چرا اسرائیل حاضر به خروج از لبنان نیست؟

در آستانه پایان مهلت مقرر برای خروج کامل رژیم صهیونیستی از مناطق مرزی لبنان، این رژیم اعلام کرده که حاضر به خروج از ۵ نقطه مرزی لبنان نیست.

کد خبر: ۱۲۸۹۰۱۴

تاریخ: ۲۸ بهمن ۱۴۰۳ - ۰۹:۲۰

در حالی که تنها چند روز بیشتر به پایان دومین مهلت خروج ارتش رژیم صهیونیستی از مناطق مرزی لبنان باقی نمانده، لبنان اعلام کرد که این رژیم صهیونیستی توسط آمریکا خواستار ماندن در ۵ نقطه در جنوب لبنان پس از پایان مهلت عقب‌نشینی و خروج کامل ارتش این رژیم در ۱۸ فوریه شده که با مخالفت قاطع دولت لبنان مواجه شده است.

به گزارش تابناک به نقل از فارس؛ دفتر «نبیه بری»، رئیس پارلمان لبنان در بیانیه‌ای اعلام کرد که طرف آمریکایی به وی اعلام کرده که اسرائیل تا پایان مهلت مقرر از روستا‌هایی که همچنان در اشغال دارد، خارج خواهد شد، اما قصد دارد، حضور خود را در ۵ نقطه از جنوب لبنان حفظ کند. این بیانیه تأکید کرده که این درخواست با مخالفت قاطع رئیس پارلمان لبنان مواجه شده و بری به طرف آمریکایی اعلام کرده که اسرائیل باید به طور کامل از جنوب لیتانی عقب‌نشینی کند. روزنامه عبری زبان «هاآرتص» نیز به نقل از منابعی که آنها را آگاه توصیف کرده، اعلام کرد که اسرائیل درخواست تعویق عقب‌نشینی ارتش این رژیم از ۵ نقطه در جنوب لبنان را داده که در نزدیکی منطقه «اصبع الجلیل» در منطقه راهبردی «الجلیل» واقع شده است.

منطقه راهبردی الجلیل

الجلیل شمالی‌ترین منطقه فلسطین اشغالی است و به این دلیل که در منطقه مرزی بین لبنان و فلسطین اشغالی واقع شده و همواره خط تماس و درگیری بین رژیم صهیونیستی و مقاومت لبنان است، از اهمیت ژئوسیاسی و امنیتی بسیاری برخوردار است. افزون بر آن، منطقه الجلیل دارای اهمیت تاریخی و دینی نیز می‌باشد.

شهر تاریخی «الناصره» در این منطقه قرار دارد. شهری که گفته می‌شود، زادگاه حضرت مریم و حضرت مسیح است و حضرت مسیح در این شهر بزرگ شد و پس از مبعوث شدن به پیامبری تبلیغ دین مسیحیت را از این شهر آغاز کرد. این منطقه از زمان آغاز نبرد طوفان الاقصی در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ تا برقراری آتش‌بس بین حزب‌الله و اسرائیل شاهد حملات موشکی حزب‌الله بود.

بر اساس آمار‌های رسمی، حملات موشکی و راکتی حزب‌الله به منطقه الجلیل موجب از نابودی زیرساخت‌ها و ساختمان‌های عمومی این منطقه، تخریب ۵۰۰ خانه و آوارگی ده‌ها هزار صهیونیست شد. درحالی که نظرسنجی دانشگاه «تل‌حی» نشان می‌دهد، ۴۰ درصد از شهرک‌نشینان این مناطق از بیم حملات مجدد حزب‌الله اعلام کرده‌اند که قصد بازگشت به این منطقه را ندارند. بی‌توجهی کابینه نتانیاهو به وضعیت امنیتی و اقتصادی منطقه الجلیل باعث شد تا چند ماه بعد از آغاز درگیری‌ها، رؤسای شهرک‌های این مناطق طرح جدایی یک جانبه از اسرائیل و تشکیل «دولت الجلیل» را ارائه دهند.

این منطقه همچنین به سه بخش تقسیم می‌شود:

الجلیل اعلی: شامل سلسله کوه‌هایی که مرتفع‌ترین آن کوه «الجرمق» است که بلندترین کوه فلسطین اشغالی به شمار می‌آید.

الجلیل سفلی: شامل مجموعه تپه‌های کم ارتفاع و دره‌های متعدد است.

الجلیل غربی: شامل نوار ساحلی که از شمال شهر حیفا آغاز می‌شود و تا مرز‌های لبنان امتداد می‌یابد و شهر‌های عکا، نهاریا و رأس ناقوره را در برمی‌گیرد. منطقه الجلیل به دلیل قرار گرفتن بر سر مرز‌های سه کشور اردن، سوریه و لبنان دارای اهمیت ژئوسیاسی و امنیتی بسیاری است و پس از عقب‌نشینی رژیم صهیونیستی تبدیل به میدان درگیری دائمی بین گروه‌های مقاومت فلسطینی، لبنانی و حزب‌الله از یک‌سو و رژیم صهیونیستی از سوی دیگر شده است.

۵ نقطه‌ای که اسرائیل حاضر به خروج از آنها نیست

بر اساس آنچه «ران درمر»، وزیر امور راهبردی رژیم صهیونیستی اعلام کرده، این رژیم پس از پایان مهلت آتش‌بس ۵ نقطه را در جنوب لبنان به دلیل راهبردی بودن آنها حفظ خواهد کرد، این نقاط عبارت‌اند از:

تپه اللبونه که از لحاظ ارتفاع هم سطح شهرک‌های الضهیره، اللبونه و علما الشعب است و علاوه بر چندین شهرک صهیونیستی در فلسطین اشغالی، بر شهر صور و اردوگاه آوارگان فلسطینی البص و نقاط مراقبت یونیفل نیز مشرف است. اسرائیل این منطقه را منطقه دفاعی اعلام کرده است.

تپه الحمامص که در نزدیکی دو شهرک مرزی لبنانی یارین و مروحین قرار دارد. این تپه مشرف به شهر الخیام، المطله، دشت الخیام، الماری و الوزانی است و حضور اسرائیل در آن به معنای قطع ارتباط این شهرک‌ها و تبدیل آنها به مناطق منزوی و جدا از هم است

کوه بلاط که در نزدیکی دو شهرک مرزی لبنانی رمیش و عین إبل قرار دارد و به اسرائیل اجازه می‌دهد، بر مناطق وسیعی در پیرامون این دو شهرک اشراف داشته باشد.

کوه الباط در عیترون که به طور کامل بر مناطق میانی لبنان اشراف دارد.

تپه العویضه که بین روستا‌های العدیسه، الطیبه و رب ثلاثین واقع شده و مشرف به همه شهرک‌های صهیونیست‌نشین الجلیل استبه این ترتیب آشکار می‌شود، چرا این ۵ نقطه برای رژیم صهیونیستی حائز اهمیت بسیار است و از آنها به عنوان نقاط راهبردی نام می‌برد و علاوه بر اینکه حاضر به خروج از آنها نیست، بلکه درصدد احداث پایگاه‌های نظامی و کنترل و نظارت روی هریک از آنهاست.

غیرمسکونی بودن این ارتفاعات و تهی بودن آنها از هرگونه ساخت‌وساز و تأسیسات به رژیم صهیونیستی اجازه می‌دهد، به راحتی در آنها حضور و تحرک داشته باشد. درحالی که دولت لبنان به شدت نگران آن است که در مهلت مقرر یعنی ۱۸ فوریه جاری رژیم صهیونیستی از عقب‌نشینی از این ۵ نقطه راهبردی طفره برود، ساکنین روستا‌های مرزی تحت اشغال رژیم صهیونیستی با دادن فراخوان‌هایی روز سه‌شنبه برابر با ۱۸ فوریه جاری را «روز بازگشت» نامگذاری و اعلام کردند که برای «آزادسازی مابقی اراضی و روستاهای» تحت اشغال رژیم صهیونیستی راهی این مناطق خواهند شد تا آنها را از اشغال صهیونیست‌ها آزاد کنند. از ۲۷ نوامبر گذشته تاکنون که آتش‌بس بین حزب‌الله لبنان و رژیم صهیونیستی بر قرار شد، ارتش رژیم صهیونیستی می‌بایست، ظرف ۶۰ روز از مناطق اشغالی جنوب لبنان خارج می‌شد، اما به دلیل عدم خروج از این مناطق خواستار تمدید آتش‌بس تا ۱۸ فوریه (سه‌شنبه آینده) شد.

اگرچه رژیم صهیونیستی تاریخ جدیدی را برای خروج از این مناطق تاریخ جدیدی مشخص و اعلام نکرده است، اما سازمان رادیو و تلویزیون اسرائیل مدعی شده که اسرائیل از کمیته بین‌المللی ناظر بر توافق آتش‌بس خواسته است، مهلت عقب‌نشینی را تا ۲۸ فوریه تمدید کند که بیروت آن را رد کرده است. کمیته نظارت بر اجرای توافق متشکل از لبنان، اسرائیل، آمریکا، فرانسه و نیروی موقت سازمان ملل در لبنان (یونیفل) است.

از زمان اجرایی شدن توافق آتش‌بس، اسرائیل حداقل ۹۲۳ بار آتش‌بس را در لبنان نقض کرده که بر اساس آمار‌های رسمی لبنان موجب شهادت ۷۳ شهروند لبنانی و زخمی شدن ۲۶۵ شهروند دیگر شده است. در مجموع تجاوز اسرائیل به لبنان منجر به شهادت ۴.۱۰۴ شهروند لبنانی و زخمی شدن ۱۶.۸۹۰ نفر دیگر شده که بخش قابل توجهی از آنها را زنان و کودکان تشکیل می‌دهند. همچنین در جریان این حملات حدود ۱.۴ میلیون شهروند لبنانی نیز آواره شدند. رژیم صهیونیستی برای چندین دهه سرزمین‌هایی را در لبنان، فلسطین و سوریه اشغال کرده و از خروج از آنها و ایجاد یک کشور مستقل فلسطینی به پایتختی قدس شرقی در مرز‌های قبل از جنگ ۱۹۶۷ خودداری می‌کند.