فرصت‌طلبی خاص با اهداف خاص

دست دوستی آمریکا به روسیه

استاد ژئوپلیتیک دانشگاه معتقد است دست دوستی ترامپ به سمت پوتین یک فرصت‌طلبی خاص با اهداف خاص است؛ چراکه آمریکا هیچ وقت دنبال قدرت‌یابی روسیه نبوده و فروپاشی دوم روسیه آرزوی واشنگتن است.

کد خبر: ۱۲۹۲۵۰۴

تاریخ: ۱۵ اسفند ۱۴۰۳ - ۱۷:۴۳

به گزارش تابناک به نقل از ایسنا؛ «کیومرث یزدان پناه» در تحلیل خود درباره این‌که «با وجود گذشت سه سال از جنگ میان روسیه و اوکراین و فرجام نامشخص آن، اکنون شرایط بین‌المللی با وجود رئیس‌جمهور جدید آمریکا دستخوش تغییراتی شده است، آینده این بحران و جنگ چگونه خواهد بود؟» گفت:‌ یک جنگ خسته کننده. روسیه و اوکراین گرفتار جنگی خسته کننده و پردردسر شده‌اند و استیصال ۲ کشور از ادامه این جنگ کاملا مشهود است. در عین حال آمریکا در حال بهره‌برداری از خستگی ۲ طرف درگیر جنگ بوده و هم روسیه و هم اوکراین ملعبه دست واشنگتن شده‌اند.

وی تصریح کرد: ترامپ متوجه این نکته بسیار مهم شده که ادامه جنگ و درگیری برای مسکو و کی‌یف سرتاسر ضرر و زیان در جنبه‌های مختلف بوده و همین مساله هر ۲ کشور را تشنه صلح نموده است و اگر روسیه و اوکراین خود به توافقی دوجانبه برای پایان جنگ برسند، بسیار بهتر از این است که به انتظار میانجی فرصت‌طلبی به نام آمریکا بنشینند.

این استاد دانشگاه همچنین بیان کرد: آمریکا و کشورهای اقتدارگرای اروپایی هرگز به فکر منافع و خیر و صلاح روسیه و اوکراین نیستند و هر ۲ جبهه متخاصم دنبال بهره برداری کثیف از این جنگ فرسایشی هستند. روند جنگ در سه سال اخیر به گونه‌ای نبوده که طرفین به دنبال تحکیم دستاوردهای خود سماجت خرج بدهند.

یزدان‌پناه خاطرنشان کرد: یکی باید سران روسیه و اوکراین را متقاعد کند که تکلیف این جنگ دیگر در میدان نبرد تعیین نمی‌شود؛ بلکه باید در پشت میز مذاکره و گفت‌وگو حل و فصل شود. نقش سازمان ملل متحد برای پایان دادن به این جنگ بسیار تعیین کننده است و ورود کشورهایی مثل چین، هند، ایران، ترکیه و یا سازمان شانگهای که در اصل باید شانگهای یک جایی خود را به عنوان سازمان راهبردی نشان دهد.

نظامی اوکراینی در منطقه «سومی»

بازی ترامپ، صرفا باج‌خواهی از اوکراین نیست

وی همچنین درباره تنشی که میان «ولودیمیر زلنسکی» و «دونالد ترامپ» در کاخ سفید اتفاق افتاد و واکنش‌های بسیاری را به دنبال داشت که نتیجه آن قطع کمک‌های آمریکا به اوکراین بود، اظهار داشت: بازی ترامپ در موضوع جنگ روسیه و اوکراین صرفا باج‌خواهی از اوکراین نیست؛ بلکه مسیری برای به چالش کشاندن رفقای اروپایی است که ترامپ تصور می‌کند زمان تضعیف اروپایی‌ها فرا رسیده و این بازه زمانی بهترین زمان برای امتیاز گرفتن از اروپایی‌هاست، اما محاسبات ترامپ در این زمینه خیلی هم دقیق نیست.

این استاد ژئوپلیتیک دانشگاه در ادامه گفت: نکته مهم‌تری که ترامپ به خوبی از آن آگاه است وضعیت داخلی ۲ کشور روسیه و اوکراین است. روسیه و اوکراین در سه سال اخیر با دشواری‌های اقتصادی مواجه بودند و چالش‌های روزافزون ۲ کشور باعث شده تا صحنه جنگ و فرجام آن مورد سوء استفاده ترامپ قرار گیرد.

یزدان‌پناه خاطرنشان کرد: از این رو سطح بالای تنش میان ترامپ و زلنسکی هم یک بازی طراحی شده از قبل بود تا بسترهای بهره‌برداری حداکثری از میدان تنش مسکو و کی‌یف که هم اکنون در سرنوشت‌سازترین و به عبارتی بالاترین سطح خود رسیده را برای آمریکا فراهم سازد. در واقع این اقدام ترامپ همان استراتژی شوک وحشتی است که در زمان جنگ ستارگان هم علیه رقیب سنتی خود در بلوک شرق استفاده شد.

وی تصریح کرد: اما مشکل اصلی آمریکا که به نحوی از آن هراس دارد، خشم غیر قابل کنترل روسیه از مداخلات آزار دهنده ناتو و آمریکا در میدان درگیری بود، زیرا غرب و آمریکا همواره از اوکراین به عنوان سرزمینی برای تهدید دائمی روسیه یاد می‌کنند؛ این همان مساله‌ای است که در شرایط خاص می‌تواند وضعیت ژیوپلیتیک و استراتژیک این منطقه را به ضرر روسیه تغییر دهد.

دیدار ترامپ و زلنسکی در کاخ سفید

فروپاشی دوم روسیه آرزوی واشنگتن است

این استاد دانشگاه همچنین تاکید کرد: دست دوستی ترامپ به سمت پوتین یک فرصت‌طلبی خاص با اهداف خاص است. زیرا آمریکا هیچ وقت دنبال قدرت‌یابی روسیه نبوده؛ بلکه فروپاشی دوم روسیه آرزوی واشنگتن است. روس‌ها باید این موضوع را بفهمند؛ وگرنه دامی که برای آنها پهن شده بسیار خطرناک است. بنابراین روس‌ها نیاز به یک ضرب‌الاجل زمانی دارند و اگر در کوتاه مدت به بحران جنگ خاتمه ندهند بازی خرس مادر و توله خرس‌ها، روس‌ها را از پا خواهد انداخت.

یزدان پناه افزود: به همین دلیل اروپا دنبال مدلی جدید از بازی ژیوپلیتیک می‌گردد تا در روند نوظهور جهانی از پیش بازنده نباشد و همچنین اجازه ندهد بازی قدرتی که ترامپ راه انداخته بیش از حد تصور دنباله‌رو باشد. لذا اروپا ممکن است برای یک بازه زمانی کوتاه تعهد محدود خود به اوکراین را به تعهدی نامحدود تبدیل کند تا از این طریق اجازه فروپاشی ژئوپلیتیکی در مرزهای طولانی خود با روسیه را ندهد.