ارزش گذاری ثروت طبقه یک تهران !

ریال ضعیف دارای جنبه های مثبت و منفی است ؛جنبه مثبت آن غیر اقتصادی شدن خروج سرمایه از کشور است

کد خبر: ۱۲۴۸۴۰۰

تاریخ: ۲۶ تير ۱۴۰۳ - ۲۱:۵۲

جنبه منفی آن کاهش ٧١ درصدی فروش در کشور نسبت به سال ٩۶ است
متوسط تعداد معاملات مسکن در تهران در ٣ ماه گذشته ، نسبت به خرداد ٩۶ بالغ بر ٧٠ درصد کاهش داشته ؛
این نشان می دهد تعداد معاملات مسکن رابطه یک به یک با حجم فروش در کشور دارد
کاهش ٧١ درصدی فروش ، می طلبد به همین میزان بخش بازرگانی کوچک شود؛
ولی تعداد فعالین بخش بازرگانی نسبت به سال ٩۶ بالغ بر یک میلیون و ۶٠٠ هزار نفر اضافه شده است ؛
فرایند فوق به کاهش سود ناشی از فروش انجامیده است

علاوه بر کاهش سود ناشی از فروش ، چون میزان فروش باید بین افراد بیشتری تقسیم شود  به سبب حضور  ١.۶ میلیون نفر بیشتر در بازار ، سود ناشی از فروش ؛ نمی تواند هزینه اداره فعالین اقتصادی کم فعال را پوشش دهد که حدود ٧٠ درصد فعالین را شامل میشود

٧٠ درصدی که خرج شان بیشتر از دخل شان است حاضر به ترک بازار نیستند و از محل پس انداز دوران رونق به صورت کم فعال در بازار حضور دارند ؛
و مجموعا ١٠ درصد گردش مالی کشور را پوشش می دهند

شمار زیادی از این گروه ٧٠ درصدی که میانگین سنی آنها بالای ۶٠ سال است یا از محل اجاره واحد مسکونی مازاد ، اجاره مغازه یا دفتر اداری سابق و سود سپرده هزینه جاری خود را شارژ می کنند( شاید ٨٠ درصد از این گروه ٧٠ درصدی )

صاحبان املاک بالای ٢٠٠ متر در تهران سپرده گذاران هستند ، صاحبان املاک ٢٠٠ متر به بالا صاحبان ثروت دهه ۶۰ و ۷۰ هستند که هم حقوق بازنشستگی میگیرند ، هم سود سپرده ، هم رهن و اجاره، صاحبان املاک ٢٠٠ متری به بالا در صورتی فروشنده میشوند که یا پدر خانواده فوت کند یا اختیار اموال به دست فرزندان بیفتد

املاک بالای ٢٠٠ متر که در سه ماه گذشته در تهران فروش رفته متوسط روزانه ٣ واحد بوده است

٣ نفر در روز در تهران قیمت مسکن تعیین می کنند و ٣ نفر هم می خرند و قیمت این ٣ نفر را تایید می کنند

تهران افتاده است دست ۶ نفر

برای ١٢٣ هزار واحد مسکونی بالای ٢٠٠ متر ۶ نفر با خرید و فروش خود؛  قیمت گذاری می کنند

اینکه اجاره ۴١ درصد و مسکن در تهران ٢٣ درصد طی یک سال گذشته افزایش یافته است گواه این است که متقاضیان واقعی مسکن ، اجاره واحد مسکونی را بر خرید واحد مسکونی ترجیح می دهند

شش نفری که به کار خرید و فروش واحد های مسکونی بالای ٢٠٠ متر مشغولند بیشتر یا پدر خانواده فوت کرده یا اختیار به دست فرزندان افتاده است

این شش نفر شرایط شان را به ١٢٣ هزار دارندگان واحد های مسکونی بالای ٢٠٠ متر در تهران می فروشند و به این ١٢٣ هزار نفر امید و هدف می دهند

وقتی مسکن بالای ٢٠٠ متر ٣ ماه متوالی است روزانه ٣ واحد فروش می رود نشان می دهد مسکن حالت اهرم بودن خود را در اقتصاد از دست داده است غیر از این شش نفر ، بقیه نمی توانند مشکلات خود را با فروش مسکن حل کنند

این روند به شدت ضد تورمی است ، مسکن از چرخه اقتصاد حذف شده البته  اگر این شش نفر چرخه اقتصاد دانسته نشود

رفتار این شش نفر را آن ١٢٣ هزار نفر می پسندند و به آنها حس خوبی می دهد : اقیانوسی به عمق شش میلی متر !

نگاهی به چند آمار:
تسهیلات در ده ماه ١۴٠٢: ۴٣٠٨ همت
تسهیلات در ١١ ماهه ١۴٠٢: ۴٧٩۴ همت
پرداخت تسهیلات در بهمن ١۴٠٢: ۴٨۶ همت
سپرده های بانکی  در بهمن : ۶۶۵٠ همت
سپرده های بانکی در بهمن به دلار : ١١١ میلیارد دلار
گردش سپرده  :هر ١٣.۶ ماه یکبار
نقدینگی فعال معادل پرداخت تسهیلات در بهمن : ٨ میلیارد در ماه
آنالیز : بانکها در بهمن فقط معادل مقداری که تسهیلات پرداخته اند وصولی داشته اند
واردات : ۵ میلیارد دلار در ماه
تحلیل : نقدینگی در جریان :  معادل ۴٨ روز واردات است
سپرده بلند مدت ( یک سال و بیشتر ) : ٣٣٠٧ همت
سپرده بلند مدت به دلار : ۵۵ میلیارد دلار
سپرده بلند مدت مردم که نوعا پس انداز مردم است بعلاوه سپرده کوتاه مدت مردم ، که نوعا سرمایه در گردش فعال اقتصادی است به وسیله بانک وام داده میشود اما این وام گردش ضعیفی دارد .
نگوییم سپرده های بانکی ١١١ میلیارد دلار است در عمل سپرده فعال ٨ میلیارد دلار است

در تهران در سال بر اساس سالنامه آماری مرکز آمار ایران ، در سال ٧٠ هزار نفر فوت می کنند و سالانه ٧٠ هزار معامله مسکن در استان تهران ( و نه شهرستان تهران با مناطق ٢٢ گانه) انجام میشود

معمولا به ازای هر فوت یک معامله مسکن انجام میشود

در استان تهران تعداد فوتی ها با تعداد معاملات مسکن یکی است

باید منتظر ماند یک فوت در تهران ثبت شود تا یک معامله مسکن انجام شود ؛ چرا این طور است ؟

چون پول نیست چون نقدینگی در جریان ٨ میلیارد دلار است و اهل تحقیق بر اساس آمار بانک مرکزی می گویند ١١١ میلیارد دلار

کجای این آمار اشتباه است ؟ آیا مگر نباید سپرده در جریان را ملاک قضاوت قرار داد ؟

از یک سو می گویند نقدینگی بیداد می کند و از سوی دیگر تعداد معاملات مسکن در تهران با تعداد فوتی ها یکی شده است

آیا علت اینکه تعداد معاملات مسکن در تهران با تعداد فوتی ها مساوی شده است چیزی جز نبود پول و نقدینگی است ؟

آیا تنها راه حل افزایش معاملات مسکن در استان تهران افزایش تعداد فوتی هاست ؟

محمد حسین ادیب