توافق ایران و کوبا برای ساخت یک واکسن تازه و مشترک

در زمان شیوع ویروس کرونا، کوبا اولین کشوری بود که تکنولوژی ساخت واکسن را با ما اشتراک گذاشت و این اقدام برای ما مهم و ارزشمند است، زیرا این کار زمانی انجام شد که هر کشوری سعی داشت فقط منافع خود را ببیند، ولی کوبا در این زمینه با ما همکاری کرد و سرمایه خود را با ما اشتراک گذاشت.

کد خبر: ۱۲۰۹۶۵۳

تاریخ: ۲۰ آذر ۱۴۰۲ - ۲۳:۵۴

تجربه درخشان همکاری با کوبایی‌ها در تولید واکسن قرار است تکرار شود؛ این بار با واکسنی تازه و البته مشترک.

به گزارش «تابناک»؛ از جمله فراز‌های شیرین در دوران پر التهاب و البته تلخ کرونا برای کشورمان، تولید واکسن بیماری ناشی از آن، کووید ۱۹ در ایران بود؛ اتفاقی که در ابعاد قابل توجهی رقم خورد و به تولید طیف قابل توجهی از واکسن‌ها منجر شد که یکی از آن‌ها به جهاتی متفاوت از دیگر واکسن‌های تولیدی بود؛ بازتولید نخستین واکسن کوبایی برای این بیماری در ایران با نام «پاستوکووک.»

واکسنی دوگانه که یکی از نوابغ جهان در عرصه تولید واکسن، مدیر موسسه فینلای کوبا آن را بر پایه واکسن کزاز ساخت و در نتیجه آن‌هایی که برای مقابله با کووید19، این واکسن را تزریق کرده‌اند، هم در مقابل این بیماری همه گیر شده در جهان مصونیت نسبی یافته اند و هم در بازه‌ای حدود ده سال در مقابل کزاز مصون هستند.

«سوبرانا-۰۲» یا آنچه بعد از انتقال دانش فنی و برخی ملزومات جانبی تولیدش از کوبا به ایران، در زیرمجموعه انستیتو پاستور ایران ساخته شد و به این دلیل پاستوکووک (مخفف Pasteor Institute Covid۱۹ vaccine) نام گرفت، واکسن کونژوگه است که در ساختش از توکسوئید کزاز بهره گرفته شده تا تحریک پذیری بالاتر سیستم ایمنی را به دنبال داشته باشد و آنقدر پلتفرم تولید انعطاف پذیری دارد که به سرعت موفق به تولید نسخه تازه آن برای مقابله با نسخه جهش یافته ویروس کرونا، اومیکرون شدند.

واکسنی که «پاستوکووک پلاس» نام گرفت و البته در نتیجه تغییرات صورت گرفته، دیگر قدرت ایمنی زایی برای کزاز را ندارد. تجربه گران‌سنگی که در نتیجه همکاری مثال زدنی کوبایی‌ها با کشورمان به دست آمد و البته تنها یکی از تجارب درخشان همکاری دو کشور در حوزه درمان است. دو کشوری که از دیرباز آنقدر با یکدیگر در این عرصه همکاری داشته اند که بر اساس توافقی کلی، مجوز‌های صادرشده توسط وزارت بهداشت یکدیگر در عرصه مصرف دارو و واکسن را ملاک استفاده قرار می‌دهند.

اتفاقی که حالا قرار است فصل تازه‌ای از آن رقم بخورد؛ تولید واکسنی تازه به صورت مشترک میان دو کشور که با سفر «میگل دیاز کانل»، رئیس جمهور کوبا به ایران و در پی امضای تفاهم نامه‌ای میان مقامات دو کشور در این حوزه کلید خورده و هدفش، تولید «واکسن مننژیت» است؛ خبری که با گذشت چند روز از پایان سفر دیاز کانل اعلام شد.

تفاهمی ارزشمند میان دو کشور که عیسی کاملی، دستیار وزیر امور خارجه کشورمان از آن خبر داده و تاکید کرد: در زمان شیوع ویروس کرونا، کوبا اولین کشوری بود که تکنولوژی ساخت واکسن را با ما اشتراک گذاشت و این اقدام برای ما مهم و ارزشمند است، زیرا این کار زمانی انجام شد که هر کشوری سعی داشت فقط منافع خود را ببیند، ولی کوبا در این زمینه با ما همکاری کرد و سرمایه خود را با ما اشتراک گذاشت.

مننژیت (نام علمی: Meningitis) یا سرسام (نام فارسی به معنی آماس سر)، بیماری التهاب پرده‌های محافظی می‌باشد که مغز و نخاع را پوشانده‌اند و به‌طور مشترک مننژ یا شامگان نامیده می‌شوند. این التهاب ممکن است عامل ویروسی، باکتریایی، یا سایر ریزاندامگان داشته باشد و اشاره به تنوع عوامل بیماری‌زا کافی است تا بدانیم فرایند تولید واکسن موثر برای پیشگیری از ابتلا به مننژیت چه فرایند دشوار و پیچیده‌ای دارد.

وی در ادامه افزود: ما نیز تلاش کرده‌ایم که نیاز‌های آن‌ها را برآورده کنیم و زمانی که آن‌ها تحت فشار و تحریم حداکثری بودند، ما تلاش کردیم، از کوبا حمایت کنیم و در اردیبهشت ماه سال ۱۴۰۱ محموله انرژی ایران برای استفاده در کوبا در اختیار این کشور قرار گرفت. روابط ایران با هاوانا در پی سفر روسای جمهور دو کشور [ابراهیم رئیسی سال گذشته به هاوانا سفر کرد و سفر رئیس جمهور کوبا بعد از ۲۲ سال از حضور فیدل کاسترو در تهران، در پاسخ به آن صورت گرفته است] و توافقات صورت گرفته رو به رشد است.