طالقانی را به شهروندان ایلامی بازگردانید

پیاده راه طالقانی با تلفیقی از معماری نوین و روح سنت در بافت قدیمی به عنوان موزه زنده مدرنیته و سنت، به تنها مفر ایلام نشینان برای رفع خستگی هایشان تبدیل شده است.

کد خبر: ۱۳۰۶۸۸۹

تاریخ: ۳۱ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۳:۱۳

به گزارش خبرنگار تابناک از ایلام‌، این یک اصل آزار دهنده است که با وجود مناظر طبیعی پبرامون شهر ایلام، اما شهروندانش از سرانه فضای سبز محرومند.

با وجود پیشینه چند دهه ای سکونت شهری، بزرگترین شهر و مرکز استان در حوزه مبلمان شهری، تفرجگاه ها، اماکن رفاهی و پارک های تفریحی در ضعف مفرطی قرار داشته و این چالش هر روز بر مخاطرات و تنش های اجتماعی آن افزوده است.

مردمان غرق شده در میان ازدحام و  هیاهوی شهرنشینی و چهار دیواری های بی روح شهری و خستگی کشنده ناشی از کار روزانه از حداقل های رفاهی برای فراغت از خستگی ها و ناملایمات روانی زمانه بی بهره و محرومند.

اما در این دوره وانسفا و انبوهی ناملایمات، پیاده راه طالقانی با تلفیقی از معماری نوین و روح سنت در بافت قدیمی بعنوان موزه زنده مدرنیته و سنت، به تنها مفر  ایلام نشینان برای رفع خستگی هایشان تبدیل شده است.

امروز پیاده راه طالقانی در ایلام جای خالی سالن سینما، تئاتر، فرهنگسرا  موزه، پارک، باغ موزه و پیست خودرو را پر کرده و یک تنه جور تمام ناملایمات رفاهی تحمیلی به شهروندان را به دوش می کشد!

اما دریغ و افسوس که استیصال مدیریتی، ترس و وادادگی گردانندگان شهر این روزها تنها تکیه گاه آرامش روحی و گریزگاه خانواده ها در میانه تنش های روحی و روانی سرشار جامعه ، در قرق مافیای زورگوی دست فروشان در آمده است.

این روزها پیاده راه طالقانی با حضور انبوه دست فروشان و سروصداهای عجیب و گوش آزار آنان و ویراژ موتور سیکلت ها ،دیگر آن جای آرامی بخش روح و ارزانی دهنده آسایش مردان و زنان خسته نیست!

امروز طالقانی به جای اینکه در خدمت رفاه شهروندان ایلامی باشد به میدان نزاع مافیای دست فروشان برای تصاحب بیشتر سنگ فرش های آن و میدان مسابقه برای تشویش بیشتر روح و روان شهروندان ایلامی مبدل شده است.

آری ! همه این اتفاقات در پیش چشم ماموران حافظ امنیت و سد معبر شهرداری و دستگاه های قضایی و نظارتی به وقوع می پیوندد، تا برای همگان مسجل شود که سفتی سندان قانون شکنان و مافیای پشت پرده آن بر قانون هم می چربد!

جای سوال است؛ چگونه می شود سایه  دست زور ماموران شهرداری بر سر یک دست فروش واقع در گوشه ای از پیاده رو فلان خیابان یا بر سر کودکی که با ترازوی دیجیتالش نانی بر سفره پدر و مادر فرتوتش می نشاند همیشه پیداست اما نوبت به طالقانی که می رسد آن دستان در مقابل دست فروشان این پیاده راه به نشان تسلیم بالاست؟!

چگونه می شود سمبه قانون با چکش پلیس توانمند در مقابل دست فروشان طالقانی که حقوق عامه را تضییع و آرامش شهروندان را به یغما برده اند، کند عمل می کند؟ آیا رفتار نمایش استیصال قانون در مقابل عده ای قانون شکن معنا نمی شود؟ پس برای اثبات قدرت قانون، طالقانی را به مردم بازگردانید!