردد. رگ‌ها دریچه‌هایی در درون خود دارند که این جریان یک طرفه را تضمین می کنند و خون را از پس‌رفتن به سمت اشتباه متوقف می کنند. وقتی دریچه‌های رگ‌ها – یا رگ‌های عمیق‌تر یا آن‌هایی که به سطح پوست نزدیک‌تر هستند-آسیب می بینند، این اجازه می دهد خون به عقب جریان یابد و در پاها جمع شود.

آسیب به پوشش داخلی دیواره رگ نیز می تواند باعث نارسایی مزمن وریدی شود. وقتی پوشش آسیب دیده است، همواری و صافی آن کم‌تر می شود و سلول های خونی می توانند به دیوار بچسبند و جمع شوند. این می تواند داخل رگ را مسدود کرده و مانع بازگشت خون به قلب شود. سیگار کشیدن یکی از دلایل اصلی این امر است، اگرچه با افزایش سن به طور طبیعی نیز اتفاق می افتد.

فشرده سازی فیزیکی رگ در لگن از بیرون نیز می تواند یک عامل باشد. بارداری، چاقی یا تومور می تواند رگ لگن را از بیرون فشار دهد. این باعث می شود که جریان خون از طریق آن رگ سخت‌تر شود، که باعث تجمیع خون در رگ‌های پا می شود.

ترومبوز ورید عمیق (DVT) نیز خطر نارسایی مزمن وریدی را افزایش می دهد. این جایی است که لخته‌های خونی در رگ‌های عمیق، معمولا در پاها، تشکیل می شوند. این می تواند جریان خون را مسدود کند یا به دیواره رگ آسیب برساند و جمع شدن خون را در پایین پا افزایش دهد.

در مطالعه‌ای که با همکارانم انجام دادم که روی افراد مبتلا به نارسایی مزمن وریدی کار می کنند، حدود ۱۰ درصد از آن‌ها قبلا ترومبوز رگ عمیق داشتند. با این حال، دکتر ترامپ گفت که هیچ مدرکی از ترومبوز وریدی عمیق در مورد او وجود ندارد.

چه کسانی دچار می شوند؟

داده‌های در مورد این که چه تعداد از افراد، نارسایی مزمن وریدی دارند، متفاوت است، اما نسبتا یک مشکل رایج است. در ایالات متحده، حدود ۱۰ تا ۳۵ درصد از بزرگسالان این بیماری را دارند. عوامل متعددی احتمال ابتلا به نارسایی مزمن وریدی را افزایش می دهند. سیگار کشیدن و داشتن ترومبوز وریدی عمیق از قبل، به شدت با این وضعیت مرتبط است. سایر عوامل خطر شامل افزایش سن، بارداری، چاقی و دوره‌های طولانی ایستادن است.

آیا خطرناک است؟

به خودی خود، نارسایی مزمن وریدی تهدیدکننده‌ی جان نیست، اما یک وضعیت تدریجی است.این عارضه خطر ابتلا به بیماری های دیگر را افزایش می دهد که می تواند جدی‌تر باشد.

جالب اینجاست که در حالی که ترومبوز وریدی عمیق خطر نارسایی مزمن وریدی را افزایش می دهد، افراد مبتلا به نارسایی مزمن وریدی نیز خطر بیشتری برای دچارشدن به ترومبوز ورید عمیق دارند. این به این دلیل است که خون جمع شده زیاد حرکت نمی کند، بنابراین می تواند شروع به تشکیل لخته کند. سپس ترومبوز وریدی عمیق خطر آمبولی ریه، لخته شدن خون در ریه‌ها را افزایش می دهد که تهدیدگر حیات است.

در پاها، جدی ترین نتیجه نارسایی مزمن وریدی ایجاد زخم وریدی است. زخم‌های وریدی می توانند دردناک باشند، مستعد عفونت (مانند سلولیت) هستند و میزان عود بالایی دارند. تحقیقات نشان داده است که ۴ درصد از بزرگسالان ۶۵ ساله و بالاتر در ایالات متحده به دلیل نارسایی مزمن وریدی دچار زخم های وریدی می شوند.

آیا می توان آن را درمان کرد؟

این که آیا و چگونه نارسایی مزمن وریدی قابل درمان است تا حدودی به علت بستگی دارد.

درمان اولیه محتاطانه معمولا شامل بالابردن پاها و پوشیدن جوراب‌های فشرده است. بالا بردن پاها بالاتر از بدن به این معنی است، که جاذبه به جریان خون از پاها به قلب کمک می کند. جوراب‌های فشرده به فشار خون از رگ‌های پا به سمت قلب کمک می کنند. ورزش هایی مانند پیاده روی نیز کمک می کند زیرا وقتی عضلات پاها منقبض می شوند، این باعث می شود خون بیشتری از پاها به قلب برگردد. همچنین ممکن است برای رفع هر گونه مسائل مربوط به وزن، ورزش و تغییر رژیم غذایی توصیه شود.

در موارد پیشرفته‌تر یا شدیدتر، ممکن است برای رفع ناصافی داخل رگ‌ها، حذف هر ترومبوز وریدی عمیق زیرین یا قرار دادن استنت برای فشرده سازی رگ، جراحی لازم باشد.

به طور کلی، ترامپ با یک بیماری رایج برای کسی در سن او تشخیص داده شده است، و پزشکان او بیماری‌های اساسی شدید را رد کرده‌اند.