سالروز یک عزل؛ مروری بر دستاوردهای ۱۱ماهه عزیزی‌خادم

علی عالی

کد خبر: ۱۱۶۴۳۳۶

تاریخ: ۲۸ بهمن ۱۴۰۱ - ۱۴:۲۵

۲۸ بهمن؛ سالروز عزل رییس قانونی فدراسیون فوتبال است. تاریخ درباره اعضای هیات‌رییسه فدراسیون که به این عزل رای دادند، خواهد نوشت. افراد دیگری هم پشت‌پرده فعال بودند که حالا هم در فدراسیون مسئولیت دارند. آن‌ها «ابزار» بودند برای عزل شهاب‌الدین عزیزی‌خادم که بارها فریاد زده که عزلش غیرقانونی است. فارغ از همه نقاط قوت و ضعفی که به هر مدیریتی وارد است و باتوجه به شرایط روز کشور، این موضوع قابل بررسی خواهد بود، اما بد نیست به بخشی از دستاوردهای مهم فدراسیون ۱۱ماهه عزیزی‌خادم اشاره شود:

یک: اولین فدراسیون آسیایی که به‌دلیل سلب ناجوانمردانه میزبانی، از رییس AFC به دادگاه حکمیت ورزش شکایت کرد تا ابزار رییس بحرینی کنفدراسیون فوتبال آسیا نباشد.

دو: حل مشکل یک دهه‌ای اساسنامه فدراسیون فوتبال ایران در فیفا. باوجود اصرار مجلس به تصویب آن، فدراسیون توانست با بهره‌گیری از ظرفیت حقوقدانان داخلی این چالش را برای همیشه حل کند و فدراسیون را از تعلیق نجات دهد.

سه: صعود به جام‌جهانی فوتبال به «ارزان‌ترین» شکل ممکن. برای اولین‌بار خبری از قرارداد چند میلیون دلاری با کادر فنی نبود و پولی هنگفت برای توسعه فوتبال ایران ذخیره شد؛ هرچند بعد از عزل، سرنوشت این پول در غالب پاداش‌های نجومی و پول ویلموتس هزینه شد!

چهار: «سریع‌ترین» صعود به جام‌جهانی در تاریخ ادوار فدراسیون فوتبال. تکلیف صعود سه بازی پیش از پایان بازی‌های گروه مشخص شده بود.

پنج: بازگشت میزبانی‌ تیم‌ملی به کشور بعد از ماه‌ها رایزنی.

شش: شکست‌ناپذیری تیم‌ملی فوتبال ایران در دوره یازده ماهه فدراسیون که بعد ازعزل غیرقانونی، نوار شکست‌ناپذیری پاره شد.

هفت: بازگشت رسمی زنان به استادیوم‌ها و اصرار رییس فدراسیون به حضور زنان در مسابقات باشگاهی. این موضوع بعد از عزل، ممنوع اعلام شد!

هشت: اولین فدراسیونی در ایران بود که برای تیم‌ملی آقایان پرواز اختصاصی فراهم کرد و تیم‌ملی ابتدا با کیش‌ایر و سپس با هواپیمایی زاگرس بدون هیچ هزینه‌ای به کشورهای دیگر مسافرت کرد.

نه: اولین فدراسیونی در ایران بود که برای تیم‌ملی زنان پرواز اختصاصی فراهم کرد و تیم‌ملی با هواپیمایی وارش به‌طور رایگان به کشورهای دیگر مسافرت کرد.

ده: صعود تیم ملی زنان ایران به مسابقات جام ملت‌های آسیا برای اولین بار درتاریخ.

یازده: اولین قرارداد همکاری مشترک با فدراسیون فوتبال قطر که در آن قید شده بود همه خدمات به تیم‌های ملی مردان و زنان و همچنین داوران و مدیران رایگان باشد و برخلاف گذشته، هزینه چند میلیون دلاری برای فدراسیون نداشته باشد.

دوازده: اختصاص VAR به فوتبال ایران از طریق مذاکره با فیفا و تشکیل کارگروه ویژه. دستگاه مربوطه برای آموزش آفلاین به ایران آمد اما با فضاسازی رسانه‌ای و انتصاب آن به اسراییل از طریق چند رسانه و نماینده‌های مجلس، موضوع از دستور کار خارج و دستگاهی که قرار بود وظیفه آموزش داوران را به عهده بگیرد، بلااستفاده رها شد.

سیزده: جلسات متعدد رییس فیفا و رییس فدراسیون فوتبال ایران که منجر به ارتباط نزدیک‌تر دو طرف شده بود و تنها باری که از عکس مشترک دو رییس در شبکه‌های اجتماعی رسمی فیفا استفاده شد.

چهارده: ارتباط نزدیک فدراسیون ایران با فدراسیون‌های منطقه و دعوت شدن رییس فدراسیون فوتبال ایران به‌صورت رسمی به «عرب کاپ» برای اولین بار، که تنها رییس «غیر عربی» این مسابقات نیز بود.

پانزده: برای اولین‌بار انتقال اردوی تیم‌ملی زنان ایران از خوابگاه شماره دو مرکز ملی فوتبال به هتل المپیک.

شانزده: توافق با فدراسیون بلژیک برای برگزاری اردوی مشترک تیم‌های ملی زنان و انجام بازی‌های تدارکاتی با تیم‌های شناخته‌شده اروپایی که با دخالت نمایندگان مجلس، اردو لغو شد!

هفده: افزایش پنج برابری دستمزد داوران فوتبال ایران در بخش آقایان و زنان در فوتبال، فوتسال و فوتبال ساحلی.

هجده: افزایش ۴۰درصدی حقوق کارمندان فدراسیون فوتبال.

نوزده: نظام‌مند کردن پاداش‌ها برای تیم‌های ملی و کارمندان که ریال به ریال پاداش‌ها با مصوبه هیات‌رییسه و بر اساس امضای آن‌ها بود.

بیست: تغییر و برکناری برخی عناصر مسئله‌دار در فدراسیون فوتبال.

بیست‌ویک: اجرای طرح بزرگ استعدادیابی در کشور و طراحی پروژه «ایران کاپ» برای حضور استعدادهای جوان استان‌های برخوردار و غیربرخوردار.

بیست و دو: پرداخت و تسویه ده‌ها میلیارد بدهی فدراسیون‌های گذشته در مدت کوتاه.

بیست‌وسه: جذب بیش از ۱۸۰میلیارد تومان منابع مالی برای فدراسیون فوتبال.

بیست‌وچهار: برخورد با تیم‌هایی که دست به تبانی زده بودند و محرومیت سنگین برای آن‌ها، باوجود فشارهای زیاد بیرونی و تماس‌های فراوان.

بیست‌وپنج: آغاز واگذاری تبلیغات محیطی به باشگاه‌ها و سهیم‌شدن آن‌ها در درآمدهای بالاتر.

نویسنده: علی عالی