دو سه سال آینده متوجه خواهید شد که هیچ شهری کشتی ندارد

انتقاد مربی تیم بنا از چرخه: فقط ۴ نفر باید معاف می‌شدند/ کشتی‌گیر از نقطه صفر مرزی کجا راهش را پیدا کند؟

رسول جزینی، مربی سابق تیم ملی کشتی فرنگی انتقادهایی را نسبت به چرخه انتخابی این تیم مطرح کرده و معتقد است معافیت از حضور در چرخه فقط باید شامل مدال‌آوران المپیک شود.

کد خبر: ۱۲۸۰۹۹۵

تاریخ: ۱۲ دی ۱۴۰۳ - ۱۲:۱۳

عضو سابق کادرفنی تیم ملی کشتی فرنگی جدای از انتقادی که بابت معاف کردن تعداد زیادی از کشتی‌گیران از مسابقات کشوری دارد، معتقد است که این رقابت‌ها را خراب کرده‌اند.

به گزارش تابناک ورزشی، مسابقات قهرمان کشوری کشتی فرنگی روز‌های پایانی هفته گذشته در شیراز برگزار شد و نفرات اول آن قرار است همراه با بخشی از کشتی‌گیران معاف شده از مرحله اول، به تورنمنت بین‌المللی بروند. برخی اگر در تورنمنت زاگرب خوب نتیجه بگیرند شانس حضور در مسابقات قهرمانی آسیا را دارند و برخی هم اساسا با قهرمانی کشور، شانسی برای حضور در مسابقات آسیایی پیدا نکرده‌اند.

در رابطه با ابهامات این رقابت‌ها و چرخه‌ای که پیش روی کشتی فرنگی در سال ۲۰۲۵ قرار گرفته، گفت‌وگویی با رسول جزینی همکار محمد بنا در سال‌هایی که هدایت تیم ملی را برعهده داشت، داشتیم که در زیر می‌خوانید:

تابناک: دوره شما همیشه این انتقاد به محمد بنا وارد بود که مسابقه انتخابی به آن شکل برگزار نمی‌شود و نحوه انتخاب خیلی شفاف نیست. چرخه امسال کشتی فرنگی با ۱۸ کشتی‌گیر معافی از مسابقات کشوری، به نوعی انتصاب خیلی فراتر از دوره‌ای است که خیلی‌ها به سرمربی سابق تیم ملی انتقاد داشتند.

آنهایی که انتقاد می‌کردند این را در نظر نمی‌گیرند که ما مجبور بودیم گلخانه‌ای عمل کنیم. یک زمانی این کمیت و کیفیت را نداشتیم و باید گونه دیگری انتخاب صورت می‌گرفت. این چه جور عدالتی است که شما چرخه را طوری بچرخانی که یک نفر تمام سال در مسابقه و انتخابی باشد و تفاله و فسیل شود و نفر اول کلا کنار بماند. دوستان داعیه این را داشتند یک نفر در نقطه صفر مرزی کجا با حسن یزدانی کشتی بگیرد و بعد دیدیم که چه اتفاقاتی افتاد که در هر صورت آن صحبت‌ها و اینگونه عمل کردن، اشتباه بود.

تابناک: مسابقات قهرمان کشوری در چند سال اخیر به نسبت گذشته رونق گرفته بود، اما با این حجم از معافی، قطعاً کیفیت آن زیر سؤال رفت.

پیش از اینکه به این موضوع بپردازیم، من این را بگویم که اساساً شکل قهرمان کشوری نباید اینطور باشد. اسمش روی آن هست، قهرمان کشوری را برگزار می‌کنی که رنک استانی را تعیین کنی. چه جور می‌شود خوزستان ۵۰ نفر را بفرستد و بعد رنک استان‌ها مشخص شود؟ کشتی‌گیری که از نقطه صفر مرزی، بدون حریف تمرینی می‌آید، یکی را از خوزستانِ مدعی با آن تعداد رقیب خوب و حریف تمرینی رد می‌کند، دو تا را رد می‌کند، بعد مقابل سومین خوزستانی گیر می‌افتد. واقعیت این است که این، رنک را نشان نمی‌دهد. به این می‎‌گویید تمرکززدایی؟ استان تهران با قرض گرفتن کشتی‌گیر از این و آن، که من اصلاً این شیوه را قبول ندارم، رتبه می‌آورد. کشتی‌گیران مهاجر به پایتخت، اساساً برای این استان نیستند. کشتی‌گیران خوزستان هم که تکلیف‌شان مشخص است. یعنی الان کشتی خلاصه شده در دو سه جا، خوزستان، مازندران و فارس که هر کدام‌شان کلی کشتی‌گیر در مسابقات کشوری دارند.

تابناک: ۱۸ نفر هم که معاف از قهرمان کشوری بودند!

واقعیت این که من فلسفه این معاف کردن‌ها را نمی‌دانم، روی چه اصولی معاف می‌کنند. مثلاً برای فردین هدایتی که قرار است به قهرمانی آسیا برود و از مسابقات کشوری معاف است، خب، مسابقات آسیایی برای سنگین‌وزن ایران، مسابقه تاپی نیست. حالا امین میرزازاده مثلاً برنز المپیک را گرفته، معاف کردنش توجیه دارد.

تابناک: در واقع معاف کردن کشتی‌گیر به خاطر کسب نشان بزرگسالان جهان و المپیک منطقی است و باقی خیلی مفید برای کشتی ما به نظر نمی‌رسد.

از نظر من هم فقط معاف کردن مدال‌آوران بزرگسالان جهان توجیه دارد. اینکه شما ۸ مسابقه بگذاری و بعد برسی به این نقطه که کسی به آنها که معاف شده‌اند، نمی‌رسد چیز جالبی نیست. البته من به اولین چیزی که خیلی اعتراض دارم مسابقات قهرمان کشوری است که واقعاً خرابش کردند و این دیگر اسمش قهرمانی کشور نیست، انتخابی تیم ملی است. حالا می‌گویند امتیاز جدا حساب می‌شود نه اینطور نیست. شما کجا می‌توانی رنک کرمان را پیدا کنی؟ خب اینها در شهر خودشان مسابقه دهند و یک نفر بیاید به کشوری، بعد هم انتخابی تیم ملی بگذارید. شاید در نقطه صفر مرزی هم استعداد پیدا شد. جایش اینجا بود که کشتی‌گیر به واسطه قهرمان کشوری، از نقطه صفر مرزی خودش را مطرح کند.

تابناک: یکی مثل امید آرامی از منطقه سیستان و بلوچستان در همین مسابقات کشوری توانست خودش را نشان دهد.

وقتی مسابقه باشد کشتی‌گیر مستعد و آینده‌دار پیدا می‌شود. من یک ایراد دیگر هم به این مسابقات می‌گیرم که آزمایش دوپینگ نداشت و این چیز خیلی مهمی بود که در رقابت‌ها باید حتماً لحاظ می‌شد. شاید حق خیلی‌ها توسط اشخاصی که دوپینگ می‌کنند پایمال شود.

تابناک: یعنی مورد مشکوکی احساس کردید؟

بله، از نظر من باید حتماً آزمایش باشد حداقل از دو تا فینالیست تست می‎‌گرفتند. واقعاً اینها روی روال درستی انجام نشد. در نهایت می‌خواهم بگویم من فکر می‌کنم اگر دنبال عدالت و چرخه‌ای، همه چیز باید خیلی باید شفاف‌تر باشد.

تابناک: در این چرخه حتی با برنز امید‌های جهان هم کشتی‌گیر را معاف کردند.

هر کسی از راه رسید، معاف شد. از نظر من فقط سعید اسماعیلی، علیرضا مُهمدی، محمدهادی ساروی و امین میرزازاده که در المپیک ۲۰۲۴ پاریس مدال گرفتند باید معاف می‌شدند و سایرین باید کشتی می‌گرفتند.

تابناک: کشتی‌گیری مثل عرفان جرکنی واقعاً چرا باید از مسابقات کشوری معاف شود؟

به هر حال این نظر کادرفنی است و شاید من جور دیگری فکر کنم، ولی به طور کلی اینکه بدعت‌گذاری شود، بد است. ضمن اینکه، هر مسابقه‌ای شرایط خاص خودش را دارد، مگر شما می‌توانی در مسابقات قهرمانی آسیا دو سه کشتی‌گیر را در یک وزن اعزام کنی که در مسابقات کشوری این کار را می‌کنی و یک استان چندین کشتی‌گیر در هر وزن دارد. مسابقات کشوری ما، مسابقه رسمی است، باید طبق روال مسابقات رسمی هم برگزار شود. باز هم تأکید می‎‌کنم از نظر من عدالت این بود که فقط این چهار مدال‌آور المپیکی کنار می‌ماندند و بقیه همه باید شرکت می‌کردند و نکته دوم هم خارج شدن مسابقات قهرمان کشوری از شکل و شمایل درست آن است. این همه کشتی‌گیر را می‌شد در جام تختی شرکت داد.

تابناک: قابل پیش‌بینی بود که محمدرضا گرایی هم در مسابقات کشوری کشتی نمی‌گیرد و همین اتفاق هم افتاد.

کاملاً روشن است که تصمیم اشتباهی بود. من رضا و علی گرایی را دوست دارم، قبلاً هم گفتم، اما یک چیز‌هایی کاملاً بدیهی است. الان هم قهرمان کشوری را خراب کردند و دو سه سال آینده متوجه خواهید شد که هیچ شهری کشتی ندارد، سال آینده هم همین چند تیم مدعی، به تبعیت از نتایج امسال که تیم‌هایشان موفق بوده و بعد هم در تیم ملی نتیجه گرفتند، ۴۰ تا سهمیه دارند. یعنی کل ایران ۲۵ تیم می‌دهد و اینها هر کدام بالای پنج تیم. هر وقت توانستید در قهرمانی آسیا هم همین کار را بکنید و چند کشتی‌گیر در یک وزن اعزام کنید، آن وقت شکل قهرمان کشوری را تغییر دهید. هر مسابقه‌ای فلسفه خودش را دارد.

تابناک: توجیه هم این است که به خاطر کسب نتیجه و آینده‌نگری این تصمیمات گرفته شده است.

بدی ورزش این است که من راحت می‌توانم ادعا کنم که فلان کار را می‌کنم و فلان نتیجه را می‌گیرم، اما چه ضمانت اجرایی هست که همان چیزی که ادعایش را کردم، اتفاق بیافتد؟ حرف را که همه می‌زنند.