تحلیل اجتماعی تابناک/

به بهانه مصاحبه رئیس جمهور؛ آقای پزشکیان، ما چوب «صداقت» دیگران را خورده ایم!

دکتر مسعود پزشکیان رئیس جمهور، در گفتگوی تلویزیونی شنبه شب با مردم، نکات مهمی را در لابلای مطالبش درباره صادق بودن با جامعه بیان کرد که البته یک نگرانی عمده نیز درباره آن نکته کلیدی وجود دارد.

کد خبر: ۱۲۵۷۰۰۱

تاریخ: ۱۱ شهريور ۱۴۰۳ - ۰۹:۴۴

به گزارش خبرنگار اجتماعی تابناک، اظهارات رئیس جمهور درباره صداقت و ارتباط با مردم، و این که موضوعات را به طور واضح با مردم در میان باید گذاشت، به هر دلیلی و  ظاهرا بیش از هر زمان دیگری در بین مخاطبان مصاحبه تلویزیونی، پذیرفتنی به نظر می رسد.

از بین همه دلایل احتمالی در این باره، همچنان شخصیت صمیمی و بی آرایه یک فوق تخصص قلب، استاد نهج البلاغه، مسلط به چندین زبان مهم دنیا و رئیس جمهور اسلامی ایران است که احتمالا هر کدام از این عناوین را هم اگر نداشت، اما همین شخصیت و مرام فعلی اش را با خود به همراه داشت.

اما در این بین یک چالش مهم وجود دارد؛ همه روسای جمهور و حتی مسئولین رده ه های پایین تر از رئیس جمهور، همواره از مردم و جامعه سخن گفته اند. از کرامت مردم، از دولت مردم، از توجه به مردم، از حق مردم، از سفر به میان مردم و ...

چرایی یک دلهره

آنچه جامعه ایرانی را با شنیدن چنین صحبتهایی از چنان مقامی، به سمت دلهره می برد، پیشینه و سابقه ای است که از آن، در یاد دارد.

آقای رئیس جمهور حتما متوجه هستند که امروز، شرایط و حال موجود ما، ثمره همان با مردم و برای مردم بودن ها و نتیجه حرمت هایی است که پیشینیان، بر ما قائل بوده اند!

همه آن حرف ها، شرایط امروز را برای مردم رقم زده است. حال قضاوت با شما؛ اسلاف شما، گفتند که با مردم صادقند. امروز اما انگار همین مردم و همین جامعه، دل پری از عدم صداقت ها دارند. شما صداقت داشتید ولی ما چوب صداقت شما را خوردیم.

مروری بر سابقه موضوع نشان می دهد این نوع اظهارات در ادوار مختلف ریاست جمهوری از سوی رؤسای جمهور قبلی نیز مطرح شده است و مردم امیدوارند که صحبت‌های شما به همین ورطه تکرار و بی‌اساس تبدیل نیفتد، شما انگار توان ارائه معنای جدید و درستی از صادقانه بودن را دارید.

حرف های انتظار آفرین

قول‌ها و حرف های روسای جمهور معمولا به لحاظ اجتماعی و در دل جامعه انتظاراتی را ایجاد می‌کند. عدول از این حرف ها، قول‌ها و قرارها همواره آسیب‌هایی برای جامعه در پی خواهد داشت. قطعاً آقای پزشکیان به این موضوع واقف هستند و شیوه‌ای که در پیش گرفتند از تکرار مکررات جلوگیری خواهد کرد و نهایتاً مردم به طور ملموس شاهد رفع مشکلات اجتماعی و معیشتی و دغدغه‌های خود خواهند بود. در این بین، دیگر عدد و رقم، حرف نخواهد زد و کلی گویی و «سفسطه با کمک  اعداد و اعشار» به آخر خط خواهد رسید‌.

احمدی نژاد، بیشتر از همه از مردم گفت

« رفتار حكومت نبايد به گونه اي باشد تا مردم در برابر آن رفتاري دوگانه نشان دهند... قرار ما صادقانه بودن با مردم است...»

در مروری با سابقه اظهار نظرهای سه رئیس جمهور پیش از پزشکیان، می توان نتیجه گرفت که احمدی نژاد شایدبیش از رئیس جمهور دیگری از مردم سخن رانده است.  او حتی معتقد بود «پنهان کاری مردم در برابر حکومت بزرگ ترین آفت های جهانی حکومت ها است.». نگاه وی البته در ان زمان به مردم، نگاه به توده ای بود که باید از آن مراقبت شود.

روحانی از حق و کرامت مردم سخن گفت

حسن روحانی نیز رئیس جمهوری بود که مردم را ولی نعمت می دانست و تلاش داشت از حق مردم و کرامت آنها و نیز صداقت با شهروندان سخن بگوید.

«با صیانت از باورهای دینی مردم باید رفتار دینی را ترویج کنیم و به سراغ باورها برویم....دولت و دولتمردان باید بر اساس اخلاق سخن بگویند....به‌جای آمار دادن، دنبال اثربخشی در زندگی مردم باشیم...باید به رسانه‌ها و مطبوعات آزادی بدهیم...مسائل فرهنگی باید از طریق فرهنگی حل و فصل شود. پلیس آخرین مرحله‌ای است.»

در همه این اظهار نظرها، حرف، حرف مردم است ظاهرا. و دغدغه او، لااقل در سخنرانی هایش،  مطرح کردن واقعیات با مردم بود.

«دولت دنبال اجرای حقوق شهروندی است به زودی منشوری به عنوان منشور شهروندی از سوی این دولت منتشر خواهد شد ما می‌خواهیم مردم در چارچوب زندگی خصوصی خود کاملاً آزاد باشند»

شهید رئیسی هم بر مردمی بودن اصرار داشت

شهید رئیسی، رئیس جمهور پیش از پزشکیان نیز، در بین مردم می رفت و بر ضرورت این حضور و ارایه واقعیت ها به جامعه از نزدیک تاکید می کرد. او اصرار بر مردمی بودن دولتش داشت.

«اولین تغییر رویکرد که در دولت مردمی بر آن اصرار داشتیم مردمی بودن، در میان مردم بودن و با مردم بودن بود که همواره نسبت به آن به همه همکارانم تأکید داشته‌ام...برخی ما را ملامت کردند که حضور در استان‌ها یا در میان مردم چه ثمراتی دارد، به نظرم این افراد تجربه حضور در بین مردم را ندارند و لذت این حضور را نچشیده‌اند. حقیقتاً با مردم و در میان مردم بودن و مدیریت میدانی با مدیریت کارتابلی تفاوت دارد. فرق می‌کند که انسان پشت میز بنشیند و بخواهد مدیریت کند یا در میدان حضور پیدا کند و وضع مردم را ببیند؛ از سخن آنها آگاه و از نزدیک با مشکلات و مسائل مردم در اقصی نقاط کشور آشنا شود.

با مردم بودن و مشکلات مردم را از نزدیک احساس کردن در دولت مردمی یک اصل و تغییر رویکرد به حساب می‌آید و همواره به دولتمردان هم تأکید شده که باید این نگاه را به مردم داشته باشند.»