«نستله» راه خودکفایی ایران در شیر خشک را بست

ایران با وجود اینکه در تولید شیر خام خودکفاست، 86 درصد بازار شیر خشک را به دو شرکت خارجی سپرده و اینها به خاطر منافع کشور خودشان فرصت خودکفایی در تامین 4 قلم ماده افزودنی که 94 میلیون دلار ارز می‌بلعد را نمی‌دهند.

کد خبر: ۱۲۹۲۰۷۳

تاریخ: ۱۳ اسفند ۱۴۰۳ - ۱۹:۳۱

به گزارش «تابناک» به نقل از فارس؛ «تنها در سال گذشته شیر خشک به ارزش ۹۴ میلیون دلار وارد کشور شد» این در حالی است کشور در تولید شیر خام ماده اصلی شیر خشک خودکفاست.

با این رقم می‌توان یک کارخانه مدرن تولید شیر خشک با ظرفیت بالا راه‌اندازی کرد، که سالانه بیش از ۱۹ هزار تن شیر خشک تولید کند.

در یکسال گذشته قیمت شیر خشک چندین بار بیشتر شد، برخی برندهای شیر خشک به نوبت در بازار نایاب شدند و تغییر شیر خشک نوزادان مشکلات گوارشی برای آنها ایجاد کرد و والدین را نگران ساخت. شیر خشک برند «نان» مال شرکت نستله در ۶ ماه گذشته ۵۸ درصد رشد قیمت داشته است.

باوجود اینکه کشور ۱۱ میلیون شیر خام تولید می‌کند اما ۸۶ درصد تولید شیر خشک کشور در اختیار دو شرکت اسرائیلی و فرانسوی نستله و دنون است. طبق فرمول از ۱۱ کیلو شیرخام یک کیلو شیر خشک به دست می‌آید.

همه ارز برای واردات ۴ قلم ماده افزودنی آنزیم‌ها، روغن مخصوص، پودر آب پنیر و لاکتوز داده می‌شود که کارشناسان معتقدند امکان تولید اینها در داخل وجود دارد، به طوری که اخیرا یک شرکت ایرانی اقدام به تولید پودر پنیر و لاکتوز کرده که باید توسعه یابد.

کمبود سرمایه‌گذاری در بخش کشاورزی(در محدوده ۴ درصد) به دلیل سودده نبودن پروژه‌های کشاورزی نسبت به صنایع، روی پروژه‌های مهم و اثر بخش این حوزه از جمله شیر خشک تاثیر گذاشته است.

کارشناس صنایع غذایی علی عصری می‌گوید که امکان تولید و فرموله کردن مواد افزودنی شیرخشک به این راحتی نیست و کشورهای دیگر علم آن را در اختیار ما نمی‌گذارند و به این دلیل کارخانه‌ها با ۶۵ درصد ظرفیت کار می‌کنند.

در مقابل کارشناس دامپروری مهران کرمی می‌گوید که دو مورد از این مواد افزودنی را یک شرکت قول داده که تا ۶ ماه دیگر کامل تامین کند دو مورد دیگر هم امکان تولید در کشور وجود دارد مسئله این است که بخش تولید شیرخشک از توسعه زیر ساخت رنج می‌برد که طی این سالها به شرکت‌های خارجی سپرده‌اند.

افزایش ضریب خودکفایی واقعی در شیر خشک با تمرکز شرکت های دانش بنیان برای تولید ۴ قلم ماده افزودنی ضروری و توسعه شرکت‌های تولید کننده داخلی توسط بخش خصوصی امکانپذیر است تا زمانی که شرکت‌های خارجی سکان تولید را در دست دارند، بدیهی است آنها منافع کشور خود را فدا نمی‌کنند.