هیچگاه فشارهای خارجی علیه ایران، به اندازه امروز نبوده

پژوهشگر حوزه بین‌الملل گفت: سیاست خارجی هر کشور، ادامه سیاست‌های داخلی آن کشور است. یعنی اگر سیاست‌های داخلی با منطق، مدارا و دید مشارکت و همکاری عموم مردم شکل گیرد، به استحکام وحدت ملی و انسجام داخلی می‌انجامد و این اجماع ملی باعث می‌شود فشارهای خارجی بی‌تاثیر، کاسته یا متوقف شوند. از این رو معتقدم شیوه رفتار و برخورد دولت با معترضان نیازمند بازنگری است.

کد خبر: ۱۱۶۲۲۷۶

تاریخ: ۱۲ بهمن ۱۴۰۱ - ۱۹:۲۶

به گزارش «تابناک» به نقل از ایرنا، سفیر پیشین جمهوری اسلامی در سازمان همکاری‌های کشورهای اسلامی در تحلیل فشارهای سیاسی خارجی در اعتراض‌های اخیر و تفاوت آن با سناریوهای گذشته می‌گوید: فشارهای خارجی علیه جمهوری اسلامی، از ابتدای پیروزی انقلاب بوده اما در زمان‌هایی شاهد افزایش فشارهای متنوع اعم از سیاسی، تبلیغاتی، اقتصادی، امنیتی و نظامی بوده‌ایم. گاهی فقط فشارها اقتصادی بوده، گاهی تبلیغاتی و گاهی سیاسی و کاهش روابط با ایران. به نظر می‌رسد در شرایط کنونی فشارها از همه زمان‌ها پیشین بیشتر شده، به گونه‌ای که بیشتر کشورها با آن همراهی می‌کنند.

وی افزود: اکنون فشارهای اقتصادی با کارکرد خود ادامه دارد و با افزایش فشارهای سیاسی و تبلیغاتی، بسیاری از کشورها ممکن است روابط اقتصادی خود را با جمهوری اسلامی کاهش دهند یا قطع کنند. به نظرم این فشارها تا حدی موفق بوده، تا جایی که حتی برخی شرکت‌ها و کشورها که روابط اقتصادی خوبی با ایران داشتند، اکنون به کاهش رابطه روی می‌آورند. کشوری مانندآلمان که سابقه استعماری نسبت به ایران ندارد و حتی بعد از تحریم‌ها روابط به نسبت خوبی با ما داشت، بسیاری از مقام‌های آن اظهاراتی علیه ایران داشته‌اند؛ این مواضع و فشارها تصویری نامناسب از جمهوری اسلامی نزد افکار عمومی دنیا ایجاد می‌کند و باید درباره آنها دقت و ارزیابی کرد و راهکارهای مقابله با آن یافت.

مواردی که باید جدی گرفت

زنگنه ادامه داد: علاوه بر افزایش فشارهای سیاسی از طریق شورای حکام اژانس انرژی اتمی، مصوبه کمیسیون حقوق بشر و تصمیم تشکیل هیات حقیقت‌یاب، موضوعی است که باید آن را جدی گرفت. این مصوبه‌های سازمان‌های بین‌المللی، به فشارهای دولت‌ها اضافه می‌شود. تبلیغات علیه جمهوری اسلامی درباره کمک به روسیه علیه اوکراین و حتی تصمیم‌های سیاسی رو به افزایش است و هر یک از این موارد را باید ارزیابی و دقت کرد.

وی هدف نهایی این فشارها را تغییر رفتار جمهوری اسلامی ایران خواند و افزود: در جاهایی نیز تهدید به حمایت از گروه‌های مخالف و تروریستی و حمایت از فعالیت‌های اعتراضی شکل گرفته که باید درباره علت هریک از این فشارها واکاوی و راه‌حل مقابله را اتخاذ کرد.

این کارشناس مسائل بین‌المللی در ارزیابی راهکارهای کنونی دستگاه سیاست خارجی برای مقابله با فشارها گفت: روش‌های متعارف در شرایط کنونی جواب نمی‌دهد و به تغییرات جدی‌تری نیاز است. در ونزوئلا تحریم‌ها شدید بود، آمریکا فشارهای مختلفی آورد و از گروه‌های مخالف دولت حمایت جدی کرد؛ در نهایت با جلوگیری از صادرات نفت ونزوئلا، صنعت نفت آن در عمل تعطیل و اقتصاد ونزوئلا دچار مشکل جدی شد. با همه اینها وقتی دولت ونزوئلا با مخالفان خود شروع به مذاکره کرد، آمریکا به شرکت «شورون» اجازه داد پالایشگاه‌ها و صنایع نفت این کشور را فعال کند. به نظر می‌رسد تلاش غرب در این است که جمهوری اسلامی در شیوه برخورد با اعتراض‌ها تجدیدنظر کند.

شیوه رفتار و برخورد دولت با معترضان نیازمند بازنگری است

زنگنه در بیان راهکارهای داخلی و خارجی مقابله با فشارهای خارجی اظهار کرد: سیاست خارجی هر کشور، ادامه سیاست‌های داخلی آن کشور است. یعنی اگر سیاست‌های داخلی با منطق، مدارا و دید مشارکت و همکاری عموم مردم شکل گیرد، به استحکام وحدت ملی و انسجام داخلی می‌انجامد و این اجماع ملی باعث می‌شود فشارهای خارجی بی‌تاثیر، کاسته یا متوقف شوند. از این رو معتقدم شیوه رفتار و برخورد دولت با معترضان نیازمند بازنگری است.

وی سیاست‌های رسانه‌ای کشور را در شرایط کنونی به شدت ناکارامد توصیف و تاکید کرد: سیاست‌های رسانه‌ای باید با نگاهی جدید بازطراحی شود تا از این وضعیت خارج شویم و رسانه‌های داخلی بیشتر از خارجی‌ها مورد اعتماد مردم قرار گیرند. البته به تلاش زیادی نیاز داریم تا مردم قانع شوند به رسانه‌های ملی و داخلی اعتماد کنند.

احتمال تجزیه ایران نزدیک به صفر

این کارشناس مسائل راهبردی در پاسخ به پرسشی درباره میزان جدی‌بودن گزینه‌های جنگ و تجزیه‌طلبی گفت: بحث جنگ کل منطقه را به آتش خواهد کشید و احتمال آن را بسیار ضعیف می‌دانم. البته در ذهن مقام‌های غربی که برای فروش تسلیحات فکر می‌کنند، چیزی منتفی نیست اما ضعیف است.

وی ادامه داد: بحث تجزیه کشور با توجه به علائق مردم کشور به وحدت ملی و سرزمینی، بسیار ضعیف است. این تلاش‌ها زمانی تجربه‌شده و شکست خورده و در عصر جدید احتمالش نزدیک به صفر است. با این حال سیاست‌ها در مناطق مرزنشین نیازمند بازنگری جدی است تا هرگونه زمینه را برای این امور از بین ببرد.