چرا مجلس، دولت و بازرسی کل کشور سکوت کرده‌اند؟

ناترازی به دستمزد فوتبالیست‌ها رسید!

مجيد سعيدی

کد خبر: ۱۳۰۸۸۶۳

تاریخ: ۱۱ خرداد ۱۴۰۴ - ۱۷:۲۰

باز هم رسیدیم به فصل نقل‌وانتقالات فوتبال؛ به ارقام نجومی که هیچ توجیه فنی و اقتصادی ندارد. باشگاه‌هایی که فاقد زیر ساخت‌های اولیه و همواره با انباشت بدهی رو‌به‌رو هستند! حالا این باشگاه‌ها برچه اساسی و با چه رویکردی سالیانه اقدام به افزایش بی رویه دستمزد‌ها می‌کنند؟

مگر همین چندی قبل بانک شهر -توجه کنید که صحبت از بانک است- با دعوت از اعضای کنسرسیوم نخواست که به نسبت سهام در تسهیم هزینه‌ها مشارکت کنند؟ و همچنین است که هلدینگ خلیج فارس -مالک باشگاه استقلال- همچنان از سوی صندوق بازنشستگی نفت و بازنشستگان نفت تحت فشار است!

همین سپاهان که قرارداد ۱۵۰ میلیاردی با یک دروازه‌بان منعقد کرده (تا به دروازه‌بان قبلی خود و پرسپولیس ضرب شصت نشان دهد) یا سایر تیم‌های صنعتی که مستقیم یا با نقطه چین به وزارت صمت ارتباط دارند، سالیانه چه میزان هزینه تیم‌داری می‌کنند؟ خروجی آنها چیست؟ چه نقشی در صنعت متبوعه و ارتقای سطح بهره‌وری و کارآمدی کارخانه مورد نظر و کارکنان آن مجموعه داشته است؟

در تبصره یک ماده ۷۸ برنامه هفتم توسعه به نظام پایش مالی و پیشرفت سرمایه‌گذاری پایدار باشگاه‌ها اشاره شده است و البته آیین‌نامه مالی بازی جوانمردانه...!

سوال این است:

وقتی امثال پرسپولیس، استقلال، سپاهان و... از پشتوانه مالی خوب برخوردارند و قادرند صد‌ها میلیارد صرف خرید بازیکن کنند، سایر تیم‌ها که قادر به رقابت مالی با این تیم‌ها نیستند، بازی جوانمردانه مالی که در قانون تصریح شده چه معنا و مفهومی دارد؟

در قانون به پیشرفت سرمایه‌گذاری پایدار اشاره شده؛ استقلال، پرسپولیس و... که همواره در خصوص شاخص‌های حرفه‌ای با مشکل بنیادی رو‌به‌رو هستند و همه ساله فدراسیون زیر سبیلی و البته توجیه، جواز حضور آنها در آسیا را دریافت می‌کند-نقل به مضمون- هنوز یک ورزشگاه اختصاصی ندارند که در کنارش با ساخت موزه، هتل، رستوران و... به در آمد پایدار برسند. ارتقای سلامت اقتصادی چه معنایی دارد؟

در این رابطه حرف بسیار است، اما موضوع حائز اهمیت که جا دارد مجلس محترم شورای اسلامی، دولت و سازمان بازرسی کل کشور ورود کند، نقل دستمزد‌های چند صد میلیاردی به فوتبالیست‌ها در شرایط کنونی اقتصاد کشور است. در شرایط کنونی [و جنگ اقتصادی] خیلی‌ها به نان شب محتاجند و حتی این روز‌ها افزایش قیمت نان جیغ طبقات ضعیف جامعه را درآورده است، دستمزد‌های یکصد میلیاردی و بالاتر چه معنایی دارد؟

کسی منکر پرداخت دستمزد عالادنه معادل مهارتش که قادر است با خلاقیت و هنرنمایی مردم شهر، استان و کشورش را خوشحال کند، نیست. در همه جای دنیا فوتبالیست‌ها به نسبت سایر مشاغل دستمزد‌های نجومی می‌گیرند، اما در کدام کشور و با چه اقتصادی و چه آورده‌ای؟ آیا در کشور ما ستانده فوتبال نسبت به نهاده آن مطابق رئال مادرید، بارسلونا، منچستریونایتد، بایرن مونیخ و حتی تیم‌های عربی است؟

چرا کسی به دستمزد امثال طارمی و سایر لژیونر‌ها ایراد نمی‌گیرد؟ ایراد اینجاست که سقف حقوق کارکنان دولت ۹۱ میلیون با مالیات‌های نجومی در نظر گرفته می‌شود و دستمزد یک فوتبالیست ۱۵۰ برابر یک پزشک فوق تخصص یا اساتید دانشگاه است که سالانه ده‌ها نخبه به جامعه معرفی می‌کند.

ایراد اینجاست که فدراسیون فوتبال به عنوان متولی فوتبال کشور، سال‌هاست قانونی تحت عنوان سقف قرارداد و بودجه وضع کرده که اولاً قابل توجیه نیست و ثانیاً به انحای مختلف و به دلیل فضای رقابت فی‌مابین باشگاه‌ها از حیز انتفاع خارج است؟! جان کلام اینکه ارقام نجومی فوتبالیست‌ها فضای حاکم بر جامعه را ملتهب کرده است.