رئیس سازمان نظام پرستاری

افزایش خشونت همراهان بیماران علیه کادر درمان

درباره پرستاران و پزشکان حداقل استانداردها هم رعایت نمی‌شود و انتظار داریم که زیرساخت‌های حداقلی به در بخش‌های ویژه و اورژانس از جمله نیروی انسانی متناسب و به اندازه تامین شود تا بتوانند مراجعات مردمی و نیاز به خدمات فوری را پاسخگو باشند.

کد خبر: ۱۲۰۹۷۹۷

تاریخ: ۲۱ آذر ۱۴۰۲ - ۱۶:۳۵

به گزارش تابناک به نقل از همشهری آنلاین، در فاصله یک هفته دو پرستار در یکی از بیمارستان‌های یاسوج از سوی همراهان بیمار مصدوم و مضروب شدند.  پیشتر هم در روزهای چند مورد حمله به کادر درمان از سوی همراهان بیماران به پرستاران و پرسنل اورژانس در شهرهای مختلف منتشر شده بود. کادر درمان همواره در معرض انواع استرس‌های ناشی از مراجعات حاد، بیماران تصادفی، سوختگی یا مصدومیت‌ها قرار دارند اما دسترس‌ترین نیروهای درمانی هم برای بیماران و همراهانشان هستند که در لحظه‌های بحرانی آنها را مورد خشونت‌های کلامی و فیزیکی قرار دهند.

زمانی که همراهان بیمار با امکانات کم بیمارستان یا کمبود نیروی درمانی مواجه می‌شوند، بیشترین برخورد را با پرستاران و پزشکان دارند و این در حالی است که مجموعه پرستاری کشور همین حالا هم چیزی حدود ۷۰ هزار نیرو کمبود دارد.

خشونت علیه کادر درمان هم در ۲ بخش کلامی (فحاشی تا توهین قومیتی و جنسیتی) و غیرکلامی (از یک هل‌دادن ساده تا حمله با سلاح سرد) تعریف می‌شود که کادر سلامت از پزشک و پرستار به‌ویژه در بخش‌های اورژانس در معرض انواع این خشونت‌ها قرار دارند.

همین چند روز پیش هم رضا قره‌باغی، رئیس هیئت مدیره انجمن فوریت‌های پزشکی کشور درباره افزایش خشونت علیه کادر درمان گفته بود که آمار خشونت علیه کارکنان اورژانس در حال افزایش است و هیچ عامل بازدارنده‌ای در قانون وجود ندارد که مانع خشونت علیه کادر درمان بشود.از سوی دیگر در بسیاری از درگیری‌ها رئیس بیمارستان از کارکنان درخواست می‌کند که شکایت را پس گرفته و موضوع مسکوت بماند که در برخی از موارد نیز رسانه‌ای نمی‌شود.

زیرساخت نیروی انسانی در بخش درمان مناسب نیست
رئیس سازمان نظام پرستاری در توضیح بیشتر این مشکلات به همشهری آنلاین گفت: پرستاران بخش اورژانس در معرض انواع استرس‌های ناشی از مراجعات حاد قرار دارند چون این مراجعات عمدتا بیماران تصادفی، سوختگی یا مصدومیت‌ها هستند. به همین دلیل باید بهترین تیم در اورژانس حضور داشته و بهترین کار را ارائه دهد. اما در برخی شهرستان‌ها، اتفاقاتی از جمله ضرب و شتم پرستاران را شاهد هستیم که باعث تاسف است.

محمد میرزابیگی افزود: عمده افرادی که به اورژانس مراجعه می‌کنند، حال خوبی ندارند و با بحران تهدیدکننده زندگی روبه‌رو هستند، به همین دلیل انتظار دریافت بهترین و سریع‌ترین خدمات را دارند، اما در این بخش به مانند سایر بخش‌های بیمارستانی کمبود نیروی انسانی وجود دارد و با توجه به مراجعات قابل توجه به اورژانس، پرستاران نمی‌توانند با سرعتی که مدنظر بیمار است رسیدگی لازم را انجام دهد.

میرزابیگی تاکید می‌کند: دیده می‌شود که به صورت همزمان ۴ تا ۵ بیمار یا حتی بیشتر با وضعیت مشابه به اورژانس می‌رسند و هرکدام به صورت جداگانه خودشان را مستحق دریافت خدمت آنی می‌دانند. کادر سلامت فعال در بیمارستان‌ها و اورژانس احساس وظیفه دارند و حداکثر تلاش خودشان را می‌کنند اما به دلیل این که زیرساخت نیروی انسانی در تعداد این افراد متناسب نیست و تاخیر و تعجیل در برخی موارد رخ می‌دهد.

به گفته این مسئول در شرایطی اگر بیمار بدحال شود و اتفاق بدی هم متعاقب آن رخ دهد، اولین و در دسترس‌ترین نیروهای مراکز درمانی، پرستاران اورژانس هستند که از سوی همراهان بیماران مورد آسیب از خشونت‌های کلامی گرفته تا فیزیکی قرار می‌گیرند.

میرزابیگی در پاسخ به این سؤال که اکنون آمار این خشونت‌ها از سوی همراهان بیمار افزایش پیدا کرده و آیا سازمان نظام پرستاری اقدام جدی در این باره انجام نخواهد داد، بیان می‌کند: حتی یک مورد از این خشونت‌ها هم مورد تایید ما نیست و سازمان نظام پرستاری هم پیگیر تحقق زیرساخت‌هاست، ما مجری و در اختیار دارنده منابع مالی، انسانی و زیرساخت‌ها نیستیم و این وظیفه بر عهده وزارت بهداشت است. اما چیزی که اکنون شاهد هستیم این است که وزارت بهداشت به درستی نقش خود را در این باره ایفا نکرده است.

رئیس سازمان نظام پرستاری با بیان این که هم نظام پرستاری و هم نظام پزشکی به شدت پیگیر و خواهان برخورد با چنین خشونت‌هایی هستند، ادامه داد: اگر شکایت‌های مردمی درباره چنین مواردی باشد، ما رسیدگی می‌کنیم اما درباره پرستاران و پزشکان حداقل استانداردها هم رعایت نمی‌شود.

وی تاکید کرد: انتظار داریم که زیرساخت‌های حداقلی به در بخش‌های ویژه و اورژانس از جمله نیروی انسانی متناسب و به اندازه تامین شود تا بتوانند مراجعات مردمی و نیاز به خدمات فوری را پاسخگو باشند. در این باره ضرورت دارد دستورالعمل‌های شبیه استانداردهای خدمتی تدوین شوند که به طور اساسی مشکل حل شود نه رسیدگی مورد به چند حادثه رخ داده در این باره در مراکز درمانی کشور داشته باشیم.