مسیری که شهرام دبیری طی می‌کند؛ «اسفندیارِ» مسعود یا چشم اسفندیار دولت؟

هنوز مشخص نیست که معاونت پارلمانی رئیس جمهور در ماجرای استیضاح همتی چقدر به درستی عمل کرده است، اما داستان مخالفت دولت با طرح آموزش ادبیات و زبان اقوام در مجلس و پیامدهای آن، نمایانگر وضعیت ناخوشایند این معاونت است.

کد خبر: ۱۲۹۲۲۴۸

تاریخ: ۱۵ اسفند ۱۴۰۳ - ۱۰:۴۸

مهدی محمدی؛ تابناک- شهرام دبیری در معاونت پارلمانی رئیس‌جمهور به نظر می‌رسد از مصونیتی خاص برخوردار است، به گونه‌ای که باید مراقب بود این مصونیت به «اسفندیار»ی تازه در عرصه مدیریتی و سیاسی ایران منجر نشود.

به گزارش خبرنگار تابناک، پزشک معتمد مسعود پزشکیان هرچند در امور شخصی موفق بوده و در مدیریت‌های محدود کارنامه‌ای درخشان دارد، اما در سطوح کلان، بی‌تجربگی او به ایجاد مسائلی منجر شده است.

دبیری به طرز ناگهانی از نظارت مدیریت شهری به معاونت رئیس‌جمهور منتقل شد و اکنون به عنوان یکی از گزینه‌های خاص در دولت شناخته می‌شود. خاص به معنای داشتن قدرت مانور بیشتر از سایرین و عدم نیاز به پاسخگویی است. او حتی می‌تواند از کنار فاجعه بیمارستان ولی عصر تبریز که خود بانی و سهامدار عمده آن است، به سادگی عبور کند و اعضای دولت نیز در این زمینه سکوت کنند.

استیضاح شش ماهه

علاوه بر فاجعه بیمارستان ولیعصر تبریز، که پس از حادثه بیمارستان چشم‌پزشکی نگاه در تهران اتفاق افتاد، نقش وی در ماجرای استیضاح و برکناری وزیر سابق اقتصاد دولت هم قابل ارزیابی است.

یک معاون پارلمانی موفق، نقش بسیار اساسی در تعیین سرنوشت طرح ها و استیضاح ها و ... دارد. این که چقدر او نقش اش را در استیضاح اخیر درست انجام داده است، شاید در آینده، بهتر بتوان قضاوت کرد. اما نهایتا عبدالناصر همتی با وزارتی شش ماهه در معرض استیضاح قرار گرفت و برکنار شد. به احتمال زیاد می شد، مانع برگزاری این چنین استیضاحی بود.

داستان جدید دیگر، درباره عملکرد دبیری به مخالفت دولت با طرح آموزش ادبیات و زبان اقوام در مدارس مربوط می‌شود که در نهایت به عدم تصویب طرح انجامید. پس از این رویداد، دبیری تنها با یک توئیت تلاش کرد تا توضیحاتی ارائه دهد که بیشتر به رفع تکلیف شبیه بود و این که در مسیر آینده، بهانه‌ای برای پاسخگویی به افکار عمومی فراهم کند.

در حالی که معاون شهرام دبیری در جلسه صحن مجلس بر بیان نظر دولت به عنوان مخالف طرح مذکور تأکید داشت، اما دبیری، در توئیتی که پس از پایان جلسه منتشر کرد، نوشت که دلخوش به عنوان نماینده دولت، نظر شخصی خود را بیان کرده است! این استدلال به راحتی از سوی مخاطبان و حتی رئیس‌جمهور پذیرفته نمی‌شود. اتفاقا به نظر می‌رسد که موضوع  مخالفت دولت و توضیحات بعدی دولتمردان، مساله ای هماهنگ شده و مبتنی بر برنامه باشد. دلخوش، به عنوان نماینده سابق مجلس و معاون در معاونت پارلمانی ریاست جمهوری، ، به ندرت نظر شخصی‌اش تاثیری این چنینی و در این سطح  داشته است.

دلخوش، کارش را درست انجام داده

شیوه نگارش توئیت و استفاده از قید «در صورت نیاز» و کلیت اعلام موافقت رئیس‌جمهور با طرح، نشان می‌دهد که سید کاظم دلخوش، معاون دبیری، با آن همه تأکید روی اعلام موضع دولت در صحن، اتفاقاً خطایی انجام نداده و کاری را که به وی محول شده، درست انجام داده است.

متن، روایتگر اصل نگاه دولت و حداقل دبیری به این ماجراست _حداقل در این شرایط_. واقعا اگر دولت موافق است، لذا قید «در صورت نیاز» ضرورتی ندارد. به جای نوشتن توئیت، بهتر بود همان لایحه دولت آماده و ارائه می‌شد. حالا نوشتن توئیتی که بشود هر تفسیری از آن کرد، بخشی از دیگر از توان معاون پارلمانی را به رخ می‌کشد. هر چند چنین توانمندی‌هایی، دیگر کارکرد طولانی‌مدت ندارند و قضیه، خیلی زود لو می‌رود.

به‌راستی اگر خطایی از سوی معاون شهرام دبیری در صحن و به این وسعت انجام شده، نباید منجر به اتفاق ویژه‌تری و برخورد متناسب تری بشود؟ موضوع می‌توانست مهم‌تر از این‌ها تلقی شود.

امان از اسفندیار شدن!

اینجا بحث، صرفاً بر سر موافقت یا مخالفت با طرح مذکور نیست، بلکه مهم، شیوه کار معاون پارلمانی رئیس‌جمهور است که هر بار زنگ هشداری برآمده از عملکردش، برای دولت به صدا در می‌آید و مسعود پزشکیان هم تمایلی خاص به پیگیری نشان نمی دهد. شاید هم او،  بسیار بیشتر از تصورات، به شهرام دبیری اعتقاد دارد. هرچند همین نوع نگاه‌ها و معتقد بودن‌هاست که اسفندیارها را از سیاست ایران بیرون می‌آورد و رویین‌تنشان می‌کند و ....

معاون پارلمانی رئیس‌جمهور، شهرام دبیری پزشک، نه تنها سابقه‌ای در مجلس ندارد، بلکه با مواردی حاشیه‌ساز و انتقادبرانگیز مانند ماجرای داروهای مقطر در بیمارستان ولی‌عصر تبریز نیز مرتبط است. این موضوعات می‌تواند به عنوان پاشنه آشیل دولت مسعود پزشکیان عمل کند و اعتبار دولت را تحت تأثیر قرار دهد.

بی‌تفاوتی دولت و شخص رئیس‌جمهور نسبت به ماجرای بیمارستان ولی‌عصر تبریز، که به سلامت و جان بیماران مرتبط است، بسیار نگران‌کننده بود. این بی‌تفاوتی می‌تواند به عنوان نشانه‌ای از عدم مسئولیت‌پذیری دولت در قبال مسائل مهم اجتماعی و بهداشتی تلقی شود. اگر دولت نتواند یا نخواهد در قبال چنین مسائلی موضعی شفاف و قاطع اتخاذ کند، اعتماد عمومی نسبت به آن کاهش خواهد یافت. البته شاید هم قرار نیست دوستان نزدیک، آسیبی ببینند و موقعیتشان متزلزل شود.

در برابر افکار عمومی

شهرام دبیری در امور مربوط به خود و در حوزه مدیریت محدودتر، واقعا فردی توانمند و موفق است. اما انتخاب وی  به عنوان معاون پارلمانی رئیس‌جمهور، با وجود سابقه‌ی حضور در شورای شهر و البته عدم تجربه در مجلس و سطوح بالا، از همان ابتدا سوال‌برانگیز بود.

دولت ممکن است در انتخاب افراد، بیشتر بر اساس روابط شخصی و وفاداری‌های دوستانه عمل کرده باشد تا شایستگی و صلاحیت حرفه‌ای. این رویکرد می‌تواند به اعتبار دولت آسیب بزند و این تصور را ایجاد کند که دولت در مدیریت منابع انسانی خود دچار ضعف است. باید در خاطر دولتمردان باشد که روزی دوباره در معرض افکار عمومی باید پاسخگو باشند.

افکار عمومی، به ویژه در میان اقوام و اقلیت‌ها، انتظار داشتند که دولت جدید با رویکردی متفاوت و عمل‌گرایانه به مسائل آن‌ها بپردازد. اما تناقض‌ها و بی‌تفاوتی‌های اخیر، تحقق این انتظارات را با تردید مواجه کرده است.