پچ پچ‌ها بیراه نبود؛

حذف رییس کمیته فوتسال؛ تصمیمی اصولی یا ترمیمی نابهنگام؟!

فوتسال ایران اگرچه ظاهری فریبنده و پر طمطراق دارد و بارها ستون‌های آسیا را لرزانده اما مدت‌هاست طعم مدیریت اصولی را نچشیده حتی زمان احسان اصولی که از شمال‌شرق ایران ابتدا به فدراسیون و بعد به کمیته فوتسال نفوذ کرد تا پرچمدار سمبل قاره‌کهن باشد اما او هم چیزی جز دسترنج دیگران با خود نبرد!

کد خبر: ۱۳۰۹۱۵۶

تاریخ: ۱۲ خرداد ۱۴۰۴ - ۰۲:۰۹

به نظر می‌رسد کسی از خبر برکناری احسان اصولی از ریاست کمیته فوتسال تعجب نکرد. البته سوت پایان مدیریت اصولی خیلی وقت بود که به صدا درآمده بود فقط کسی زحمت پایین کشیدن پرچم پایان بازی او و تیمش را به خود نمی‌داد که بالاخره مهدی تاج در سوت پایان این مدیر دمید و جوهر قلمش نام احسان دیگری را بر برگه بیانیه نشاند.

به گزارش سرویس ورزشی تابناک، فدراسیون فوتبال بالاخره حکم برکناری‌ احسان اصولی را صادر کرد، سؤال اصلی این است: چرا حالا؟ چرا درست در آستانه آغاز لیگ؟ چرا وقتی یک تورنمنت رسمی در تیرماه در راه است؟ زمزمه‌ برکناری اصولی از چند هفته پیش در راهروهای فدراسیون می‌چرخید اما حالا رسمی شده: بیانیه‌ای آمد و نام «احسان کامیانی» به‌عنوان سرپرست روی صندلی‌ اصولی نشست. احسانی جانشین احسانی دیگر شد اما مساله فقط یک جابه‌جایی نیست؛ این یک هشدار است. هشدار به فوتسالی که یک‌بار دیگر باید به جنگی بروند که مدت‌هاست از همه طرف محاصره‌اش کرده‌اند.

مدیریت در فوتسال یک سِمت تزئینی نیست. اینجا خبری از اسپانسر‌های میلیاردی فوتبال نیست که ضعف‌های مدیریتی را بپوشاند. فوتسال با تمام افتخارات آسیایی‌اش روی دوش چند مدیر عاشق و ده‌ها مربی و بازیکن متعهد می‌چرخد. وقتی یک مهره‌های کلیدی بدون پیش‌زمینه و برنامه‌ریزی کنار گذاشته می‌شود طبیعی است بوی بحران به مشام برسد.

در زمان اصولی خبر زیاد بود؛ جلسه، وعده، بخشنامه، طرح توسعه و... اما در عمل خروجی ملموسی به چشم نیامد. نه تقویم لیگ نظم گرفت، نه وضعیت باشگاه‌ها سامان پیدا کرد، نه اردو‌های تیم ملی ثبات داشت. حتی روابط با بدنه فوتسال – از مربیان گرفته تا پیشکسوتان – روزبه‌روز سردتر شد. صدای اعتراض از همه‌جا بلند بود، از لیگ یک تا لیگ برتر.

این تصمیم، اگرچه به ظاهر یک «ترمیم» مدیریتی است، اما زمانش به‌طرز عجیبی نابهنگام است. فوتسال ایران در وضعیتی قرار دارد که کوچک‌ترین بی‌ثباتی در مدیریت می‌تواند کار را از ریشه بلرزاند. فقط چند هفته تا شروع لیگ مانده. تیم ملی هم قرار است تیرماه در تورنمنت کافا مقابل چشم رقبای آسیایی و در خاک خودش بازی کند. در چنین شرایطی تغییر رئیس کمیته فوتسال مثل تعویض کاپیتان تیم درست وسط وقت اضافه‌ بازی است. بازیکنان بهت‌زده‌اند، برنامه‌ریزی‌ها پاره شده و کسی نمی‌داند تاکتیک بعدی چیست!

کامیانی؛ نامی آشنا با نقشی مبهم!

اما حالا وسط تمام این بی‌نظمی‌ها احسان کامیانی به عنوان سرپرست معرفی شده است. پرسش اینجاست: او آمده برای مدیریت یا فقط یک مأموریت موقت گرفته؟ فوتسال با سرپرست اداره نمی‌شود با برنامه و اقتدار و تخصص اداره می‌شود. سابقه اجرایی‌ احسان کامیانی برای خیلی‌ از فوتسالی‌ها آشناست اما آیا او توان آن را دارد تا فوتسال را به مسیر درست برگرداند یا فقط قرار است صورت‌مساله را چند هفته‌ای مدیریت کند؟ کامیانی اگرچه تجربه دارد اما وضعیت امروز فوتسال چیزی فراتر از چند جلسه اداری است. اینجا زمین لغزنده است. باید کسی سکان را به دست بگیرد که هم بازخورد کف سالن را بشنود، هم بلد باشد چطور در هیاهوی سیاست و ناهماهنگی فوتسال را به سلامت عبور دهد.

لیگ فوتسال ایران نفس‌نفس می‌زند. از یک‌سو باشگاه‌ها با مشکلات مالی و بلاتکلیفی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، از سوی دیگر تیم ملی نیاز به بازسازی جدی و آماده‌سازی برای رقابت‌های آسیایی دارد. الان وقت آزمون و خطا نیست. فوتسال ایران نه شانس اشتباه دارد، نه زمان صبر.

کسی بیاید که بازی را بفهد

اگر تصمیم به پوست‌اندازی در مدیریت گرفته شده باید مدیر بعدی از جنس فوتسال باشد. کسی که زمین سالن را دیده باشد، صدای توپ روی کف‌پوش سالن‌ها را شنیده باشد. نه فقط اهل جلسه و گزارش بلکه کسی که بتواند کنار نیمکت تیم ملی بنشیند و بازی را بفهمد. وگرنه همین امروز که درگیر برکناری اصولی هستیم باید منتظر تیتر‌های بعدی هم باشیم: تعویق لیگ، آماده‌نشدن تیم ملی، دل‌زدگی باشگاه‌ها و ...

هیچ‌چیز منتظر نمی‌ماند

درست است که نام‌ها تغییر کرده‌اند اما مشکلات باقی مانده‌اند. بحران بی‌پولی لیگ، بی‌اسپانسری و حتی تقویم نصفه و نیمه. از سوی دیگر تیم ملی هم در حال آماده‌سازی برای رویدادی بین‌المللی است. اکثر باشگاه‌ها به خلوتی سالن‌ها عادت کرده‌اند و به حرف‌های بی‌سرانجام نشست‌های فدراسیونی اعتماد چندانی ندارند. اگر تغییر مدیریتی فقط به معنی تغییر تابلو باشد، اوضاع از این هم بدتر می‌شود.

تغییرهای نیمه‌کاره!

فوتسال ایران از لحاظ افتخار چیزی کم ندارد. پرافتخارترین تیم آسیایی، چند نسل طلایی بازیکن و باشگاه‌هایی که با کمترین منابع بیشترین خروجی را داده‌اند اما این بدنه قوی اگر مدیریت‌نشده هدایت شود کم‌کم فروغ خود را از دست خواهد داد و فرسوده می‌شود. الان وقت آن است که فدراسیون فوتبال نشان دهد این تغییر صرفاً یک اقدام انضباطی نبوده بلکه آغاز بازسازی واقعی در ساختار فوتسال است. وگرنه حذف اصولی تنها یک حرکت نمایشی دیگر خواهد بود، در فصلی که نیاز به تصمیم‌های واقعی دارد، نه تعارف و سرپوش گذاشتن...